Ρεσιτάλ κακής ρωσικής προφοράς και μια επίπεδη σκηνοθεσία δίχως σασπένς, που αναλώνεται στην ηδονοβλεπτική κακομεταχείριση της ηρωίδας.
Η πιο ακριβοπληρωμένη ηθοποιός στον κόσμο και κάτοχος Όσκαρ, η Τζένιφερ Λόρενς («Οδηγός Αισιοδοξίας»), κάνει με το «Κόκκινο Σπουργίτι» την πιο τολμηρή μέχρι τώρα επιλογή της καριέρας της. Στην ταινία, που βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο του πρώην πράκτορα της CIA Τζέισον Μάθιους, ενσαρκώνει την μπαλαρίνα των Μπολσόι Ντομινίκα Εγκόροβα, η οποία βλέπει την καριέρα της να τερματίζεται έπειτα από τραυματισμό. Τότε ο υψηλά ιστάμενος στις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες θείος της Βάνια (Ματίας Σένερτς) –καμία σχέση με τον ήρωα του Τσέχοφ– τη θέτει υπό την προστασία του και της αναθέτει μια επικίνδυνη αποστολή. Η σκηνοθεσία του Φράνσις Λόρενς («The Hunger Games: Επανάσταση - Μέρος 1o & 2o», «Ζωντανός Θρύλος») επαφίεται στην ερμηνεία της πρωταγωνίστριας και στις προσπάθειές της να δείξει πόσο θελκτική μπορεί να γίνει. Ο ίδιος όμως δεν φαίνεται να τη βοηθά ιδιαίτερα, δημιουργώντας μια επίπεδη και δίχως ηλεκτρισμό ατμόσφαιρα.
Στη φλύαρη ενότητα της σκληρής εκπαίδευσης της Ντομινίκα, που στην πραγματικότητα πρόκειται για μια αλληλουχία από εξευτελιστικά καψόνια «κομμουνιστικού» τύπου, η πρώτη γυμνή σκηνή στην καριέρα της ηθοποιού κινηματογραφείται στα όρια του ηδονοβλεπτικού σαδισμού, ο οποίος διατρέχει τις περισσότερες «ερωτικές» σκηνές της ταινίας. Όσον αφορά την κατασκοπία, η καθαυτό αποστολή, που αφορά τον εντοπισμό ενός Αμερικανού πράκτορα (ένας διακοσμητικός Τζόελ Έντγκερτον), στερείται κάθε αίσθησης κινδύνου και σασπένς ή έστω ευρηματικότητας, η οποία κατακρημνίζεται στην οφθαλμοφανή «ανατροπή» του τέλους. Αν ο Ψυχρός Πόλεμος δεν τελείωσε ποτέ, όπως υπαινίσσεται το «Κόκκινο Σπουργίτι», τότε έχει σίγουρα στερέψει από ιδέες.
ΗΠΑ. 2018. Διάρκεια: 141΄. Διανομή: ODEON.
Περισσότερες πληροφορίες
Κόκκινο Σπουργίτι
Μια πρώην μπαλαρίνα των Μπολσόι μετατρέπεται σε μυστική πράκτορα με σκοπό να αντλήσει πληροφορίες από έναν κατάσκοπο της CIA.
