Η ταινία του παραγωγού και ακτιβιστή Μπραντ Άντερσεν, "I Was a Stranger", με ελληνικό καστ ανάμεσα σε γνωστούς ηθοποιούς του εξωτερικού, βρίσκεται στις αίθουσες από τις 23 Απριλίου. Αξίζει την προσοχή σου;
Η πλοκή
Όταν μια Σύρια γιατρός προσπαθεί να εγκαταλείψει το κατεστραμμένο Χαλέπι μαζί με τη μικρή της κόρη, πυροδοτεί μια αλυσίδα γεγονότων που ξεπερνά σύνορα και παρασύρει εκείνη και τέσσερις αγνώστους σε μια τραγική περιπέτεια.
Η άποψη του "α" για την ταινία
Προσφυγικό δράμα το οποίο ενώνει πέντε διαφορετικές ιστορίες που καταλήγουν στην Ελλάδα. Σφιχτού ρυθμού, άλλοτε περιγραφικό κι άλλοτε συγκινητικό, καταφέρνει να ξεφύγει από τη διδακτική σχηματοποίηση. Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική.
Το τρέιλερ
Το καστ
Η ταινία περιλαμβάνει ένα εξαιρετικό καστ σε απαιτητικούς ρόλους. Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης υποδύεται έναν λιμενικό που σώζει πρόσφυγες στη Λέσβο, ο Ομάρ Σι ("Άθικτοι", "Lupin") είναι ένας διακινητής προσφύγων στην Τουρκία, η Αγγελική Παπούλια ("Αρκάντια", "Το Θαύμα της Θάλασσας των Σαργασσών") βρίσκεται στο πλευρό του Μαρκουλάκη ως η σύζυγός του, ο Θάνος Τοκάκης ("Μικρά Πράγματα Που Πήγαν Λάθος", "Ευτυχία") υποδύεται τον συνεργάτη του λιμενικού, η Γιασμίν Αλ Μάσρι ("Palestine 36", "Caramel") παίζει την Σύρια γιατρό που προσπαθεί να βρει έναν καλύτερο τόπο για να ζήσει και ο Γιαχία Μαχαΐνι ("The Man Who Sold His Skin") ενσαρκώνει έναν στρατιώτη που αλλάζει πλευρά.

Διεθνής καταξίωση
Η ταινία κυκλοφόρησε στην Αμερική τον Ιανουάριο του 2026 και έχει ήδη κερδίσει πάνω από 50 βραβεία σε κορυφαία φεστιβάλ, συμπεριλαμβανομένου του Amnesty International Film Prize στο Φεστιβάλ του Βερολίνου.
>Δες εδώ που παίζεται η ταινία.
Τελικά αξίζει να τη δεις;
Ο Μπραντ Άντερσεν, ο οποίος έχοντας εργαστεί εκτενώς με πρόσφυγες στη Συρία, την Ιορδανία και αλλού, υπογράφει μια ωμή και ρεαλιστική ταινία. Ταυτόχρονα, μιλά έντονα στο συναίσθημα, προκαλώντας τόσο αγωνία όσο και συγκίνηση. Το προσφυγικό ζήτημα αποτυπώνεται μέσα από ιστορίες διαφορετικών ανθρώπων με διαφορετικές καταβολές, έχοντας συμφέρονται που άλλοτε συγκρούονται κι άλλοτε συμπίπτουν. Αλλά και μόνο από άποψη παραγωγής, σκηνοθεσίας και ερμηνειών, αξίζει να τη δείτε.
