1969
Το 1969 ήταν σίγουρα μια μοναδική χρονιά για τις Η.Π.Α. Οι πρώτοι άνθρωποι πατούν στο φεγγάρι, αλλά κάτω στη Γη η αμφισβήτηση για το Βιετνάμ φθάνει στο απόγειό της. Τα πανεπιστήμια γίνονται κοιτώνες της διαμαρτυρίας και της διάδοσης της αντικουλτούρας. Τι κίνημα των χίπις και της ψυχεδέλειας (τα ναρκωτικά δεν έχουν πάρει ακόμα την ολέθρια διάδοσή τους) περνά την τελευταία ουτοπική περίοδό του και οι νεαροί Αμερικάνοι έχουν ακόμα τη δυνατότητα να ονειρεύονται ότι μπορούν ν’ αλλάξουν τον κόσμο. Σ’ αυτή την περίοδο των ψευδαισθήσεων, αλλά και των γόνιμων αναζητήσεων, μας μεταφέρει με πολλή νοσταλγία η ταινία του Έρνεστ Τόμπσον, που μοιάζει ν’ αντανακλά προσωπικά βιώματα. Το «1969» αφηγείται την ιστορία δυο φίλων, που μόλις τελείωσαν το Γυμνάσιο και περιπλανιούνται ανέμελοι, κάνοντας την προσωπική τους επανάσταση. Αυτό, όμως, δε θα τους βοηθήσει στο ν’ αποφύγουν να έλθουν αντιμέτωποι με την πραγματικότητα: το Βιετνάμ υπάρχει σαν μόνιμη απειλή και ήδη ο ένας έχει χάσει τον αδελφό του στις μάχες. Είναι, όμως, κρίμα που ο σκηνοθέτης δεν εκμεταλλεύεται καθόλου το ενδιαφέρον σεναριακό υλικό του, κάνοντας τελικά μια ταινία που πλατιάζει και που παρακολουθείται χωρίς ένταση. Ευτυχώς, υπάρχει μια εκπληκτική μουσική μπάντα με ροκ επιτυχίες της εποχής, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν έχουμε το θαύμα του «Ξένοιαστου καβαλάρη».
Περισσότερες πληροφορίες
1969
Το 1969 δυο νεαροί περιπλανιούνται στην Αμερική των χίπιδων και του Ελ-Ες-Ντι και αμφισβητούν τη συμμετοχή της χώρας τους στον πόλεμο του Βιετνάμ.
