Με αφορμή την συμπλήρωση ενός έτους από τον θάνατο του σπουδαίου σκηνοθέτη Θόδωρου Αδαμόπουλου, η Ταινιοθήκη της Ελλάδος ανοίγει τις πόρτες της την Κυριακή 1 Μαρτίου στις 7 μ.μ., για μια ξεχωριστή βραδιά μνήμης, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.
Η εκδήλωση, με τίτλο "Η συμβολή του Θόδωρου Αδαμόπουλου στη δημιουργία ενός Εθνικού Αρχείου Κινηματογράφου", φιλοδοξεί να αναδείξει το πολυσχιδές έργο και την καθοριστική συμβολή του στην ιστορία και τη διάσωση του ελληνικού κινηματογράφου.

Στη συζήτηση θα συμμετάσχουν η Μαρία Κομνηνού (Πρόεδρος της Ταινιοθήκης της Ελλάδος), ο σκηνοθέτης Τώνης Λυκουρέσης, ο διευθυντής φωτογραφίας Νίκος Καβουκίδης, ο σκηνοθέτης Ηλίας Γιαννακάκης και η Ηλέκτρα Βενάκη, Συντονίστρια του Εργαστηρίου Ψηφιακής Αποκατάστασης της Ταινιοθήκης. Μέσα από προσωπικές μαρτυρίες και ιστορικές αναφορές, θα σκιαγραφηθεί η πορεία ενός ανθρώπου που ταύτισε τη ζωή του με την έννοια της κινηματογραφικής μνήμης.
Στο πλαίσιο της βραδιάς θα προβληθεί η ταινία του Θόδωρου Αδαμόπουλου "Εικόνες από την Ελλάδα του 20ού αιώνα" (2000, 67’), ένα ντοκιμαντέρ που αξιοποιεί σπάνιο αρχειακό υλικό από συλλογές κινηματογραφιστών και επίκαιρα, συνθέτοντας μια συναρπαστική ιστορική διαδρομή στην Ελλάδα του 20ού αιώνα.

Ο Θόδωρος Αδαμόπουλος, επί δεκαετίες διευθυντής της Ταινιοθήκης και μέχρι πέρυσι πρόεδρος της Γενικής της Συνέλευσης, έφυγε από τη ζωή στις 12 Ιανουαρίου 2025, σε ηλικία 91 ετών. Παρέμεινε δραστήριος έως το τέλος, με αδιάλειπτο ενδιαφέρον για το ίδρυμα και το μέλλον του ελληνικού κινηματογράφου.
Συνέβαλε αποφασιστικά στη συγκρότηση της κινηματογραφικής συλλογής της Ταινιοθήκης, ενώ πρωτοστάτησε στην αποκατάσταση ιστορικών ελληνικών βωβών ταινιών, ανοίγοντας τον δρόμο για την ανάπτυξη τεχνογνωσίας στη διάσωση του εγχώριου φιλμικού αποθέματος. Παράλληλα, αγωνίστηκε μαζί με τον Νίκος Κούνδουρος ώστε η Ταινιοθήκη να αποκτήσει μόνιμη στέγη στον Κεραμεικό και σταθερό κωδικό χρηματοδότησης — ένα όραμα που δεν πρόλαβε να δει να ολοκληρώνεται.

Από τα χέρια του πέρασαν γενιές κινηματογραφιστών που βρήκαν καλλιτεχνική ωρίμανση στο φιλόξενο σκοτάδι της Ταινιοθήκης, στη θρυλική στέγη της επί της οδού Κανάρη — το δεύτερο σπίτι του. Η βραδιά της 1ης Μαρτίου δεν αποτελεί μόνο φόρο τιμής σε έναν σπουδαίο εργάτη της κινηματογραφικής μνήμης, αλλά και υπενθύμιση της σημασίας της συλλογικής προσπάθειας για τη διατήρηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

