Πολανσκικό και βιβλικά αλληγορικό θρίλερ που θέλει απεγνωσμένα να εντυπωσιάσει, σχολιάζοντας ταυτόχρονα κάθε πιθανή φιλοσοφική ιδέα από… καταβολής κόσμου. Από ένα σημείο και μετά παραδίνεται αναπόφευκτα στο γκροτέσκο, συνεχίζει όμως με σπασμένα τα φρένα…
Από τους πλέον ανήσυχους και ταυτόχρονα διχαστικούς για κοινό και κριτικούς σύγχρονους κινηματογραφικούς δημιουργούς, ο Ντάρεν Αρονόφσκι («π», «Ρέκβιεμ για Ένα Όνειρο», «Μαύρος Κύκνος») αφήνει στην άκρη τη Βίβλο («Νώε») κι επιστρέφει στα γνώριμα θρίλερ του, από τα οποία ποτέ δεν λείπουν οι βιβλικές αναφορές. Στη «μητέρα!» ειδικά μάλλον περισσεύουν, καθώς η τελευταία του ταινία δεν είναι παρά μια τεράστια, άμετρη αλληγορία που ξεκινά από τη σχέση Δημιουργού (άκαρδο αρσενικό) και δημιουργήματος (συναισθηματικό θηλυκό) και προχωρά ξεφυλλίζοντας όλη την Παλαιά Διαθήκη. Στο κέντρο της στέκουν Εκείνος και η Μητέρα (όπως αναφέρονται στους τίτλους), ένας ποιητής και η αρκετά νεότερη σε ηλικία σύζυγός του, οι οποίοι ζουν απομονωμένοι σε ένα τεράστιο σπίτι στην εξοχή. Μέχρι που κάποιο βράδυ φτάνει εκεί, απρόσκλητος, ένας περαστικός, ο οποίος ανοίγει την πόρτα του μικρόκοσμού τους στον έξω κόσμο.
Ήδη από τα πρώτα πλάνα καταλαβαίνουμε πως ο ρεαλισμός έχει προ πολλού αποχωρήσει από αυτήν την πολανσκικής ατμόσφαιρας ιστορία ψυχολογικού τρόμου, όπου –όπως και στον πιο συγκρατημένο «Μαύρο Κύκνο»– όλα υπονοούν, μέχρι που αρχίζουν να κραυγάζουν, ότι αυτό που παρακολουθούμε δεν υπακούει στους νόμους της αυστηρής λογικής. Πρόκειται για έναν εφιάλτη; Για κάτι το οποίο συμβαίνει σε μια παράλληλη πραγματικότητα; Για μια παραβολή όπου οι ιδέες είναι δραματικά σημαντικότερες από τα γεγονότα; Όλα μαζί και τίποτε ακριβώς από όλα αυτά, η «μητέρα!» υποβάλλει μιαν αίσθηση υπαρξιακού άγχους και μεταφυσικής αγωνίας με τον τρόπο του «Αντίχριστου», του «Εξολοθρευτή «Αγγέλου» και του «Μωρού της Ρόζμαρι» ταυτοχρόνως!
Με μια επιθετική σκηνοθετική βιρτουοζιτέ κι ένα σενάριο το οποίο φορτώνει διαρκώς αλληγορικές υπερβολές, προσπαθεί απεγνωσμένα να εντυπωσιάσει, σχολιάζοντας ταυτόχρονα κάθε πιθανή φιλοσοφική ιδέα από… καταβολής κόσμου. Πομπώδης και αμετροεπής, από ένα σημείο και μετά παραδίνεται ολοκληρωτικά στο γκροτέσκο, όμως συνεχίζει με σπασμένα τα φρένα μέχρι το ανυπόφορο, κάνοντας το «Ρέκβιεμ για Ένα Όνειρο» να μοιάζει μπροστά του με ταινία του Μάικ Λι.
ΗΠΑ. 2017. Διάρκεια: 121΄. Διανομή: UIP.
Περισσότερες πληροφορίες
Μητέρα!
Ένας ποιητής και η αρκετά νεότερη σε ηλικία σύζυγός του ζουν απομονωμένοι σε ένα τεράστιο σπίτι στην εξοχή. Μέχρι που κάποιο βράδυ φτάνει εκεί, απρόσκλητος, ένας περαστικός, ο οποίος ανοίγει την πόρτα του «παραδείσου» στον έξω κόσμο.
