Έξυπνη και διασκεδαστική σάτιρα της ανδρικής ματαιοδοξίας και της παντοδύναμης κοινωνικής ανταγωνιστικότητας, η οποία από ένα σημείο και μετά επαναλαμβάνει τον εαυτό της. Καλύτερη ταινία στο Φεστιβάλ Λονδίνου και βραβείο κοινού στη Θεσσαλονίκη.
Πέντε μαυροντυμένες φιγούρες αναδύονται σιωπηλά από μια ήρεμη, γκρίζα και χειμωνιάτικη θάλασσα. Είναι μια ομάδα ανδρών που επιστρέφει στην ακτή μετά από κατάδυση για ψαροντούφεκο. Πέντε πανομοιότυπες εικόνες χωρίς φωνή και πρόσωπο, πέντε εκδοχές του ίδιου ανδρικού συμβόλου. Μαζί με έναν έκτο, ο οποίος τους περίμενε στο σκάφος τους, θα ποζάρουν στην πρύμνη με την ψαριά τους και κατόπιν θα βοηθήσει ο ένας τον άλλο (σε μια παράξενη, υποδειγματικά ενορχηστρωμένη χορογραφία) να βγάλουν τις εφαρμοστές στολές και να ντυθούν με τα καθημερινά τους – σαν ιππότες (chevaliers) που απαλλάσσονται από την πανοπλία τους για να γίνουν άνδρες με σάρκα και οστά. Με πάθη, ανάγκες και μειονεκτήματα.
Ταλαντούχα σκηνοθέτιδα, η Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη («Attenberg») περιγράφει με απόλυτα κινηματογραφικό τρόπο και μέσα σε λίγα λεπτά όσα θα ακολουθήσουν την επόμενη μιάμιση ώρα του «Chevalier». Μιας διασκεδαστικότατης σάτιρας της ανδρικής –μα και γενικότερα ανθρώπινης– νοοτροπίας, η οποία εξελίσσεται πάνω σε ένα πολυτελές γιοτ κάπου στον Σαρωνικό. Σ’ αυτό επιβαίνουν οι έξι προαναφερθέντες φίλοι, που έχουν εκδράμει για χειμωνιάτικο ψάρεμα, και τρία μέλη του πληρώματος.
Όταν η μηχανή του σκάφους πάθει βλάβη, θα αναγκαστούν να αράξουν σε ένα έρημο λιμανάκι και ο ιδιοκτήτης και οι πέντε φιλοξενούμενοί του ξεκινούν ένα αυτοσχέδιο παιχνίδι, με νικητή τον «καλύτερο γενικώς» και έπαθλο ένα δαχτυλίδι chevalier.
Τι σημαίνει όμως καλύτερος; Η Τσαγγάρη, με τη βοήθεια του μόνιμου σεναριακού συνεργάτη τού Γιώργου Λάνθιμου Ευθύμη Φιλίππου, πατά στο θεμέλιο ερώτημα της ανταγωνιστικής κοινωνίας μας και σαρκάζει βαθιά και ευρηματικά τις συμπεριφορές που αυτό επιβάλλει. Ποιος έχει καλύτερες εξετάσεις αίματος; Ποιος (αναπόφευκτο) τη μεγαλύτερη στύση; Ποιος μπορεί να συναρμολογήσει γρηγορότερα ένα έπιπλο από το ΙΚΕΑ; Οι ιδέες είναι σουρεαλιστικά αστείες, με την αίσθηση του παράξενου να ενισχύεται από τη διακριτικά σκηνοθετημένη ατμόσφαιρα απομόνωσης και την έντεχνη κλιμάκωση μιας υπόγειας έντασης.
Από ένα σημείο και μετά όμως η αλληγορία μοιάζει να ολοκληρώνεται και το εύρημα απλώς να ανακυκλώνεται χαριτωμένα. Όταν δε το σκάφος δένει στον Πειραιά, όπου αλά «Εξολοθρευτής Άγγελος» κανείς δεν κατεβαίνει από αυτό μέχρι να τελειώσει το παιχνίδι, η ταινία χάνει τη δραματική δυναμική της και ολοκληρώνεται με τον πλέον προβλέψιμο τρόπο. Καλοσκηνοθετημένη, κατά στιγμές ξεκαρδιστική (ο μεθυσμένος και… ντούρος Ζοζέφ του Βαγγέλη Μουρίκη), βιτριολικά ειρωνική, μα και συγκινητική (ο αφελής και μοναχικός Δημήτρης του Μάκη Παπαδημητρίου), μοιάζει να κάνει τη μισή κινηματογραφική διαδρομή απ’ αυτή που της αναλογεί και να επαναπαύεται, κλείνοντάς μας στο τέλος το μάτι με μια ομολογουμένως έξυπνη, στακάτη και εύστοχη πολιτική αναφορά περί αστικής και εργατικής τάξης.
Ελλάδα. 2015. Διάρκεια: 99΄. Διανομή: FEELGOOD ENT.
Περισσότερες πληροφορίες
Chevalier
Έξι άνδρες επιστρέφουν από μια εκδρομή για ψάρεμα με ένα πολυτελές σκάφος, όταν μια βλάβη τούς εγκλωβίζει κάπου στο Σαρωνικό. Για να σκοτώσουν την ώρα τους, ξεκινούν ένα αυτοσχέδιο παιχνίδι με νικητή τον «καλύτερο γενικώς» και έπαθλο ένα δαχτυλίδι chevalier.
