Τρεις φαινομενικά διαφορετικές γυναίκες βρίσκονται αποκλεισμένες σ’ ένα διαμέρισμα στη Μασσαλία, στη μέση του καύσωνα, με τη ζωή έξω να μοιάζει απρόσιτη. Η Νικόλ (Σαντά Κοντρενού) είναι μία φιλόδοξη συγγραφέας που αναζητά έμπνευση. Η Ρούμπι (Σουεϊλά Γιακούμπ) είναι μία ελευθεριακή σεξεργάτρια που ζει τη ζωή της χωρίς όρια. Η Ελίζ (Νοεμί Μερλάν) είναι μία ξεπεσμένη καλλιτέχνιδα που το έχει σκάσει από έναν καταπιεστικό γάμο. Οι τρεις γυναίκες κοιτούν τη γειτονιά από το μπαλκόνι και δημιουργούν ιστορίες για τους περαστικούς, όσο μικρά ψήγματα από τις δικές τους ζωές αρχίζουν να ξεδιπλώνονται. Κι αν στην αρχή μοιάζουν ασύνδετες, ένα κοινό νήμα τις δένει: όλες είναι θύματα μίας κοινωνίας που τις θέλει καθορισμένες από το φύλο τους, όλες είναι γυναίκες που παλεύουν (ή απλώς επιβιώνουν) μέσα σε μία πατριαρχική πραγματικότητα.
Από την έννοια της συναίνεσης, μέχρι την αυτοδιάθεση του σώματος και τη γυναικεία χειραφέτηση, την αντιμετώπιση των γυναικών από γιατρούς και θεσμούς που υποτίθεται ότι υπάρχουν για να τις προστατεύουν, η ταινία καταπιάνεται με ζητήματα που μας αφορούν. Ένα κλείσιμο του ματιού στο πολύχρωμο αλμοδοβαρικό σύμπαν, γυμνά σώματα και μία αφήγηση που κινείται διαρκώς ανάμεσα στην κωμωδία και την τραγωδία: αυτά είναι τα συστατικά της ταινίας. Καυστικό, πικρό, σχεδόν επιθετικό χιούμορ που ταιριάζει σε τρεις γυναίκες που έχουν φτάσει "στα όρια νευρικής κρίσης" και έχουν κάθε λόγο να βρίσκονται εκεί.
Η Νοεμί Μερλάν, που εδώ πρωταγωνιστεί και σκηνοθετεί, μπορεί να σας είναι γνωστή από την εμβληματική ερμηνεία της στο "Πορτραίτο μίας Γυναίκας που Φλέγεται", ή για το γεγονός πως έφυγε από την τελετή απονομής των γαλλικών Όσκαρ, όταν η Γαλλική Ακαδημία Κινηματογράφου αποφάσισε να δώσει το βραβείο Καλύτερου Σκηνοθέτη στον Ρόμαν Πολάνσκι. Οι "Μπαλκονάτες" είναι η δεύτερη φορά που βρίσκεται πίσω από την κάμερα για ένα πρότζεκτ μεγάλου μήκους και φέρνει ξεκάθαρα την προσωπική της ματιά: σκηνοθετεί με τόλμη, φαντασία και λεπτότητα, ισορροπώντας ανάμεσα στον ρεαλισμό και την υπερβολή. Το σενάριο υπογράφεται από κοινού με τη Σελίν Σιαμά, σκηνοθέτρια και σεναριογράφο με βαθιά ευαισθησία απέναντι στη γυναικεία εμπειρία και τις σχέσεις φύλου. Η συμβολή της για το βάθος και την τρυφερότητα των χαρακτήρων είναι εμφανής.
Ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία της ταινίας είναι ο τρόπος που η Μερλάν επιλέγει να παρουσιάσει το σώμα, και ειδικά το δικό της: διεκδικώντας πίσω τη σεξουαλικότητα και την έκθεση, την υπερσεξουαλικοποίηση του γυναικείου σώματος. Όπως είπε ο κριτικός κινηματογράφου Ντέιβιντ Έρλιχ, "στατιστικά μιλώντας, δεν έχουν πολλοί σκηνοθέτες την ευκαιρία να δείξουν το γυμνό τους σώμα με αυτόν τον τρόπο στην οθόνη, ακόμη κι αν ήθελαν". Και έχει απόλυτο δίκιο.
Δείτε το trailer της ταινίας "Οι Μπαλκονάτες":
