Οι Ψίθυροι

4

Τολμηρή για τα χολιγουντιανά δεδομένα της εποχής και υποψήφια για πέντε Όσκαρ διασκευή θεατρικού έργου της Λίλιαν Χέλμαν. Ένα σκηνοθετικό και δραματικό κομψοτέχνημα.

Οι Ψίθυροι

Το γραμμένο το 1934 "The children’s hour" είναι το πρώτο σημαντικό έργο της Λίλιαν Χέλμαν ("Μικρές αλεπούδες") και αυτό με το οποίο θα γίνει πασίγνωστη, καθώς η θεματική του τόλμη δεν θα μπορούσε παρά να προκαλέσει αμέσως αίσθηση. Ο Γουίλιαμ Γουάιλερ, ένας από τους σημαντικότερους χολιγουντιανούς δημιουργούς (12 υποψηφιότητες σκηνοθεσίας και τρία Όσκαρ), το διασκεύασε σχεδόν αμέσως για τη μεγάλη οθόνη, αλλά ο λογοκριτικός κώδικας Χέιζ δεν επέτρεπε τότε ανάλογες "ανηθικότητες". Η λεσβιακή σχέση των δυο καθηγητριών έγινε ερωτικό τρίγωνο, με τον Τζόελ ΜακΚρι ανάμεσα στις Μίριαμ Χόπκινς και Μερλ Όμπερον, και ο τίτλος της ταινίας "These Three".

Δυόμιση δεκαετίες αργότερα ο σκηνοθέτης του "Μπεν Χουρ" επανήλθε στο πρωτότυπο υλικό με τα χέρια ελεύθερα και δυο πρώτης επιλογής σταρ πρόθυμες να υποδυθούν τους ριψοκίνδυνους βασικούς ρόλους. Η Μίριαμ Χόπκινς, ως θεία Λίλι πλέον, βρίσκεται δίπλα τους για να συνδέσει τα όσα συμβαίνουν στο Wright and Dobie School for Girls με το παρελθόν. Η καθημερινότητα του σχολείου, το οποίο διευθύνουν η αρραβωνιασμένη με το γιατρό Τζο Κάρντιν Κάρεν και η παλιά συμφοιτήτρια και φίλη της Μάρθα, δεν κρύβει μυστικά και εκπλήξεις. Μια ανώδυνη τιμωρία και ένα παιδικό πείσμα, όμως, θα ξεκινήσουν μια ανυπόστατη φήμη, η οποία θα πάρει ανεξέλεγκτες και τελικά τραγικές διαστάσεις, αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα και μερικές ανομολόγητες αλήθειες.

Η Λίλιαν Χέλμαν και ο σεναριογράφος Τζον Μάικλ Χέιζ (συνεργάτης του Χίτσκοκ) χειρίζονται τη διελκυστίνδα των παρεξηγήσεων με μετρημένες μελοδραματικές ευκολίες, ενώ ο Γουάιλερ διατηρεί το θεατρικό, ασφυκτικό ντεκόρ και χρησιμοποιεί τους εξωτερικούς χώρους ως (εφικτές ή ανέφικτες) διεξόδους φυγής. Με μια υπολογισμένη στην πιο αδιόρατη λεπτομέρειά της σκηνοθετική αυστηρότητα (αριστοτεχνική γεωμετρία κάδρου, λειτουργική χρήση του βάθους πεδίου και του κλόουζ απ, χορογραφία των κινήσεων των ηθοποιών μέσα στο πλάνο) τονίζει το ανθρώπινο δράμα, ενώ κάνει σαφή την πικρή κοινωνική του παρατήρηση. Βασισμένες στην καχυποψία και την προκατάληψη, οι σύγχρονες σχέσεις δεν προχωρούν ποτέ πέρα από τη δημόσια εικόνα τους, έτοιμες να καταρρεύσουν με την πρώτη αμφιβολία. Παράλληλα, αν και η λέξη λεσβία δεν ακούγεται ποτέ, η ταινία είναι η πρώτη χολιγουντιανή παραγωγή που δε φοβάται να αντιμετωπίσει το θέμα της γυναικείας ομοφυλοφιλίας με αξιοπρέπεια που κάνει αίσθηση και συναισθηματική δύναμη που συγκινεί μέχρι δακρύων ακόμα και μετά από έξι δεκαετίες.

ΗΠΑ. 1961. Διάρκεια: 107΄. Διανομή: AHENEE

Περισσότερες πληροφορίες

Οι Ψίθυροι

Children's Hour
4
  • Δραματική
  • 1961
  • Διάρκεια: 107 '
  • Γουίλιαμ Γουάιλερ

Μια μικρή μαθήτρια κατηγορεί τις δυο καθηγήτριές της ότι διατηρούν ερωτική σχέση μεταξύ τους.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Φτιαγμένος για Εκείνη

Διασκεδαστικό παραμύθι το οποίο χειρίζεται ανέμπνευστα το στοιχείο της σουρεαλιστικής φαντασίας, διαθέτει, όμως, μια απολαυστική όπως πάντα Ολίβια Κόλμαν.

ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗς
29/10/2026

"Jumanji: Open World" : Θα είναι το τελευταίο παιχνίδι;

Κυκλοφόρησε τo trailer του "Jumanji: Open World" με αγαπημένους ήρωες που μεταφέρουν το παιχνίδι στον πραγματικό κόσμο.

Όλες οι κριτικές των νέων ταινιών της εβδομάδας

Η άποψη του "α" για τις πρεμιέρες που παίζονται στους κινηματογράφους από τις 29 Οκτωβρίου.

Coyote VS Acme

Animation και live action συνδυάζονται πετυχημένα σε μια σεναριακά πρωτότυπη κωμωδία, η οποία θα μπορούσε να ήταν πιο ξέφρενη, γεμάτη χαρακτήρες των Looney Tunes και ευθείες αναφορές στην αμερικανική κοινωνικο-οικονομική πραγματικότητα.

Μουλέν: Ο Αντιστασιακός

Ατμοσφαιρικό, αν και δύσκαμπτο ιστορικό δράμα, η κλειστοφοβική σκηνοθετική προσέγγιση του οποίου πασχίζει να του προσδώσει σφυγμό και σασπένς.

Η Σκιά του Πατέρα μου

Οι οικογενειακοί δεσμοί, το τέλος της ανήλικης αθωότητας, η τραγωδία μιας χώρας και ένα στιλάτα σκηνοθετημένο δράμα το οποίο ξεπερνάει τη νατουραλιστική καταγραφή.

Μποϊούνα: Τρόμος στον Αμαζόνιο

Δεν είναι εξίσου κιτς με το "Ανακόντα", χωρίς όμως και να μπορεί να προσθέσει μια στάλα πρωτοτυπίας σε μια εξωτική, προβλέψιμη περιπέτεια επιβίωσης με οικολογικά μηνύματα.