«Ο Δολοφόνος με το Αγγελικό Πρόσωπο»
Δύο χρόνια συμπληρώνονται από τον θάνατο του Αλέν Ντελόν, στις 18 Αυγούστου 2024, σε ηλικία 88 ετών. Ο "δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο", όπως έμεινε χαρακτηριστικά στην ιστορία του κινηματογράφου, δεν υπήρξε απλώς ένας από τους ωραιότερους άντρες που πέρασαν ποτέ από τη μεγάλη οθόνη. Υπήρξε ένας σταρ με σπάνια κινηματογραφική παρουσία, ένας ηθοποιός που συνεργάστηκε με μερικούς από τους σημαντικότερους Ευρωπαίους σκηνοθέτες και ένας από τους ανθρώπους που διαμόρφωσαν την εικόνα του σύγχρονου κινηματογραφικού αντιήρωα.
Με αφορμή τη δεύτερη επέτειο από τον θάνατό του, θυμόμαστε δέκα από τις σημαντικότερες ταινίες της καριέρας του.
Ο Ρόκο και τ’ Αδέρφια του
Η Ροζάρια Παρόντι εγκαταλείπει την Καλαβρία και εγκαθίσταται με τους γιους της στο Μιλάνο, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή. Ανάμεσά τους ο Ρόκο, ένας νέος με αγνή ψυχή, και ο Βιντσέντσο, του οποίου η βίαιη φύση θα οδηγήσει την οικογένεια σε μια τραγική σύγκρουση.
Ο Λουκίνο Βισκόντι συνδυάζει τον ιταλικό νεορεαλισμό με την αισθητική της αρχαίας τραγωδίας, δημιουργώντας ένα μεγαλειώδες οικογενειακό έπος για τη φτώχεια, τη μετανάστευση, την κοινωνική άνοδο και τη διάλυση των οικογενειακών δεσμών. Ο Ντελόν, μόλις 25 ετών, δίνει στον Ρόκο μια σχεδόν αγγελική αθωότητα, σε μια από τις ερμηνείες που καθιέρωσαν νωρίς το ιδιαίτερο κινηματογραφικό του πρόσωπο.
Επιρροές από τον βιβλικό μύθο του Ιωσήφ και των αδελφών του, από τον Τζοβάνι Βέργκα, αλλά κυρίως από τον Ντοστογιέφσκι (η πραότητα του Ρόκο θυμίζει τον "Ηλίθιο), θαυμάσια ασπρόμαυρη φωτογραφία, μεγαλοπρεπής σκηνοθεσία και εκπληκτικές ερμηνείες, από τις οποίες ξεχωρίζει η Κατίνα Παξινού, στην καλύτερη κινηματογραφική στιγμή της.
Η Έκλειψη
Η Βιτόρια χωρίζει από τον μεγαλύτερο σε ηλικία Ρικάρντο και περιπλανιέται σε μια Ρώμη που μοιάζει συναισθηματικά άδεια, προτού συνδεθεί με έναν νεαρό χρηματιστή.
Ο Μικελάντζελο Αντονιόνι ολοκληρώνει την περίφημη "τριλογία της αποξένωσης" με ένα μοντέρνο, ψυχρό και βαθιά υπαρξιακό φιλμ, όπου οι ανθρώπινες σχέσεις μοιάζουν ανίκανες να αντισταθούν στη συναισθηματική αποσύνθεση του σύγχρονου κόσμου. Ο Ντελόν, απέναντι στη Μόνικα Βίτι, ενσαρκώνει ιδανικά έναν άνθρωπο που βρίσκεται μέσα στην εικόνα αλλά μοιάζει ταυτόχρονα αποκομμένος από αυτήν. Μια από τις σημαντικότερες ταινίες του ευρωπαϊκού μοντερνισμού, που τιμήθηκε με το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής στις Κάννες.
Ο Γατόπαρδος
Στη Σικελία του 1860, ένας αριστοκράτης παρακολουθεί την παρακμή της κοινωνικής τάξης του, την ώρα που ο νεαρός ανιψιός του, Τανκρέντι, αντιλαμβάνεται πως το μέλλον ανήκει σε έναν καινούργιο κόσμο.
Ο Βισκόντι μετατρέπει το μυθιστόρημα του Τζουζέπε Τομάζι ντι Λαμπεντούζα σε μια κινηματογραφική όπερα απαράμιλλης αισθητικής ακρίβειας. Ο Ντελόν, ως Τανκρέντι, βρίσκεται στο επίκεντρο της μετάβασης από την παλιά αριστοκρατία στη νέα εποχή, ενσαρκώνοντας έναν χαρακτήρα που καταλαβαίνει πως για να επιβιώσει πρέπει να αλλάξει. Η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες το 1963 και παραμένει ένα από τα αδιαμφισβήτητα αριστουργήματα του ευρωπαϊκού σινεμά.
Ο Δολοφόνος με το Αγγελικό Πρόσωπο
Ο Ζεφ Κοστέλο είναι ένας επαγγελματίας εκτελεστής που, αφού ολοκληρώσει μια δολοφονία, βρίσκεται παγιδευμένος σε ένα παιχνίδι προδοσίας και κυνηγητού.
Ο Ζαν-Πιερ Μελβίλ βρίσκει στον Ντελόν τον ιδανικό πρωταγωνιστή για ένα φιλμ νουάρ σχεδόν απογυμνωμένο από περιττά λόγια. Με καμπαρντίνα, καπέλο και βλέμμα ανέκφραστο, ο ηθοποιός δημιουργεί έναν από τους πιο εμβληματικούς μοναχικούς αντιήρωες στην ιστορία του σινεμά. Η σιωπή, η πειθαρχία, η μοναξιά και ο κώδικας τιμής του Κοστέλο έγιναν σημείο αναφοράς για αμέτρητους μεταγενέστερους κινηματογραφικούς χαρακτήρες.
Ο Κόκκινος Κύκλος
Ο Κόρι αποφυλακίζεται και σχεδιάζει μια μεγάλη ληστεία, συνεργαζόμενος με έναν δραπέτη και έναν πρώην αστυνομικό. Όμως η αστυνομία βρίσκεται ήδη στα ίχνη τους. Ο Μελβίλ επιστρέφει στο έγκλημα και στην εμμονή του με τους μοναχικούς άντρες που ζουν σύμφωνα με έναν προσωπικό κώδικα. Η σκηνοθεσία χαρακτηρίζεται από γεωμετρική ακρίβεια, μεγάλες σιωπές και μια σχεδόν μεταφυσική αίσθηση μοιραίου. Ο Ντελόν, απέναντι στους Μπουρβίλ και Ιβ Μοντάν, αποτελεί τον ψυχρό και αινιγματικό πυρήνα μιας από τις σπουδαιότερες γαλλικές αστυνομικές ταινίες.
Κύριος Κλάιν
Στο κατεχόμενο Παρίσι του 1942, ένας κυνικός έμπορος έργων τέχνης ανακαλύπτει ότι υπάρχει ένας Εβραίος με το ίδιο ονοματεπώνυμο. Η προσπάθειά του να αποδείξει ότι δεν έχει καμία σχέση μαζί του θα τον οδηγήσει σε έναν εφιαλτικό λαβύρινθο.
Ο Τζόζεφ Λόουζι μετατρέπει την ιστορία σε ένα σκοτεινό, καφκικό θρίλερ για την ταυτότητα, την ενοχή και την παράνοια. Ο Ντελόν δίνει μια από τις πιο σύνθετες ερμηνείες της καριέρας του, καθώς ο Κλάιν βλέπει σταδιακά τη βεβαιότητα για την ταυτότητά του να καταρρέει. Η ταινία κέρδισε το Σεζάρ Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας και θεωρείται μία από τις κορυφαίες στιγμές της φιλμογραφίας του.
Δύο ξένοι στην ίδια πόλη
Ένας πρώην κατάδικος προσπαθεί να ξαναχτίσει τη ζωή του μακριά από τον υπόκοσμο, έχοντας τη βοήθεια ενός πρώην αστυνομικού. Το παρελθόν, όμως, δεν είναι εύκολο να μείνει πίσω.
Το φιλμ του Ζοζέ Τζιοβανί είναι ένα σκληρό κοινωνικό και αστυνομικό δράμα για τη δεύτερη ευκαιρία και τη δυσκολία της επανένταξης. Ο Ντελόν βρίσκεται εδώ σε έναν πιο ανθρώπινο ρόλο, μακριά από την ατσαλάκωτη εικόνα του επαγγελματία δολοφόνου που είχε πλέον γίνει σήμα κατατεθέν του.
Γυμνοί στον Ήλιο
Ένας φτωχός νεαρός ταξιδεύει στην Ιταλία για να επιστρέψει στις ΗΠΑ έναν πλούσιο νεαρό, κατόπιν εντολής του πατέρα του. Σύντομα, όμως, αποφασίζει να οικειοποιηθεί τη ζωή, την ταυτότητα και τα χρήματά του.
Ο Ρενέ Κλεμάν μεταφέρει στον κινηματογράφο το μυθιστόρημα της Πατρίσια Χάισμιθ "Ο ταλαντούχος κύριος Ρίπλεϊ", δημιουργώντας ένα κομψό, αισθησιακό και δηλητηριώδες θρίλερ. Ο Ντελόν, μόλις 25 ετών, είναι το μεγάλο ατού της ταινίας: ακαταμάχητα γοητευτικός αλλά και βαθιά απειλητικός, μετατρέπει τον Τομ Ρίπλεϊ σε έναν από τους πιο εμβληματικούς χαρακτήρες της καριέρας του.
Ο Αστυνόμος
Ένας ληστής οργανώνει μια μεγάλη ληστεία ναρκωτικών από ένα κινούμενο τρένο, την ώρα που ένας αστυνομικός βρίσκεται αποφασισμένος να τον συλλάβει. Ανάμεσά τους υπάρχει και μια γυναίκα που συνδέει τους δύο άντρες.
Το κύκνειο άσμα του Ζαν-Πιερ Μελβίλ είναι ένα υποδειγματικά λιτό νεο-νουάρ, όπου η δράση υποχωρεί μπροστά στη σιωπή, την ατμόσφαιρα και τους αυστηρούς κώδικες των χαρακτήρων. Ο Ντελόν, αυτή τη φορά στον ρόλο του αστυνομικού, κλείνει με τον Μελβίλ έναν από τους σημαντικότερους κύκλους της καριέρας του.
Η Πισίνα
Ένα ζευγάρι περνά τις καλοκαιρινές του διακοπές σε μια βίλα στη Νότια Γαλλία, όταν η άφιξη ενός παλιού φίλου και της νεαρής κόρης του διαταράσσει τις ισορροπίες. Η χαλαρή ατμόσφαιρα μετατρέπεται σταδιακά σε ένα παιχνίδι επιθυμίας, ζήλιας και ανταγωνισμού.
Ο Ζακ Ντερέ αξιοποιεί τη φωτογένεια του Ντελόν και της Ρόμι Σνάιντερ σε ένα αισθησιακό ψυχολογικό θρίλερ που κρύβει πίσω από τον ήλιο, την πισίνα και την καλοκαιρινή ανεμελιά ένα σκοτεινό παιχνίδι σχέσεων. Η ταινία έγινε μία από τις χαρακτηριστικότερες εικόνες του Ντελόν ως ευρωπαϊκού σταρ και εξακολουθεί να θεωρείται μία από τις πιο αναγνωρίσιμες ταινίες της φιλμογραφίας του.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
