Η πάσχουσα από χρόνιους πόνους και απογοητευμένη από τη ζωή της Κλερ αποφασίζει να μάθει περισσότερα για μια νεαρή αυτόχειρα, μέλος της ομάδας ψυχολογικής υποστήριξης στην οποία η ίδια συμμετέχει. Προβλέψιμο, μικρού βεληνεκούς δράμα, με τη «μεταμορφωμένη» Τζένιφερ Άνιστον σε έναν απαιτητικό ρόλο που της χάρισε μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα.
Μία από τις μεγαλύτερες σύγχρονες τηλεοπτικές σταρ, η 46χρονη Τζένιφερ Άνιστον, κατάφερε με τον καιρό να κερδίσει και μια ενδιαφέρουσα κινηματογραφική καριέρα (η μόνη από την παρέα της θρυλικής σειράς «Φιλαράκια»), κυρίως ως πρωταγωνίστρια κωμωδιών και ρομαντικών κομεντί. Από την άλλη, χωρίς να της χρεώνονται ως αποτυχίες, οι λίγες δραματικές ερμηνείες της («The Good Girl», «Εκτός Τροχιάς») δεν είχαν συνέχεια, μέχρι που βρέθηκε μπροστά της η Κλερ Σίμονς.
Ηρωίδα ενός βραβευμένου διηγήματος του Πάτρικ Τόμπιν το οποίο διασκεύασε ο ίδιος για τη μεγάλη οθόνη, η Κλερ είναι μια τραυματισμένη εξωτερικά (έχει ουλές στο πρόσωπο και το σώμα) κι εσωτερικά γυναίκα, μέλος μιας ομάδας ψυχολογικής υποστήριξης, καθώς υποφέρει από χρόνιους πόνους. Η ίδια νιώθει απογοητευμένη από τη ζωή της και, υιοθετώντας μια επιθετικά κυνική, σαρκαστική συμπεριφορά, είναι ανεπιθύμητη από τους πάντες, εκτός της καλοσυνάτης Μεξικανής οικιακής βοηθού της, η οποία τη φροντίζει, της μαγειρεύει, τη νουθετεί και την οδηγεί στα ραντεβού της. Όταν όμως μια κοπέλα, μέλος της ομάδας υποστήριξης, αυτοκτονεί, η Κλερ, η οποία φλερτάρει επίσης με την ιδέα, αποφασίζει να μάθει περισσότερα για εκείνη.
Χωρίς μακιγιάζ, θλιμμένη και κακότροπη, η Τζένιφερ Άνιστον κατάφερε να αποσπάσει μια υποψηφιότητα Χρυσής Σφαίρας με την ερμηνεία της, φτάνοντας μιαν ανάσα από την πρωταγωνιστική οσκαρική πεντάδα. Ο ρόλος της όμως διαθέτει μικρό δραματικό βάθος, καθώς δεν πηγαίνει πολύ μακρύτερα από αυτόν ενός μοναχικού, μισάνθρωπου χαρακτήρα με συναισθηματικά τραύματα και καταπιεσμένα (καλά) αισθήματα.
Στο ίδιο μοτίβο, η ταινία του Ντάνιελ Μπαρνζ (του ανεξάρτητου «Phoebe in Wonderland» και του τραγικά αποτυχημένου νεανικού δράματος «Beastly») κινείται στην κινηματογραφική πεπατημένη μιας ψυχολογικής δραμεντί «θετικών μηνυμάτων». Προβλέψιμη και συγκαταβατική, διαθέτει όλο κι όλο μια σπιρτόζα ιδέα (η νεκρή κοπέλα εμφανίζεται σαν χαρούμενο φάντασμα και μιλάει στην Κλερ), ρίχνοντας όλο της το βάρος στην παρουσία-έκπληξη της πρωταγωνίστριάς της, ένα τρικ που αφορά περισσότερο το publicity και λιγότερο την κινηματογραφική ουσία.
ΗΠΑ. 2014. Διάρκεια: 102΄. Διανομή: ODEON.
Περισσότερες πληροφορίες
Cake
Η πάσχουσα από χρόνιους πόνους και απογοητευμένη από τη ζωή της Κλερ αποφασίζει να μάθει περισσότερα για μια νεαρή αυτόχειρα, μέλος της ομάδας ψυχολογικής υποστήριξης στην οποία η ίδια συμμετέχει.
