Έχοντας χάσει την όρασή της, η Ίνγκριντ απομονώνεται σπίτι της και αποξενώνεται όλο και περισσότερο από τον άντρα της, ο οποίος μοιάζει αδύναμος να τη βοηθήσει. Παραδομένη στις σκέψεις της, αρχίζει να αναρωτιέται για πράγματα τα οποία βρίσκονται στο όριο πραγματικότητας και φαντασίας. Ψυχολογικό δράμα με θριλερίστικο άγγιγμα, του οποίου η υποβλητική ατμόσφαιρα δεν υποστηρίζεται από το εσωστρεφές, αυτάρεσκα μπερδεμένο κι εξυπνακίστικο σενάριο.
Έχοντας εντυπωσιακά διαπιστευτήρια ως σεναριογράφος («Reprise» και «Όσλο, 31 Αυγούστου» του Γιόακιμ Τρίερ), ο Νορβηγός Έσκιλ Βογκτ περνά για πρώτη φορά πίσω από την κάμερα για ένα ψυχολογικό δράμα με θριλερίστικο άγγιγμα και στοιχεία φανταστικού σινεμά. Το δραματικό κομμάτι επικεντρώνεται στην Ίνγκριντ, μια όμορφη 35άρα η οποία χάνει ξαφνικά την όρασή της και απομονώνεται. Διστακτική στο να βγει από το σπίτι, αποξενώνεται όλο και περισσότερο από τον άντρα της, ο οποίος μοιάζει αδύναμος να τη βοηθήσει. Παραδομένη στις σκέψεις της, αρχίζει να αναρωτιέται για πράγματα τα οποία βρίσκονται στο όριο πραγματικότητας και φαντασίας.
Παράλληλα παρακολουθούμε τη μοναχική καθημερινότητα ενός άνεργου, ψυχολογικά ασταθούς τύπου κολλημένου με το διαδικτυακό πορνό κι εκείνη της χωρισμένης μητέρας ενός μικρού κοριτσιού. Οι πορείες τους, μαζί με αυτήν του συζύγου της Ίνγκριντ, θα διασταυρωθούν με έναν παράξενο τρόπο, που αφορά ένα αφήγημα το οποίο η τυφλή βασική ηρωίδα γράφει στον υπολογιστή της. Τι είναι αλήθεια και τι ψέματα, λοιπόν, απ’ όλα όσα εξελίσσονται στην οθόνη και σταδιακά υπακούουν όλο και λιγότερο στην τετράγωνη λογική;
Ψάχνοντας ανάμεσα στα μπερδεμένα αφηγηματικά κομμάτια, ανακαλύπτεις τελικά πως πίσω από την ψυχρή και μυστηριώδη κινηματογραφική επιφάνεια δεν βρίσκεται παρά η προσπάθεια μιας γυναίκας που χάνει την πραγματικότητα κυριολεκτικά μπροστά στα μάτια της να την ανασυνθέσει εγκεφαλικά, παγιδευμένη στις ανασφάλειες και στα απωθημένα της.
Ο τρόπος που διαλέγει να τα εξιστορήσει όλα αυτά ο Βογκτ όμως, αν και υποβλητικά ατμοσφαιρικός –η φωτογραφία είναι του δικού μας Θύμιου Μπακατάκη («Κυνόδοντας»)–, είναι εσωστρεφής, επιτηδευμένος και αυτάρεσκα εξυπνακίστικος. Με «αποδομητικές» πινελιές σκανδιναβικού χιούμορ, καταντά έως κι εκνευριστικός.
Νορβηγία. 2014. Διάρκεια: 96΄. Διανομή: STRADA FILMS.
Περισσότερες πληροφορίες
Στο Σκοτάδι
Έχοντας χάσει την όρασή της, η Ίνγκριντ απομονώνεται σπίτι της και αποξενώνεται όλο και περισσότερο από τον άντρα της, ο οποίος μοιάζει αδύναμος να τη βοηθήσει. Παραδομένη στις σκέψεις της, αρχίζει να αναρωτιέται για πράγματα τα οποία βρίσκονται στο όριο πραγματικότητας και φαντασίας.
