Το "Get Out" του Τζόρνταν Πιλ κυκλοφόρησε το 2017 και θεωρείται ευρέως ως μία από τις πιο πρωτοποριακές ταινίες τρόμου του 21ου αιώνα. Εδώ ο τρόμος αναμιγνύεται με τις κοινωνικές ανισότητες και το "Get Out" δεν τρομάζει απλώς τους θεατές, τους προκαλεί να αντιμετωπίσουν κάποιες άβολες κοινωνικές πραγματικότητες. Με τη διεισδυτική του ματιά, την έξυπνη γραφή και τις απροσδόκητες ανατροπές, το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Peele έχει εδραιωθεί ως ένα κλασικό έργο τρόμου. Ας δούμε λοιπόν γιατί το "Get Out" έχει γίνει μια τόσο διάσημη ταινία στο είδος της.
Μοναδικός συνδυασμός κοινωνικού σχολιασμού και στοιχείων τρόμου
Προσοχή ακολουθούν spoilers. Ένα από τα πιο βασικά χαρακτηριστικά του "Get Out" είναι η ικανότητά του να συνδυάζει με μοναδικό τρόπο κάποια κοινωνικά ζητήματα με την έννοια του τρόμου. Η ταινία παρακολουθεί τον Chris Washington, έναν νεαρό μαύρο άνδρα, καθώς το Σαββατοκύριακό του γίνεται ολοένα και πιο τρομακτικό στην οικογενειακή έπαυλη της λευκής φίλης του. Μέσα από τις εμπειρίες του, ο Πιλ εκθέτει λεπτές και φανερές μορφές ρατσισμού με τρόπο που λίγες ταινίες τρόμου έχουν κάνει στο παρελθόν. Ο τρόμος στο "Get Out" δεν βρίσκεται μόνο σε jump scares ή υπερφυσικά στοιχεία, είναι βαθιά ριζωμένος στις πραγματικές ανησυχίες του ρατσισμού και της εκμετάλλευσης της ταυτότητας των μαύρων.
Ο Πιλ αξιοποιεί τον τρόμο ως φακό για να ασκήσει κριτική στην ιδέα της "μεταφυλετικής" Αμερικής. Η φαινομενικά φιλελεύθερη, "καλοπροαίρετη" λευκή οικογένεια που συναντά ο Chris ενσαρκώνει ένα είδος ρατσισμού που υφέρπει. Ο τρόπος με τον οποίο ο Πιλ αναδεικνύει αυτή την ύπουλη μορφή φανατισμού επιτρέπει στο κοινό να βιώσει τη φρίκη των μικροεπιθέσεων και τη φετιχοποίηση της μαύρης κουλτούρας με έναν ενστικτώδη σχεδόν στοιχειωτικό τρόπο.
Έξυπνη γραφή και ανατροπές
Το υπόβαθρο του Πιλ στην κωμωδία και τη σάτιρα λάμπει στη συγγραφή του "Get Out". Οι διάλογοι είναι αιχμηροί, έξυπνοι και πολλές φορές με διττό χαρακτήρα. Υπάρχει μια έξυπνη δημιουργία σασπένς, με το κοινό να αποκαλύπτει σταδιακά τις σκοτεινές προθέσεις της οικογένειας Armitage μαζί με τον Chris. Η ταινία είναι γεμάτη συμβολισμούς και σε προϊδεάζει για τις ανατριχιαστικές σκηνές που έρχονται, αναδεικνύοντας τη μαεστρία του Πιλ στο να αφήνει μικρές λεπτομέρειες στο σενάριο που δίνουν έναν ανησυχητικό τόνο. Τέτοια ανατρεπτικά στοιχεία στην πλοκή δεν το παίζεις εύκολα στο στοιχημα αυτό που πρόκειται να συμβεί στην πορεία.
Μια από τις πιο εμβληματικές σκηνές της ταινίας, η σεκάνς "Sunken Place", απεικονίζει την αδυναμία και την απομόνωση του Chris, τόσο σωματικά όσο και μεταφορικά. Αυτή η πρωτοποριακή απεικόνιση του ψυχολογικού ελέγχου παραμένει ένα από τα πιο εντυπωσιακά και αξιομνημόνευτα στοιχεία της ταινίας, συμβολίζοντας το πώς οι περιθωριοποιημένες ομάδες συχνά νιώθουν ότι δεν μπορούν να μιλήσουν. Επιπλέον, ο Πιλ ανατρέπει τα παραδοσιακά σενάρια τρόμου τοποθετώντας τον Chris στο ρόλο του τελικού "επιζώντος", αμφισβητώντας την ιστορική αντιμετώπιση των μαύρων χαρακτήρων του είδους.
Τρόμος και παραλληλισμοί σε μια ρεαλιστική διάσταση
Αυτό που κάνει το "Get Ou" πραγματικά τρομακτικό είναι η επαφή του με την πραγματικότητα. Σε αντίθεση με τις παραδοσιακές ταινίες τρόμου με τέρατα ή υπερφυσικές απειλές, οι κακοί στο "Get Out" είναι ανησυχητικά οικείοι: είναι άνθρωποι που πιστεύουν ότι είναι προοδευτικοί αλλά κρύβουν βαθιά ριζωμένες προκαταλήψεις. Αυτή η σχετικότητα ανεβάζει τον τρόμο σε ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο, καθώς οι θεατές αναγνωρίζουν στοιχεία της συμπεριφοράς των Armitages σε καθημερινές αλληλεπιδράσεις ή σε ευρύτερα κοινωνικά συστήματα.
Τα θέματα της ταινίας σχετικά με τα προνόμια και τον έλεγχο απηχούν τις πραγματικές εμπειρίες πολλών μαύρων ατόμων, καθιστώντας την ακόμα πιο επιδραστική για το κοινό. Μέσα από αυτές τις ανησυχίες, το "Get Out" λειτουργεί τόσο ως ταινία τρόμου όσο και ως μια κοινωνική κριτική, δίνοντας το έναυσμα στους θεατές να εξετάσουν τις δικές τους προκαταλήψεις και ταμπού.
Με την κυκλοφορία του, το "Get Out" έλαβε την ευρεία αναγνώριση των κριτικών και ήταν μάλιστα υποψήφιο για πολλά βραβεία Όσκαρ, κάτι σπάνιο για ταινίες τρόμου. Κέρδισε το Όσκαρ καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου, με τον Πιλ να γίνεται ο πρώτος μαύρος σεναριογράφος που πετυχαίνει κάτι τέτοιο. Το "Get Out" ενέπνευσε έκτοτε ένα νέο κύμα κοινωνικά συνειδητοποιημένων ταινιών τρόμου, θέτοντας τις βάσεις ώστε ο τρόμος να λειτουργήσει ως ένα μέσο ικανό να θίξει σημαντικά κοινωνικά ζητήματα.
