Το 2026, το αθηνόραμα γιορτάζει μισό αιώνα στην αιχμή της πόλης παραμένοντας ανοιχτό, κριτικό, επίκαιρο, πρωτοπόρο, έχοντας όλα αυτά τα χρόνια συν-διαμορφώσει δυναμικά τάσεις και εξελίξεις σε κάθε πτυχή του πολιτισμού και της διασκέδασης. 50 years festivities με τα βραβεία και τους θεσμούς να συντονίζονται στο επετειακό πνεύμα αλλά και νέα events να καλούν άπαντες να γιορτάσουν τα 50 χρόνια αθηνόραμα, συμμετέχοντας σε ένα μοναδικό party in progress.
Στο πλαίσιο αυτού του εορτασμού, κάθε εβδομάδα θα σας παρουσιάζουμε εδώ, στο athinorama.gr, στιγμές από το αρχείο μας που ξεχωρίζουν ή που αποκτούν στις μέρες μας ιδιαίτερο νόημα.
Με αφορμή την ταινία "Ημέρα Αποκάλυψης" του Σπίλμπεργκ που παίζεται στους κινηματογράφους, θυμόμαστε μια μεγάλη επιτυχία του, τότε που έκανε "την πιο προσωπική και ενήλικη ταινία του", στο τεύχος 73 (04 - 11 Οκτωβρίου '01).
Στο μέλλον, μια οικογένεια υιοθετεί τον Ντέιβιντ, ένα ρομπότ-παιδί που έχει σχεδιαστεί για να αγαπά πραγματικά τους γονείς του. Όταν όμως η συμβίωση δεν πηγαίνει καλά, ο Ντέιβιντ εγκαταλείπεται και ξεκινά ένα μεγάλο ταξίδι αναζητώντας αγάπη και αποδοχή από τους ανθρώπους.
Η ιδέα της ταινίας προέρχεται από ένα παλιό σχέδιο του συγγραφέα Brian Aldiss, το οποίο τελικά ολοκλήρωσε ο σκηνοθέτης Σπίλμπεργκ. Αν και η ιστορία θυμίζει παραμύθι, η ταινία δεν ακολουθεί την κλασική ηρωική περιπέτεια. Αντίθετα, χρησιμοποιεί το ταξίδι του Ντέιβιντ για να εξερευνήσει τι σημαίνει αγάπη, ανθρωπιά και μοναξιά.
Η κριτική τονίζει ότι ο Ντέιβιντ, παρότι είναι μηχανή, μοιάζει συχνά πιο ανθρώπινος από τους ανθρώπους γύρω του. Η βασική ιδέα είναι ότι αγαπά επειδή είναι προγραμματισμένος να αγαπά, κάτι που θέτει ερωτήματα για το τι είναι πραγματικά τα συναισθήματα και αν η αγάπη έχει αξία όταν δεν είναι ελεύθερη επιλογή.
Ο συντάκτης διαφωνεί με όσους χαρακτήρισαν την ταινία απλοϊκή ή υπερβολικά συναισθηματική. Αντίθετα, τη θεωρεί σκοτεινή, προσωπική και αρκετά ώριμη, με έντονα θέματα εγκατάλειψης, αναζήτησης ταυτότητας και ανάγκης για αγάπη. Επισημαίνει επίσης ότι, παρά κάποια πιο "κιουμπρικικά" και ψυχρά στοιχεία, ο Σπίλμπεργκ διατηρεί τη συγκινησιακή δύναμη που χαρακτηρίζει το έργο του.
