Μια άγνωστη, βαθιά ανθρώπινη ιστορία από τη μεταπολεμική Ελλάδα έρχεται στο φως μέσα από το ντοκιμαντέρ "Αζήτητοι", σε σκηνοθεσία Μαριάννας Οικονόμου. Η ταινία θα προβληθεί σε ειδική εκδήλωση την Κυριακή 29 Μαρτίου στις 16:00, στον Κινηματογράφο Δαναό, παρουσία της δημιουργού, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ CineDoc. Η προβολή πραγματοποιείται με την υποστήριξη της Ελληνική Πνευμονολογικής Εταιρείας, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Φυματίωσης (24/03).
Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση με τη σκηνοθέτρια και τον πνευμονολόγο Χάρη Μόσχο (Μέλος Δ.Σ. της ΕΠΕ, υπεύθυνος Μονάδας Προληπτικού Ελέγχου & Κοινωνικών Δράσεων, Διευθυντής ΕΣΥ στο Αντιφυματικό Τμήμα – Μονάδα Ανθεκτικής Φυματίωσης του Νοσοκομείο Σωτηρία), εστιάζοντας τόσο στην ιστορική διάσταση της ταινίας όσο και στη σημερινή σημασία της μνήμης και της δημόσιας υγείας.
Μια ιστορία που έμεινε στη σιωπή για δεκαετίες
Οι "Αζήτητοι" φωτίζουν μια σχεδόν άγνωστη πτυχή της ελληνικής ιστορίας: δεκάδες ασθενείς που νοσηλεύτηκαν στο Νοσοκομείο Σωτηρία από το 1945 έως το 1975, πολλοί από τους οποίους πέθαναν από φυματίωση. Θάφτηκαν σε ομαδικούς τάφους, χωρίς ποτέ να αναζητηθούν.
Φτωχοί, απομονωμένοι και στιγματισμένοι από την ασθένεια, χαρακτηρίστηκαν "αζήτητοι" — μια λέξη που συμπυκνώνει όχι μόνο την απουσία συγγενών, αλλά και μια βαθύτερη κοινωνική εγκατάλειψη.
Το ντοκιμαντέρ αποκαλύπτει για πρώτη φορά, ογδόντα χρόνια μετά, μια συγκλονιστική ιστορία πόνου αλλά και αγάπης, ελπίδας και σθένους στη μεταπολεμική Ελλάδα, φέρνοντας στο φως μια υπόθεση που παρέμενε για δεκαετίες αποσιωπημένη.
Η ανακάλυψη που έγινε αφετηρία μνήμης
Η αφετηρία της ταινίας είναι μια τυχαία αλλά καθοριστική ανακάλυψη. Τον Μάρτιο του 2020, το ιστορικό νοσοκομείο "Σωτηρία" βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της πανδημίας του Covid-19. Λίγα χρόνια πριν, η κατεδάφιση ενός τοίχου λόγω μιας διαρροής, αποκάλυψε τα ίχνη μιας προηγούμενης πανδημίας, μιας ιστορίας σε επανάληψη. Πίσω από τον τοίχο βρέθηκαν εκατοντάδες μικρές βαλίτσες με προσωπικά αντικείμενα ασθενών. Επιστολές, φωτογραφίες και έγγραφα γίνονται τα ίχνη μιας ζωής που δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί.
Μέσα από αυτό το αρχειακό υλικό, αλλά και την αναζήτηση συγγενών σε όλη την Ελλάδα, οι "αζήτητοι" αποκτούν ξανά όνομα και φωνή. Το ντοκιμαντέρ ακολουθεί τα ίχνη που άφησαν πίσω τους οι νεκροί ανασυνθέτοντας μια ιστορία που είχε χαθεί στη λήθη. Μέσα από αρχεία, προσωπικές μαρτυρίες και σύγχρονες αφηγήσεις γιατρών και νοσηλευτών, αναδεικνύεται ένα συλλογικό τραύμα που εξακολουθεί να συνομιλεί με το παρόν.
Η σκηνοθέτρια σημειώνει πως στόχος της ήταν να αποδώσει έναν φόρο τιμής σε αυτούς τους ανθρώπους και να επαναφέρει την ιστορία τους στον δημόσιο διάλογο
"Από την πρώτη στιγμή που ήρθα σε επαφή με τις επιστολές και τα προσωπικά τους αντικείμενα, ήξερα ότι οι πρωταγωνιστές της ταινίας θα είναι οι ίδιοι οι νεκροί, οι οποίοι μετά από 80 χρόνια θα αποκτούσαν και πάλι ταυτότητα και φωνή για να πουν την ιστορία τους".
Προπώληση εισιτηρίων: εδώ
Λίγα λόγια για το CineDoc
Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ CineDoc αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους θεσμούς προβολής ντοκιμαντέρ στην Ελλάδα, παρουσιάζοντας κάθε χρόνο βραβευμένες ελληνικές και διεθνείς παραγωγές. Με προβολές σε αίθουσες, νησιά και πόλεις σε όλη τη χώρα, συνεχίζει να ενισχύει τη σχέση του κοινού με το δημιουργικό ντοκιμαντέρ.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
