Στη Γαλλία του ’50, η ρομαντική Γκαμπριέλ είναι παγιδευμένη σε έναν αδιάφορο γάμο. Πηγαίνοντας σε ένα σανατόριο στις Άλπεις για να θεραπευτεί από τις πέτρες στα νεφρά, θα γνωρίσει έναν νεαρό τραυματία πολέμου και θα τον ερωτευτεί παράφορα. Η Μαριόν Κοτιγιάρ γίνεται ένα με την απελπισμένα παθιασμένη ηρωίδα, αλλά ούτε η συγγραφέας Μιλένα Άνγκους ούτε η σκηνοθέτις Νικόλ Γκαρσιά καταφέρνουν να προσφέρουν μια αντάξιά της, πειστική και συγκινητική ιστορία.
Αντλώντας έμπνευση από τη «Μαντάμ Μποβαρί», τα «Ανεμοδαρμένα ύψη» (τα οποία αναφέρονται στο βιβλίο της) και όλες τις ρομαντικές λογοτεχνικές ιστορίες, η Ιταλίδα Μιλένα Άνγκους γνώρισε μεγάλη εκδοτική επιτυχία, ειδικά στην πατρίδα της και τη Γαλλία, με τη νουβέλα του 2006 «Mal di pietre». Ο τίτλος «Πέτρα στα νεφρά» αναφέρεται στον παλιό, «λαϊκό» ορισμό της λιθίασης του ουροποιητικού και παραπέμπει στους πόνους τού (ανικανοποίητου) έρωτα τον οποίο αναζητά για μια ολόκληρη ζωή μια γυναίκα της Σαρδηνίας, την ιστορία της οποίας ανακαλύπτει μέσα από διηγήσεις κι ένα ημερολόγιο η εγγονή της.
Η βραβευμένη με Σεζάρ ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτις Νικόλ Γκαρσιά («Κάτω Από τα Φώτα της Πλατείας», «Ο Αντίζηλος») διασκευάζει τη νουβέλα της Άνγκους εστιάζοντας αποκλειστικά στη «γιαγιά» Γκαμπριέλ, μια νεαρή που μεγαλώνει στο ασφυκτικό επαρχιακό περιβάλλον της Γαλλίας του ’50. Ελεύθερο πνεύμα και παθιασμένη ψυχή, η Γκαμπριέλ δεν θα βρει ανταπόκριση στον έρωτά της για έναν παντρεμένο δάσκαλο και θα αναγκαστεί, μετά τις εκβιαστικές απειλές της μητέρας της, να παντρευτεί έναν Ισπανό πρόσφυγα, ο οποίος δουλεύει στην περιοχή. Λιγομίλητος και υπομονετικός, ο Χοσέ θα δεχτεί τον όρο της για «λευκό γάμο», εκείνη όμως θα αλλάξει αργότερα γνώμη, θέλοντας να εξοικονομήσει τα χρήματα που ξοδεύει ο άντρας της στις πόρνες της Τουλόν. Πρόκειται για έναν τυπικό δυστυχισμένο γάμο, από τον οποίο η Γκαμπριέλ αποδρά προσωρινά όταν πηγαίνει σε ένα πολυτελές σανατόριο των Άλπεων για να θεραπευτεί από τις επώδυνες πέτρες στα νεφρά. Εκεί γνωρίζει τον Αντρέ, έναν αξιωματικό βαριά τραυματισμένο στον πόλεμο της Ινδοκίνας, τον οποίο ερωτεύεται παράφορα και σχεδιάζει να φύγει μαζί του.
Παραλλαγμένη αμέτρητες φορές από το 19ο αιώνα, η ιστορία της καταπιεσμένης από τον κομφορμιστικό περίγυρό της γυναίκας ζωντανεύει εδώ με μεσογειακά προβλέψιμο τρόπο, ο οποίος αφήνει αρχικά υποσχέσεις για κάτι πιο «σωματικό» και σεξουαλικό (το τολμηρό γράμμα, η νεαρή Γκαμπριέλ στέκεται χωρίς εσώρουχα στο ποτάμι). Η πάντα αξιόπιστη Μαριόν Κοτιγιάρ αποδίδει εύστοχα το απωθημένο πάθος της εγκλωβισμένης στα πάθη της ηρωίδας, παρόλα αυτά η προσεγμένη, υποψήφια για 8 βραβεία
Σεζάρ παραγωγή της Γκαρσιά μοιάζει να μην εκμεταλλεύεται αυτές τις δυνατότητες και να διαλέγει έναν δοκιμασμένο, «μυθιστορηματικό» κι εντέλει ακαδημαϊκό και κομφορμιστικό αφηγηματικό δρόμο, που φυλάει ως άσο στο μανίκι του τη σεναριακή ανατροπή του φινάλε. Λιγότερο εντυπωσιακή απ’ όσο φαντάζεται η σκηνοθέτις-σεναριογράφος (στο βιβλίο στέκεται πολύ πιο ρεαλιστικά), αυτή βασίζεται πάνω σε μια σειρά κοινοτοπιών και σχηματικών ιδεών που έχουν προηγηθεί, περιορίζοντας έτσι το ντελιριακό δράμα ενός τρελού έρωτα στην καλοστημένη όσο και συγκαταβατική ιστορία μιας καθυστερημένης γυναικείας ενηλικίωσης.
Γαλλία. 2016. Διάρκεια: 120΄. Διανομή: ΣΠΕΝΤΖΟΣ FILM.
Περισσότερες πληροφορίες
Όλα Όσα Αγαπήσαμε
Στη Γαλλία του ’50, η Γκαμπριέλ είναι μια κοπέλα που σκέφτεται πολύ πιο ελεύθερα από το επαρχιακό περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει, αναγκάζεται όμως να παντρευτεί έναν άντρα που δεν αγαπά. Πηγαίνοντας σε ένα σανατόριο στις Άλπεις για να θεραπευτεί από τις πέτρες στα νεφρά, θα γνωρίσει έναν νεαρό τραυματία πολέμου και θα τον ερωτευτεί παράφορα.
