Η τελευταία μέρα της ζωής του Όσκαρ Γκραντ, ενός 22χρονου Αφροαμερικανού ο οποίος δολοφονήθηκε από αστυνομικό την Πρωτοχρονιά του 2009. Βραβείο κοινού και καλύτερης ταινίας στο φεστιβάλ του Σάντανς για ένα συγκινητικό, ντοκιμαντερίστικα γυρισμένο χρονικό βασισμένο σε αληθινά γεγονότα.
Τό φιλμ του Ράιαν Κούγκλερ ξεκινάει και τελειώνει με αρχειακό οπτικό υλικό, δηλώνοντας καθαρά ότι αφηγείται με μυθοπλαστική ελευθερία ένα αληθινό γεγονός. Ένα γεγονός το οποίο συγκλόνισε την Bay area (την ευρύτερη περιοχή του Σαν Φρανσίσκο) και ολόκληρη την αμερικανική κοινή γνώμη την Πρωτοχρονιά του 2009, όταν στη στάση Fruitvale (όπως είναι και ο πρωτότυπος τίτλος) του μετρό του Όκλαντ ο 22χρονος Αφροαμερικανός Όσκαρ Γκραντ πυροβολείται θανάσιμα από έναν ειδικό αστυνομικό φρουρό. Είχε προηγηθεί καταγγελία για συμπλοκή στον κινούμενο συρμό, ο οποίος ακινητοποιήθηκε στη συγκεκριμένη στάση και μια ομάδα αστυνομικών συνέλαβε τον Γκραντ και τους φίλους του. Μπροστά σε δεκάδες μάρτυρες, οι οποίοι κατέγραψαν το συμβάν με το τηλέφωνό τους, η κατάσταση έγινε γρήγορα χαοτική και –ενώ ο Γκραντ βρισκόταν δεμένος με χειροπέδες στο έδαφος– ο αστυνόμος Γιοχάνες Μέσερλε τον πυροβόλησε στην πλάτη (στο δικαστήριο υποστήριξε ότι μπέρδεψε το πυροβόλο όπλο με το taser, το οποίο ακινητοποιεί με ηλεκτρικό σοκ).
Ο άτυχος Γκραντ εξέπνευσε λίγες ώρες αργότερα, για να ακολουθήσει μια σειρά από πορείες διαμαρτυρίας αλλά και βίαια επεισόδια, στα οποία 300 και πλέον μαγαζιά υπέστησαν ζημιές και τουλάχιστον 100 άτομα συνελήφθησαν. Το σύνηθες πρόβλημα στην κινηματογραφική αναπαράσταση αναλόγων γεγονότων, ειδικά αν αυτά παραμένουν ακόμη νωπά στη συλλογική μνήμη, είναι η συναισθηματική φόρτιση που κουβαλούν και η διδακτική οπτική την οποία συνήθως επιβάλλουν. Ο πρωτοεμφανιζόμενος Ράιαν Κούγκλερ, ωστόσο, συντοπίτης του Γκραντ και ηλικιακά μόλις τρεις μήνες μικρότερός του, επιδεικνύει μια αξιοζήλευτη ωριμότητα, προσεγγίζοντας το «ζωντανό» υλικό του με μεγάλη αφηγηματική εντιμότητα κι ελάχιστη κοινωνιολογική διάθεση. Ο πρωταγωνιστής δεν είναι δηλαδή ακόμη ένα αντιπροσωπευτικό κοινωνικό δείγμα (ο Αφροαμερικανός περιθωριακός, κατάδικος με αναστολή και άνεργος οικογενειάρχης), αλλά ένας αυθεντικός κινηματογραφικός ήρωας, αντιμέτωπος με τις προσωπικές αντιφάσεις και το βεβαρημένο παρελθόν του.
Παρακολουθούμε το τελευταίο 24ωρο της ζωής του και την προσπάθειά του να ανοίξει με τον καινούργιο χρόνο ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή του (καλύτερος γιος, σύντροφος και πατέρας), με την κάμερα του Κούγκλερ να τον ακολουθεί σε απόσταση μιας ανάσας, ισορροπώντας ανάμεσα στον ντοκιμαντερίστικο ρεαλισμό και στο μυθοπλαστικό δράμα. Γνωρίζοντας μάλιστα εξαρχής την κατάληξη, το σασπένς αυξάνει διαρκώς με το πέρασμα του χρόνου. Η συγκίνηση του φινάλε είναι αναπόφευκτη για μια ταινία που όσο κι αν θέλει να κρατήσει αποστάσεις, δεν μπορεί παρά να κοιτάζει τον τραγικό ήρωά της με ενισχυμένη συμπάθεια, χωρίς αυτή να γίνεται ποτέ ανεξέλεγκτη ή εκβιαστική. Βραβείο κοινού και καλύτερης ταινίας στο Φεστιβάλ του Σάντανς και πολλές πιθανότητες για μελλοντικές οσκαρικές υποψηφιότητες.
ΗΠΑ. 2013. Διάρκεια: 85΄.
Διανομή: ODEON.
Περισσότερες πληροφορίες
Μια Στάση Πριν το Τέλος
Η τελευταία μέρα της ζωής του Όσκαρ Γκραντ, ενός 22χρονου Αφροαμερικανού ο οποίος δολοφονήθηκε από αστυνομικό την Πρωτοχρονιά του 2009.
