Στο πρώτο μισό της ταινίας βρισκόμαστε στο 17ο αιώνα και βλέπουμε τον νεαρό Φεντερίκο να καλείται από την Ιερά Εξέταση για να εξαναγκάσει την αδελφή Μπενεντέτα να ομολογήσει ότι παρέσυρε τον μοναχό αδερφό του στη σαρκική αμαρτία και από εκεί στην αυτοκτονία. Στο δεύτερο –σύγχρονο– μισό της ταινίας ένας ζάπλουτος Ρώσος καλλιτέχνης και ο εφοριακός Φεντερίκο θέλουν να αγοράσουν το εγκαταλελειμμένο μοναστήρι όπου κατοικεί τώρα το βαμπίρ Κόμης! Μπορεί η μετάβαση από το ένα στο άλλο μέρος της ταινίας να γίνεται άγαρμπα, αλλά αυτό το sui generis, ετερόκλητο, τρελιάρικο δημιούργημα λειτουργεί ως… εκ θαύματος – ή μάλλον λόγω της σκηνοθετικής μαεστρίας του Μπελόκιο.
Πολύ δύσκολα θα τολμούσε άλλος σκηνοθέτης να κάνει στα 75 του ένα τόσο τολμηρό κινηματογραφικό εγχείρημα. Πρόκειται για μια ταινία που ισορροπεί ασταμάτητα πάνω σε σεναριακά, αισθητικά και στιλιστικά δίπολα που μοιάζουν αταίριαστα μεταξύ τους. Μοναδικό συνδετικό στοιχείο στο ιστορικό δράμα φαντασίας (!) του Μπελόκιο είναι ο κοινός (μη) τόπος όπου διαδραματίζονται τα γεγονότα, το χωριό του Μπόμπιο στην επαρχία της Πιατσέντσα, και πιο συγκεκριμένα το μοναστήρι του. Στο πρώτο μισό της ταινίας βρισκόμαστε στο 17ο αιώνα και βλέπουμε τον νεαρό Φεντερίκο να καλείται από την Ιερά Εξέταση για να εξαναγκάσει την αδελφή Μπενεντέτα να ομολογήσει ότι παρέσυρε τον μοναχό αδερφό του στη σαρκική αμαρτία και από εκεί στην αυτοκτονία. Το δεύτερο μισό μας μεταφέρει στο σήμερα, όπου ένας ζάπλουτος Ρώσος καλλιτέχνης και ο εφοριακός Φεντερίκο (τον ερμηνεύει και αυτόν ο γιος του Μάρκο Μπελόκιο Πιέρ-Τζόρτζιο) θέλουν να αγοράσουν το εγκαταλελειμμένο μοναστήρι όπου κατοικεί τώρα το βαμπίρ Κόμης.
Από τη μία, λοιπόν, υπάρχει το ιστορικό δράμα που καταπιάνεται με την άκαμπτη εφαρμογή των κανόνων της καθολικής εκκλησίας –το έχει κάνει πολύ καλύτερα βέβαια στο «Χαμόγελο της Μητέρας μου» ο Μπελόκιο–, την υποκρισία των αντιπροσώπων του θεού και την ορμή των ενστίκτων που θρυμματίζουν κάθε συντηρητική νόρμα. και από την άλλη το σύγχρονο κομμάτι που χρησιμοποιεί την παράδοση της commedia dell’arte για να σαρκάσει βιτριολικά το «νέο» κεφάλαιο, την κρατική εξουσία, το κυνήγι της αθανασίας και τη σχετικότητα που συνθλίβει κάθε μας βεβαιότητα. Μπορεί η μετάβαση από το ένα στο άλλο να γίνεται άγαρμπα, αλλά αυτό το sui generis, ετερόκλητο, τρελιάρικο δημιούργημα λειτουργεί ως... εκ θαύματος – ή μάλλον λόγω της σκηνοθετικής μαεστρίας του Μπελόκιο.
Ιταλία, Γαλλία. 2015. Διάρκεια: 106΄. Διανομή: AMA FILMS.
Περισσότερες πληροφορίες
Αίμα Από το Αίμα μου
Στο πρώτο μισό της ταινίας βρισκόμαστε στο 17ο αιώνα και βλέπουμε τον νεαρό Φεντερίκο να καλείται από την Ιερά Εξέταση για να εξαναγκάσει την αδελφή Μπενεντέτα να ομολογήσει ότι παρέσυρε τον μοναχό αδερφό του στη σαρκική αμαρτία και από εκεί στην αυτοκτονία. Στο δεύτερο –σύγχρονο– μισό της ταινίας ένας ζάπλουτος Ρώσος καλλιτέχνης και ο εφοριακός Φεντερίκο θέλουν να αγοράσουν το εγκαταλελειμμένο μοναστήρι όπου κατοικεί τώρα το βαμπίρ Κόμης!
