Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο Βερολίνο για ένα σκληρό αντικληρικό «κατηγορώ», σκηνοθετημένο σαν θρίλερ από τον δημιουργό των «Post Mortem» και «No».
«Ο Θεός είδε ότι το φως ήταν καλό και χώρισε το φως από το σκοτάδι». Με αυτό το χωρίο από τη Γένεση, μια σαφή θρησκευτική αναφορά στη διάκριση του καλού από το κακό, ξεκινά η πέμπτη, βραβευμένη με Αργυρή Άρκτο στο Βερολίνο ταινία του Χιλιανού Πάμπλο Λαραΐν. Πόσο εύκολο, όμως, είναι να διαχωρίσει κανείς τις δύο αυτές αντίθετες έννοιες στην αληθινή ζωή και πόσο ενδιαφέρον έχει να το κάνει στον κινηματογράφο; Η «Μυστική Λέσχη» χρησιμοποιεί τη σχέση φωτός και σκότους για να πραγματευτεί τη διαλεκτική σχέση ηθικής και αμαρτωλής στάσης, αλλά και αλήθειας και ψέματος, εκκινώντας από μια μέχρι πρότινος καλά κρυμμένη εκκλησιαστική πρακτική. Αυτή την οποία εφαρμόζει εδώ και δεκαετίες η καθολική εκκλησία (τουλάχιστον της Χιλής), προτιμώντας να φυγαδεύσει και να απομονώσει πολλούς επίορκους κληρικούς από το να τους τιμωρήσει, αποκαλύπτοντας δημοσίως τις πράξεις τους.
Σε μια παραθαλάσσια χιλιανή κωμόπολη μια καλόγρια και τέσσερις ιερείς που έχουν κατηγορηθεί για διαφόρων ειδών αξιόποινες πράξεις ζουν σε ένα απομονωμένο σπίτι αποπεμφθέντες, αλλά μη καταδικασθέντες: ένας για βιασμό ανηλίκου, άλλος για κατάχρηση, κάποιος για συνεργασία με το χουντικό καθεστώς, για αγοραπωλησία βρεφών, για κακοποίηση… Ελεύθεροι φυλακισμένοι, τα μέλη του ιδιότυπου αυτού κλαμπ περνούν τις ώρες τους μαγειρεύοντας, καθαρίζοντας, δήθεν αναζητώντας μετάνοια για το παρελθόν τους, αλλά κυρίως εκπαιδεύοντας το σκύλο τους για τις τοπικές κυνοδρομίες, από τις οποίες επιστρέφουν σχεδόν πάντα κερδισμένοι.
Μέχρι που το θύμα ενός από τους παπάδες εγκαθίσταται στην πόλη τους και αρχίζει να δημοσιοποιεί άκομψα όλα όσα έχει υποστεί, οδηγώντας τα πράγματα σε ανεξέλεγκτες εξελίξεις. Για να αποφευχθεί το σκάνδαλο, ένας ιησουίτης ψυχαναλυτής-διαχειριστής κρίσεων αποστέλλεται από τις εκκλησιαστικές αρχές για να μάθει την αλήθεια και να διευθετήσει την υπόθεση.
Η αντικληρική επίθεση του Λαραΐν είναι σφοδρή, μετωπική, μα ψύχραιμη. Συνδυάζεται εξαρχής με ένα βιτριολικό χιούμορ που στάζει σαδιστικά με το σταγονόμετρο, ενώ το δισυπόστατο των χαρακτήρων που υποβάλλουν οι αριστοτεχνικές ερμηνείες και τα καλυμμένα με ομίχλη και τυλιγμένα στο γαλάζιο ημίφως πλάνα της ταινίας (γυρισμένη σε μεγάλο βαθμό κατά το λυκόφως και το λυκαυγές) βυθίζουν το θαρραλέο αυτό «κατηγορώ» σε μια ατμόσφαιρα μυστηρίου και αόρατης απειλής.
Κι αν η έλευση του πάτερ Γκαρσία αλλάζει επιδέξια τις εσωτερικές ισορροπίες του δράματος, ο Λαραΐν επιφυλάσσει περαιτέρω σεναριακές εκπλήξεις, οι οποίες δένουν κόμπο τη σχέση «παλιάς» και «νέας» εκκλησίας, αμαρτίας και συγχώρεσης, ιερού σκοπού και ανίερων μέσων. Με τις μινιμαλιστικές μελωδίες του Άρβο Περτ να στοιχειώνουν τα μυστικά και ψέματα κάθε λογής εξουσίας και το φως να μην μπορεί να ξεχωρίσει ποτέ εντελώς από το σκοτάδι.
Χιλή. 2015. Διάρκεια: 98΄. Διανομή: STRADA FILMS.
Περισσότερες πληροφορίες
Η Μυστική Λέσχη
Μια ομάδα καθολικών ιερέων που έχουν κατηγορηθεί για διαφόρων ειδών αξιόποινες πράξεις ζει σε μια απομονωμένη «λέσχη» μιας παραθαλάσσιας χιλιανής πόλης. Όταν, όμως, ένα σκάνδαλο το οποίο έχει να κάνει με το παρελθόν ενός ιερέα ξεσπά, ένας ιησουίτης ψυχαναλυτής-διαχειριστής κρίσεων αποστέλλεται από τις εκκλησιαστικές αρχές για να διευθετήσει την υπόθεση.
