Συνεχίζοντας την πορεία τους για το Μοναχικό Βουνό με τα ορκ στο κατόπι τους, ο Μπίλμπο Μπάγκινς και παρέα των νάνων πρέπει να διασχίσουν το Δάσος του Μεγάλου Φόβου, ενώ ο Γκάλνταφ φεύγει για μια επείγουσα αποστολή στον Νότο. Η δράση επιταχύνεται και το τρισδιάστατο θέαμα γιγαντώνεται σε ένα σίκουελ που προετοιμάζει δεξιοτεχνικά τη φαντασμαγορική έξοδο από το μαγικό κινηματογραφικό σύμπαν του Τζ.Ρ.Ρ. Τόλκιν.
Το μεσαίο μέρος μιας λογοτεχνικής ή κινηματογραφικής τριλογίας αποδεικνύεται πάντα το κρισιμότερο. Ξεκινά «κολοβό» (η πρωτοτυπία έχει πια χαθεί) και είναι καταδικασμένο να μείνει ημιτελές, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί την υποχρέωση να εντείνει την αγωνία για την εξέλιξη της πλοκής, αφήνοντας στο τέλος την υπόσχεση πως αυτό το οποίο ακολουθεί θα είναι μεγαλύτερο, θεαματικότερο, συναρπαστικότερο.
Βέβαια, δεν χρειάζεται να χάσει χρόνο συστήνοντάς μας έναν καινούργιο κόσμο και τους ήρωες που θα μας ταξιδέψουν σε αυτόν, κάτι που η «Ερημιά του Νοσφιστή» εκμεταλλεύεται στο έπακρον και βάζει μπρος πατώντας γκάζι στην κατηφόρα. Το σίκουελ του «Χόμπιτ» ξεκινά με ένα σύντομο, αναχρονιστικό πρόλογο παρμένο από το διήγημα του Τόλκιν «Η αναζήτηση του Έρεμπορ», κομμάτι της συλλογής «Ατέλειωτες ιστορίες».
Ο Πίτερ Τζάκσον και οι συν-σεναριογράφοι του (Φραν Γουόλς, Φιλίπα Μπόγενς και Γκιγέρμο ντελ Τόρο) δανείζονται υλικό εκτός «Χόμπιτ», αλλά πάντα από τη μυθολογία της Μέσης Γης, όχι μόνο για να εκμαιεύσουν τρεις ταινίες των δυόμισι ωρών από ένα βιβλίο 350 αραιογραμμένων σελίδων, αλλά και για να χτίσουν παράλληλες δράσεις και να πλουτίσουν το βάθος των χαρακτήρων τους. Έτσι, μαθαίνουμε για μια παλιά συνάντηση του Γκάλνταφ με τον αρχηγό των νάνων Θόριν και γρήγορα επιστρέφουμε στην ομάδα η οποία στην προηγούμενη ταινία άφησε πίσω της τα Βουνά της Καταχνιάς και συνεχίζει, με τα ορκ στο κατόπι της, την πορεία προς το Μοναχικό Βουνό. Ένας παράξενος «οικοδεσπότης» διαδέχεται την αγωνιώδη καταδίωξη και η ομάδα δεν αργεί να φτάσει στο Δάσος του Μεγάλου Φόβου, το οποίο πρέπει να διασχίσει χωρίς τον Γκάνταλφ.
Γιατί εκείνος θα φύγει για μια επείγουσα μυστική αποστολή, η πλοκή της οποίας δεν υπάρχει στο «Χόμπιτ», συνδέει όμως πολλά από τα γεγονότα αυτής της τριλογίας με εκείνα του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών». Αν ο Τζάκσον θυσίασε πολύ χρόνο στο «Ένα Αναπάντεχο Ταξίδι» για να μας συστήσει το έμψυχο υλικό του, εδώ παίρνει το περιπετειώδες αίμα του πίσω, στήνοντας μια σειρά από θεαματικά set pieces, το ένα εντυπωσιακότερο από το άλλο. Τις αράχνες του Δάσους του Μεγάλου Φόβου διαδέχονται η απόδραση με τα βαρέλια από το βασίλειο των ξωτικών και το ξύπνημα του Νοσφιστή, ενώ ο Γκρίζος Μάγος δίνει τη δική του θανάσιμη μάχη με τον Νεκρομάντη.
Το παράλληλο μοντάζ διατηρεί την ένταση στο κόκκινο (υπάρχει ταυτόχρονη δράση στο Μοναχικό Βουνό, στη Λιμνούπολη και στο κάστρο της Ντολ Γκούλντουρ), η καλλιτεχνική διεύθυνση είναι γι’ ακόμη μία φορά ασυναγώνιστη και το 3D αντάξιο ενός χορταστικού χολιγουντιανού υπερθεάματος. Πάμε λοιπόν για την τρίτη και φαρμακερή…
ΗΠΑ, Νέα Ζηλανδία. 2012. Διάρκεια: 161΄. Διανομή: VILLAGE FILMS.
Περισσότερες πληροφορίες
Χόμπιτ: Η Ερημιά του Νοσφιστή
Συνεχίζοντας την πορεία τους για το Μοναχικό Βουνό με τα Ορκ στο κατόπι τους, ο Μπίλμπο Μπάγκινς και παρέα των νάνων πρέπει να διασχίσουν το Δάσος του Μεγάλου Φόβου, ενώ ο Γκάλνταφ φεύγει για μια επείγουσα αποστολή στο νότο.
