Η ζωή τριών ζευγαριών στην εξοχή του Γιορκσάιρ θα αναστατωθεί όταν πληροφορηθούν πως ο κοινός τους φίλος Ράιλι, ο οποίος συμπεριφερόταν περίεργα τον τελευταίο καιρό, είναι βαριά άρρωστος. Αργυρή Άρκτος στο Βερολίνο για το κύκνειο άσμα ενός εμβληματικού δημιουργού, ο οποίος διασκευάζει ένα ακόμα θεατρικό του Άλαν Έικμπορν («Smoking/No Smoking», «Προσωπικοί Φόβοι σε Δημόσιους Χώρους») επαναλαμβάνοντας χαριτωμένα τον εαυτό του.
Έχοντας συμπληρώσει τα 91 χρόνια και πιστός στους ανάλαφρους τόνους της τελευταίας περιόδου του, ο σκηνοθέτης του «Χιροσίμα, Αγάπη μου» κι ένας από τους κορυφαίους δημιουργούς στην κινηματογραφική ιστορία επέλεξε ένα θεατρικό του αγαπημένου του Άλαν Έικμπορν («Smoking/No Smoking», «Προσωπικοί Φόβοι σε Δημόσιους Χώρους») για να μας αποχαιρετήσει οριστικά. Όπως σχεδόν σε όλες τις πρόσφατες ταινίες του, τα όρια της σκηνής και της πραγματικότητας, δηλαδή της τέχνης και της αληθινής ζωής, μπερδεύονται ακόμη μία φορά.
Πρώτα από τους ίδιους τους φιλμικούς ήρωες, χομπίστες ηθοποιούς, και ύστερα από τον παιχνιδιάρη Ρενέ, ο οποίος τους στήνει μπροστά από ένα θεατρικό, ψεύτικο σκηνικό που αφαιρεί από το δράμα τους κάθε νατουραλιστική σοβαροφάνεια. Ποιο είναι όμως αυτό το δράμα που βασανίζει τρία μεσήλικα ζευγάρια στην εξοχή του Γιορκσάιρ; Μα η περίεργη τον τελευταίο καιρό συμπεριφορά του κοινού τους φίλου Ράιλι, για τον οποίο μαθαίνουν πως είναι βαριά άρρωστος.
Το γεγονός αυτό θα πυροδοτήσει μια σειρά από συναντήσεις και συζητήσεις, μέσα από τις οποίες θα αποκαλυφθούν οι περίπλοκες σχέσεις όλων με τον «αόρατο» Ράιλι – αυτές των γυναικών να στηρίζονται στην ερωτική έλξη κι εκείνες των αντρών στην κρυφή αντιζηλία. Το αντικείμενο του πόθου τους θα παραμείνει όμως απόν και ο Ρενέ θα δει ως σκερτσόζα κωμωδία όλα αυτά τα οποία στην αρχή της κινηματογραφικής καριέρας του εξελίσσονταν σαν υπαρξιακή τραγωδία (η απώλεια, η μνήμη, ο βιωμένος χρόνος, η απωθημένη επιθυμία).
Θεματικές στις οποίες επανέρχεται διαρκώς τον τελευταίο καιρό με παρόμοιο, χαριτωμένο, μα εσωστρεφή τρόπο, ο οποίος περιλαμβάνει πάντα το ίδιο καστ, την ίδια τεχνική αποστασιοποίησης (εδώ μπαίνουν εμβόλιμα και κόμικς σκίτσα του Μπλατς) κι ένα σταθερά ειρωνικό βλέμμα πάνω σε χαρακτήρες και καταστάσεις. Χαρακτήρες οι οποίοι καταφεύγουν στην τέχνη για να εκφράσουν όσα δεν μπορούν στην «τακτοποιημένη», μεσοαστική πραγματικότητά τους και (συχνά αποδραματοποιημένες) καταστάσεις οι οποίες τους φέρνουν απρόοπτα μπροστά στις κωμικοτραγικές αλήθειες της ζωής.
Γαλλία. 2014. Διάρκεια: 108΄. Διανομή: STRADA FILMS.
Περισσότερες πληροφορίες
Αγαπώντας, Πίνοντας και Τραγουδώντας
Η ζωή τριών ζευγαριών στην εξοχή του Γιορκσάιρ θα αναστατωθεί όταν πληροφορηθούν πως ο κοινός τους φίλος Ράιλι, ο οποίος συμπεριφερόταν περίεργα τον τελευταίο καιρό, είναι βαριά άρρωστος.
