Ο καπετάν Κωνσταντής, ο Λεωνίδας ο βοσκός, η αμοργιανή καθημερινότητα και τα σημάδια του ουρανού που προβλέπουν τον καιρό ορίζουν τη ζωή του νησιού εδώ κι αιώνες. Ένα χρονικό παρατήρησης που αναζητά τη γραμμένη στους ανέμους ιστορία ενός τόπου, βραβευμένο από τη Διεθνή Ένωση Κριτικών (FIPRESCI) στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.
Συχνά ένα ντοκιμαντέρ κερδίζει σε κινηματογραφική αξία από το πρωτότυπο, παράξενο ή εξαιρετικά επείγον θέμα του και μόνο. Οι περισσότερες περιπτώσεις που φτάνουν ακόμη και στη μεγάλη οθόνη, άλλωστε, κάτι τέτοιο αφορούν, μια λιγότερο ή περισσότερο ενδιαφέρουσα ιστορία, που σχεδόν πάντα διεκπεραιώνεται με αφηγηματικά στεγνό, επεξηγηματικό τρόπο. Τα βραβευμένα από τη Διεθνή Ένωση Κριτικών (FIPRESCI) στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης «Σημάδια του Ουρανού» της Μάρως Αναστοπούλου, ωστόσο, αποτελούν μια ευχάριστη εξαίρεση.
Χρονικό παρατήρησης με κινηματογραφικό βλέμμα κι εσωτερικό ρυθμό, που ορίζεται από τις ίδιες τις ανάσες του χώρου και των ηρώων του, το φιλμ ακολουθεί τον καπετάν Κωνσταντή, τον Λεωνίδα τον βοσκό, την αμοργιανή καθημερινότητα και τα σημάδια που προβλέπουν τον καιρό, καθορίζοντας έτσι τη ζωή του νησιού εδώ κι αιώνες. Απλοί άνθρωποι του βουνού, της θάλασσας και της ίδιας ελληνικής παράδοσης μιλούν ο ένας στον άλλον και σπανίως στην κάμερα, περιγράφοντας απλά και ξάστερα τον αέναο κύκλο ζωής και θανάτου που εξελίσσεται δίπλα τους, τη γραμμένη στα σύννεφα, στα άστρα και στους ανέμους μοίρα τους, ενώ η άγρια ομορφιά του αδιάφορου για όλα αυτά τοπίου που τους περιβάλλει γίνεται ακόμη ένα –κινηματογραφικό και φιλοσοφικό– σχόλιο.
Ελλάδα. 2016. Διάρκεια: 70΄.
Περισσότερες πληροφορίες
Τα Σημάδια του Ουρανού
Ο καπετάν Κωνσταντής, ο Λεωνίδας ο βοσκός, η αμοργιανή καθημερινότητα και τα σημάδια του ουρανού που προβλέπουν τον καιρό ορίζουν τη ζωή του νησιού εδώ κι αιώνες.
