Με την "Εμμονή" του Κάρι Μπάρκερ να κυκλοφορεί επιτέλους στις ελληνικές αίθουσες από τις 18 Ιουνίου, έχοντας σπάσει κάθε ρεκόρ στο εξωτερικό, και το "Backrooms" του Κέιν Πάρσονς να έχει ήδη κάνει τον δικό του εγχώριο και μη, χαμό, αξίζει να αναφερθούμε σε μια νέα γενιά σκηνοθετών που αναδύεται από το...YouTube - και στο γιατί αυτό μόνο κακό δεν είναι!
Από το YouTube στη μεγάλη οθόνη
Κάπου πάνω από τα κεφάλια μας αιωρείται αυτή η πεποίθηση ότι ένας δημιουργός που ξεκινάει φτιάχνοντας βιντεάκια στο YouTube, δεν είναι αρκετά ικανός για να γυρίσει ταινία. Τι σημαίνει πρακτικά "αρκετά ικανός" δεν ξέρω να σας το απαντήσω μιας που για να γίνει κανείς σκηνοθέτης, δεν χρειάζεται απαραίτητα και να σπουδάσει -όλοι το ξέρουμε αυτό! Ένας YouTuber αναλαμβάνει διάφορους ρόλους για να καταναλώσουμε εμείς περιεχόμενο: είναι οπερατέρ, φωτιστής, ηχολήπτης, μοντέρ. Κάποιοι από αυτούς ξεφεύγουν από το να μιλάνε απλώς μπροστά από μια κάμερα και φτιάχνουν πιο περίπλοκα βίντεο, σε πολλές περιπτώσεις και ιστορίες μυθοπλασίας - μικρού μήκους ταινίες, δηλαδή. Όμως και πάλι, το μέσο που ονομάζεται "YouTube" δεν έχει την σοβαροφάνεια που χρειάζεται για να χαρακτηρίσει κάποιον καλλιτέχνη (όλα, φυσικά, με τις εξαιρέσεις τους).
Ο Κέιν Πάρσονς των "Backrooms" είναι μόλις 21 χρονών στην κυκλοφορία τους και ήταν 17 όταν συζήτησε πρώτη φορά για την ταινία με τον παραγωγό και σκηνοθέτη, Τζέιμς Γουάν. Ο Πάρσονς κόλλησε με το creepypasta για τα backrooms που υπήρχε online, σε βαθμό που θεωρείται ο κύριος "υπεύθυνος" για τη δημιουργία του σύμπαντός τους, πολύ πριν γυρίσει την ταινία. Συγκεκριμένα, εφτιαξε μια σειρά από βίντεο στο κανάλι του στο YouTube -ονόματι Kane Pixels- γύρω από την θεματική των backrooms, η οποία έγινε viral συγκεντρώνοντας εκατομμύρια views. Σύντομα η Α24 ενδιαφέρθηκε να φέρει την ιδέα στη μεγάλη οθόνη με τον Πάρσονς στην σκηνοθεσία και τον Ρομπέρτο Πατίνο στο σενάριο.
Ο Κάρι Μπάρκερ της "Εμμονής", από την άλλη, είναι 26 χρονών κι αυτή είναι η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του αλλά πρώτη που βγαίνει στις αίθουσες. Ο ίδιος ανήκει στο κωμικό δίδυμο που με τον Κούπερ Τόμλινσον ανέβαζαν σκετσάκια στο YouTube με το όνομα "That's a bad idea". Το 2023, ανέβασε στο κανάλι του τη μικρού μήκους "The Chair", η οποία προσέλκυσε τον παραγωγό Τζέιμς Χάρις, προτείνοντάς του να την αναπτύξουν σε μεγάλου μήκους ταινία. Αντ' αυτού ο Μπάρκερ πρότεινε την ιδέα για την "Εμμονή". Εν τω μεταξύ, το 2024 είχε ήδη ανεβάσει στο YouTube την 62 λεπτών και 700 δολαρίων πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του "Milk & Serial", ένα found footage, που τελικά απέσπασε πολύ θετικές κριτικές.
Η επιτυχία της "Εμμονής"
Στην "Εμμονή" ο νεαρός Μπέαρ είναι ερωτευμένος με τη συνάδελφό του Νίκι, αλλά διστακτικός να της το ομολογήσει και αποφασίζει τελικά να χρησιμοποιήσει ένα "δώρο ευχών". Δεν είναι όμως προετοιμασμένος για το τι θα συμβεί όταν εκείνη αρχίζει να τον αγαπάει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον στον κόσμο.
Αυτή τη στιγμή η ταινία έχει περίπου 290 εκατομμύρια δολάρια σε εισπράξεις εισιτηρίων παγκοισμίως με τα 192 εκατομμύρια να αφορούν τις ΗΠΑ και τον Καναδά. Με τα τελευταία αυτά νούμερα της 5ης εβδομάδας κυκλοφορίας της, η ταινία ξεπέρασε τις εισπράξεις του "The Blair Witch Project", παίρνοντάς της την πρωτιά ως η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία ταινίας που αποκτήθηκε σε φεστιβάλ κινηματογράφου, καθώς την πήρε η Focus Features στο Φεστιβάλ του Τορόντο για 14-15 εκατομμύρια (το 'Blair Witch...' είχε αγοραστεί για 10 εκατομμύρια και έφτασε συνολικά τα 248.6 εκατομμύρια δολάρια εισπράξεις).
Μάλιστα, η ταινία έβγαλε 7 εκατομμύρια δολάρια στην πρώτη ημέρα κυκλοφορίας της και στο τρίτο της Σαββατοκύριακο έγινε, με 27,4 εκατ., η πρώτη ταινία που κυκλοφορεί εκτός της περιόδου των Χριστουγέννων που αυξάνει τα κέρδη της σε τρία συνεχόμενα ΣΚ, με τελευταίος να το πετυχαίνει ο "E.T. O Εξωγήινος" (1982). Παράλληλα, έγινε η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία της Focus Features στην Αμερική, η οποία αποφάσισε να καθυστερήσει την online κυκλοφορία της, που υπολογιζόταν για τις 2 Ιουνίου -η ταινία κυκλοφόρησε 15 Μαΐου στην Αμερική.
Τα εξίσου επιτυχημένα "Backrooms"
Στα "Backrooms" ένας ιδιοκτήτης καταστήματος επίπλων ανακαλύπτει ένα πέρασμα στο υπόγειο του καταστήματός του που οδηγεί σε αχανή, άδεια δωμάτια. Προσπαθώντας να τα χαρτογραφήσει, μένει εκεί παγιδευμένος και μόνο η ψυχολόγος του γνωρίζει πού μπορεί να βρίσκεται.
Διαβάστε Επίσης
Μέχρι σήμερα η ταινία έχει φτάσει τα 262 εκατομμύρια δολάρια εισπράξεις παγκοσμίως ενώ και στη χώρα μας τα έχει πάει εξαιρετικά καλά από την ημέρα κυκλοφορίας της έως σήμερα (73.648 εισιτήρια συνολικά μετρήσαμε την προηγούμενη εβδομάδα). Με το νεαρό της ηλικίας του, ο Πάρσονς έχει κατακτήσει ήδη ένα σημαντικό ρεκόρ: έγινε ο νεότερος σκηνοθέτης που έφτασε στο νούμερο ένα του box office των ΗΠΑ! Ταυτόχρονα, η Α24 κατέρριψε το δικό της ρεκόρ: τα "Backrooms" είναι η πιο κερδοφόρα ταινία που είχε η εταιρεία μέχρι σήμερα. Η ταινία έβγαλε 38.4 εκατομμύρια δολάρια την πρώτη μέρα κυκλοφορίας της στην Αμερική και 118 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως το πρώτο της Σαββατοκύριακο!
Πέρα από τα νούμερα
Οι δύο αυτές ταινίες έχουν αποδείξει αριθμητικά ότι πέτυχαν, ενώ ακόμη και οι κριτικές που έχουν λάβει συνολικά είναι πολύ ενθαρρυντικές (ειδικά αν λάβουμε υπόψιν ότι το είδος των ταινιών τρόμου δεν χαίρει πάντοτε ιδιαίτερης εκτίμησης). Τι καταλαβαίνουμε, λοιπόν, από την εικόνα που μας δίνουν όλα αυτά τα νούμερα, τα δολάρια και τα ρεκόρ που σπάνε;
Το -νεανικό, κυρίως- κοινό επιστρέφει στις αίθουσες τα τελευταία χρόνια και δημιουργεί, (πολλές φορές χωρίς καν τη βοήθεια του μάρκετινγκ) ταινίες-events. Άχαστες, δηλαδή, ταινίες που κάνουν τέτοιο buzz πριν την κυκλοφορία τους που θα είσαι πολύ έξω από τα πράγματα αν δεν πας. Αυτό από μόνο του δεν κάνει μια ταινία καλή αλλά την καθιστά επιτυχημένη με όρους box office, το οποίο έχει τη δική του βαρύτητα για τα μελλοντικά σχέδια των δημιουργών.
Στην περίπτωση των Μπάρκερ και Πάρσονς, το κοινό δεν σνομπάρει ούτε το ότι προέρχονται από το YouTube, ούτε ότι είναι ακόμη νέοι δημιουργοί - τουναντίον! Άλλωστε, το είδος του τρόμου βιώνει τα τελευταία χρόνια μια αναγέννηση που προέρχεται κυρίως από νέους δημιουργούς, τους οποίους το κοινό στηρίζει για την καινοτομία, την τόλμη και την φρεσκάδα που φέρνουν. Μερικά παραδείγματα είναι η τριλογία "X" (2022), "Pearl" (2022) και "MaXXXine" (2024) του Τι Ουέστ, το πρόσφατο "Weapons" (2025) του Ζακ Κρέγκερ ή το "Μίλα Μου" (2022) των Μάικλ και Ντάνι Φιλίπου, οι οποίοι μάλιστα ξεκίνησαν από το YouTube. Έτσι, το ίδιο το κοινό αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει λόγος να είμαστε προκατειλημμένοι θεατές για ηλικιακούς ή άλλους παρόμοιους παράγοντες καθώς η τέχνη δεν (θα έπρεπε να) γνωρίζει τέτοιους περιορισμούς.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
