Όταν αποκαλυφθεί η πραγματική καταγωγή του, ο Μωυσής θα ηγηθεί της προσπάθειας των σκλαβωμένων Ισραηλιτών να αποτινάξουν τον αιγυπτιακό ζυγό και να φτάσουν στη Γη της Επαγγελίας. Προβλέψιμη και φαντασμαγορικά ανεπαρκής μεταφορά της βιβλικής ιστορίας στην οθόνη από έναν εμφανώς δημιουργικά ντεφορμέ Ρίντλεϊ Σκοτ.
Υπάρχει μια άγραφη κινηματογραφική εντολή βάσει της οποίας είναι αμαρτία να αφηγηθείς ξανά μια ιστορία στην οθόνη αν δεν έχεις κάτι νέο να πεις! Πόσο μάλλον όταν είσαι ο Ρίντλεϊ Σκοτ, ο κορυφαίος οραματιστής της 7ης τέχνης, που επανίδρυσε το σινεμά επιστημονικής φαντασίας («Alien», «Blade Runner») και μετέτρεψε μια ταινία «ξίφους και σανδαλιού» σε μια θεαματική αλληγορία πάνω στην κυρίαρχη προτεσταντική ηθική των καιρών μας («Μονομάχος»).
Αυτό που περιμένεις, λοιπόν, από μια παραγωγή με αστρονομικό προϋπολογισμό και πρωταγωνιστές από το… ψηλότερο χολιγουντιανό ράφι είναι να εκμοντερνίσει (ή ακόμη καλύτερα να εκμεταμοντερνίσει) το περιεχόμενο της οικείας ιστορίας του δεύτερου βιβλίου της Παλαιάς Διαθήκης, προσφέροντας μια νέα κινηματογραφική πρόταση στο ήδη «διαβασμένο» κοινό που θα βρεθεί στην αίθουσα. Γιατί είναι λίγο πολύ γνωστή η ιστορία του Μωυσή, ο οποίος μεγάλωσε στο παλάτι του Φαραώ Σέτι μαζί με τον διάδοχό του Ραμσή, για να αποκαλυφθεί τελικά η ισραηλιτική καταγωγή του και να ηγηθεί της απελευθέρωσης ενός λαού σκλαβωμένου.
Το «Έξοδος: Θεοί και Βασιλιάδες» παραμένει σε γενικές γραμμές πιστό στο πρωτότυπο κείμενο, ξεδιπλώνοντας τη βιβλική ιστορία στην οθόνη κεφάλαιο το κεφάλαιο. Από την αποκάλυψη της πραγματικής ταυτότητας του Μωυσή μέχρι την εξορία, την επιστροφή και τον αγώνα του για να αποτινάξουν οι Ισραηλίτες τον αιγυπτιακό ζυγό και να βρεθούν στη γη Χαναάν, το σενάριο δεν κρύβει δα και καμιά φοβερή έκπληξη. Μάλιστα, η αφήγηση θυμίζει ένα απλοϊκό, γραμμικό «ξεφύλλισμα» της ιστορίας, η οποία θα μπορούσε άνετα να είναι έκθεση παιδιού του δημοτικού (μήπως αυτή είναι η βαθύτερη αιτία της επιεικώς άστοχης επιλογής του να έχει ο θεός την όψη 12χρονου αγοριού στην ταινία;).
Και η σκηνοθετική προσέγγιση του Ρίντλεϊ Σκοτ όμως δεν πάει πίσω. Σε αντίθεση με τον βιβλικό ήρωά του, ο Αμερικανός σκηνοθέτης φαίνεται άτολμος στην πορεία του προς τη… Γη της Κινηματογραφικής Πρωτοτυπίας, αφού το θρησκευτικό έπος του κουβαλά έναν ατελέσφορο ακαδημαϊσμό και μια αβάσταχτη ιεροπρέπεια. Αφυδατωμένο από ηθικά διλήμματα και διάθεση να διερευνήσει τα όρια καλού και κακού, η άνυδρη –σαν τη Χερσόνησο του Σινά– περιπέτεια δεν καταφέρνει να πείσει ούτε σε επίπεδο ερμηνειών (άχρωμος και άοσμος ο Κρίστιαν Μπέιλ) ούτε και σε αυτό της φαντασμαγορίας, το οποίο θα έπρεπε κανονικά να είναι το μεγαλύτερο ατού της. Η σκηνή μάχης όπου οι Αιγύπτιοι αντιμετωπίζουν τους Χεταίους, η πολυαναμενόμενη διάσχιση της Ερυθράς Θάλασσας και ιδιαίτερα η άνωθεν υπαγόρευση των δέκα εντολών είναι απογοητευτικές και δεν ανταποκρίνονται στο επίπεδο του Βρετανού σπουδαίου δημιουργού.
ΗΠΑ. 2014. Διάρκεια: 150΄. Διανομή: ODEON.
Περισσότερες πληροφορίες
Η Έξοδος: Θεοί και Βασιλιάδες
Όταν αποκαλυφθεί η πραγματική καταγωγή του, ο Μωυσής θα ηγηθεί της προσπάθειας των σκλαβωμένων Ισραηλιτών να αποτινάξουν τον αιγυπτιακό ζυγό και να φτάσουν στη Γη της Επαγγελίας.
