Γιαπωνέζος σκηνοθέτης μινιμαλιστικών φεστιβαλικών δραμάτων με γυναικείους πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες ("Small, Slow But Steady", "All the Long Nights"), ο Σο Μιγιάκε απέσπασε τη Χρυσή Λεοπάρδαλη στο περσινό φεστιβάλ του Λοκάρνο, ενσωματώνοντας στη λιτή μα κομψή σινε-συνταγή του μια επιπλέον παράμετρο διπλής ανάγνωσης: την ταινία-μέσα-στην-ταινία, μιας και στο πρώτο μέρος του "Δύο Εποχές, Δύο Ξένοι" παρακολουθούμε την ερωτική ιστορία ανάμεσα σε δύο αμήχανους νέους που συναντιούνται σε μια παραλία. Αυτό, όμως, είναι το φιλμ το σενάριο του οποίου έχει γράψει η Λι, Κορεάτισσα σεναριογράφος η οποία ζει στην Ιαπωνία. Η ίδια, ύστερα από μια προβολή της ταινίας της, θα καταλύσει στο ορεινό πανδοχείο ενός δύστροπου μεσήλικα, με τον οποίο θα ξεκινήσει μια απροσδόκητη φιλία.
Τελετουργικά αργό τέμπο, σιωπές και λεπτομέρειες γεμάτες νόημα, φυσικό τοπίο που υποβάλλει συμπεριφορές και ένας πλούτος κρυμμένων συναισθημάτων. Ο Μιγιάκε σχολιάζει με (ίσως λίγο υπερβολική) ποιητική έλλειψη και χωρίς μελοδραματικές, μασημένες επεξηγήσεις τη διάχυτη σύγχρονη μοναξιά και τη διαρκή ανθρώπινη ανάγκη για το –κυριολεκτικό και μεταφορικό– ξεκίνημα ενός καινούργιου κεφαλαίου.
Ιαπωνία. 2025. Διάρκεια: 89΄. Διανομή: WEIRD WAVE