Η Αυτοκρατορία των Αισθήσεων

5

Το μοναδικό καλλιτεχνικό πορνό στα κινηματογραφικά χρονικά και ένας τολμηρός, αδιαπραγμάτευτος ύμνος στον απόλυτο (σωματικό) έρωτα.

Η Αυτοκρατορία των Αισθήσεων

Στη στρατοκρατούμενη Ιαπωνία του 1936, μια υπηρέτρια τα φτιάχνει με το αφεντικό της και επιδίδεται μαζί του σε ένα συνεχές ερωτικό όργιο. Το μοναδικό καλλιτεχνικό πορνό στα κινηματογραφικά χρονικά και ένας τολμηρός, αδιαπραγμάτευτος ύμνος στον απόλυτο (σωματικό) έρωτα.

Η Αυτοκρατορία των Αισθήσεων - εικόνα 1

Με τη σφραγίδα της τολμηρότερης καλλιτεχνικής ταινίας, η 40χρονη πλέον «Αυτοκρατορία των Αισθήσεων» διατηρεί αμείωτη την κινηματογραφική της δύναμη. Όχι τόσο γιατί φέρνει τον θεατή αντιμέτωπο με τα ταμπού της «καθαρής αναπαράστασης» (δεν είμαστε πια στο 1976), αλλά γιατί εξακολουθεί να θίγει τα θέματα σχέσης έρωτα και θανάτου, «ηθικοποίησης» της σεξουαλικής επιθυμίας αλλά και την πολιτική διάσταση της ερωτικής πράξης με τρόπο τόσο άμεσο, σαφή και πολυδιάστατο που δεν μπόρεσε ποτέ να αγγίξει ανάλογη ταινία.

Στη στρατοκρατούμενη Ιαπωνία του 1936 (η «απομονωμένη» μας ιστορία έχει σαφή ιστορικό, άρα και κοινωνικοπολιτικό προσδιορισμό) μια υπηρέτρια τα φτιάχνει με το αφεντικό της κι επιδίδεται μαζί του σε ένα συνεχές ερωτικό όργιο. Ο Όσιμα αποτυπώνει το πάθος τους και την τελετουργική διάστασή του με ρεαλιστική και αντι-ηδονοβλεπτική αισθητική, αναδεικνύοντας την πέρα από το καλό και κακό φυσικότητά του. Ζωντανεύει ένα πανσεξουαλικό σύμπαν (για δύο, αλλά και πάλι όχι μόνο), περιγράφει σκηνή σκηνή τις εσωτερικές σχέσεις, εντάσεις, αντιφάσεις του και συνδέει άμεσα την ύπαρξή του με το… θάνατό του. Ο Ζορζ Μπατάιγ, ο μαρκήσιος Ντε Σαντ και ο Βίλχελμ Ράιχ χειροκροτούν ενθουσιασμένοι.

Ιαπωνία. 1976. Διάρκεια: 109΄. Διανομή: STRADA FILMS.

Περισσότερες πληροφορίες

Η Αυτοκρατορία των Αισθήσεων

Ai No Corrida
5
  • Σινεφίλ
  • 1976
  • Διάρκεια: 105 '
  • Ναγκίζα Όσιμα

Στη στρατοκρατούμενη Ιαπωνία του 1936, μια υπηρέτρια τα φτιάχνει με το αφεντικό της και επιδίδεται μαζί του σε ένα συνεχές ερωτικό όργιο.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Δεν Είσαι η Μητέρα μου

Ρεαλισμός και φαντασία συνδιαλέγονται με υπόγεια ένταση, καθώς φολκλορικοί μύθοι και ψυχολογικές διαταραχές μετατρέπουν μια ιστορία ενηλικίωσης σε ατμοσφαιρικό, αλλά βραχυκυκλωμένο στην κορύφωσή του θρίλερ τρόμου.

ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗς
01/12/2022

Η Μεγάλη Ρήξη

Ένα ζευγάρι και μια χώρα κομμένοι στα δυο. Μια εύκολη πολιτικοινωνική αλληγορία (υποψήφια για έξι Σεζάρ) που διασώζεται χάρη στο χιούμορ και τις απολαυστικές ερμηνείες.

Λάιλ, ο Φίλος μου ο Κροκόδειλος

Οι οσκαρικοί συνθέτες του "La La Land" και ο πληθωρικός Χαβιέρ Μπαρδέμ κάνουν ότι μπορούν για να ζωηρέψουν τραγουδιστικά και ερμηνευτικά, αντίστοιχα, ένα κωμικό μιούζικαλ για δεκάχρονα.

Μέρες του ‘36

Ο Αγγελόπουλος βρίσκει το προσωπικό αφηγηματικό ύφος του (πλάνα – σεκάνς, πλαστικές εικόνες, απουσία πρωταγωνιστικών χαρακτήρων, αποστασιοποίηση, σχέση Ιστορίας και ατόμου), το οποίο θα "απογειώσει" στον επερχόμενο "Θίασο".

Devotion: Οι Ήρωες των Αιθέρων

Αντιρατσιστική πολεμική περιπέτεια χωρίς κορώνες αλλά ούτε και κινηματογραφικές πρωτοτυπίες, γυρισμένη με τη b-movie χολιγουντιανή συνταγή του παλιού καλού καιρού.

Poker Face: Ο Τζογαδόρος

Δραματικό θρίλερ με… κρίση κινηματογραφικής ταυτότητας, καθώς ξεκινάει σαν υπαρξιακό δράμα, εξελίσσεται με μυστήριο και σασπένς, για να κορυφωθεί σαν αδέξιο heist movie.

Η Παγίδα του Διαβόλου

Μπεργκμανικό δράμα πάνω στη σχέση επιστήμης, θρησκείας και εξουσίας, σκηνοθετημένο σαν υπαρξιακό θρίλερ. Πρώτο μέρος της τριλογίας εποχής του Βλάσιλ, ακολουθούμενο από την "Μαρκέτα Λαζάροβα" και την "Κοιλάδα των Μελισσών".