Φτάνοντας στα μισά της διαδρομής, η 82η κινηματογραφική Μπιενάλε κατέβασε ταχύτητα, προσαρμόζοντας τις εικόνες της από προμηθεϊκές ("Frankenstein") σε ανθρώπινες διαστάσεις. Έτσι, ακόμα κι αν καδράρει τον Βεζούβιο σε επιβλητικό ασπρόμαυρο, ο ντοκιμαντερίστας Τζιανφράνκο Ρόσι, βραβευμένος με Χρυσό Λιοντάρι για το "Sacro GRA" και με Χρυσή Άρκτο για το "Φωτιά στη Θάλασσα", αυτό που αναζητά στο "Κάτω Από τα Σύννεφα" είναι οι μικρές, άγνωστες και αληθινές ιστορίες κάτω από τη σκιά του ηφαιστείου. Ιστορίες θαμμένες στις στάχτες της Πομπηίας ή καταγεγραμμένες ως κλήσεις βοήθειας στην πυροσβεστική της Νάπολης. Ίχνη μιας πραγματικότητας που η ιστορία έσβησε βίαια πριν δυο χιλιετίες, εξομολογήσεις αστείες, θλιβερές ή πικάντικες μιας καθημερινότητας την οποία προσπερνάμε καθημερινά. Η σύνδεσή τους μοιάζει αφοπλιστικά απλή, μα ο Ρόσι την αξιοποιεί πολυδιάστατα, κάτι που σίγουρα θα αρέσει πολύ στο μινιμαλιστή Τζιμ Τζάρμους, ο οποίος επιστρέφει στην Βενετία μετά από 22 χρόνια ("Καφές και Τσιγάρα") διασταυρώνοντας κι αυτός με τη σειρά του τρεις εντελώς διαφορετικές ιστορίες.
Με πρωταγωνιστές τους Άνταμ Ντράιβερ, Κέιτ Μπλάνσετ, Βίκι Κριπς, Σαρλότ Ράμπλινγκ και Τομ Γουέιτς, το "Father Mother Brother Sister" εξελίσσεται στις βορειοανατολικές ΗΠΑ, το Δουβλίνο και το Παρίσι. Κάθε φορά δυο αδέλφια συναντιούνται με έναν από τους γονείς τους (στο τρίτο σκετς η προηγούμενη γενιά υπάρχει μόνον ως ανάμνηση), αποκαλύπτοντας έμμεσα, ειρωνικά και γλυκόπικρα τα μυστικά και ψέματα που συντηρούν το εύθραυστο σύγχρονο οικογενειακό οικοδόμημα. Με λιτότητα γεμάτη ανθρωπιά και ουσία, οι "κάτοικοί" του περιγράφονται διεισδυτικά μέσα από κοινότοπες κουβέντες, αμήχανες σιωπές και διασκεδαστικές λεπτομέρειες, με μια διακριτική, ταπεινή σκηνοθετική προσέγγιση του αληθινού κόσμου γύρω μας την οποία ο Τζάρμους δεν άλλαξε ποτέ (ας κάνουμε πως δεν έχουμε δει το "Οι Νεκροί δεν Πεθαίνουν") από τη πρώτη ως την τελευταία του ταινία. Χωρίς καλούς και κακούς, χωρίς κανένα διδακτισμό, χωρίς καμιά πρόθεση φετιχοποίησης της κοινωνικής απόρριψης.
Μακριά από το συναγωνισμό για το φετινό Χρυσό Λιοντάρι οι πατροπαράδοτες, αγαπητές στο κοινό κινηματογραφικές συνταγές καταφέρνουν ακόμα να επιβιώνουν, ειδικά χάρη σε επιδέξιους χειριστές τους πίσω και απολαυστικούς ερμηνευτές τους μπροστά από την κάμερα. Όπως το σκηνοθέτη Αντρέα Ντι Στέφανο και τον πάντα στιβαρό Πιερφραντσέσκο Φαβίνο, οι οποίοι μετά την "Τελευταία Νύχτα του Φράνκο Αμόρε" συνεργάζονται ξανά στο συγκινητικό "Il Maestro", ιστορία ενηλικίωσης ενός πειθαρχημένου πιτσιρικά και ανερχόμενου τενίστα, ο οποίος θα πάρει αντισυμβατικά μαθήματα αντισφαίρισης και πολύτιμες συμβουλές ζωής από τον εκκεντρικό προπονητή του. Στον "Τελευταίο Βίκινγκ", τέλος, θα συναντήσουμε άλλο ένα κινηματογραφικό ζευγάρι με πρϊστορία. Ο Δανός Άντερς Τόμας Γιένσεν ("Μετά το Γάμο", "Οι Εκκεντρικοί", σεναριογράφος των "Ίσως Αύριο" και "Η Γη της Επαγγελίας") και ο συμπατριώτης του Μαντς Μίκελσεν δίνουν καινούργιο ραντεβού σε μια ξεκαρδιστική, βίαιη, όσο και τρυφερή στην καρδιά μαύρη κωμωδία, στην οποία ο Νικολάι Λίε Κάας υποδύεται τον αποφυλακισμένο ληστή ο οποίος προσπαθεί μετά από 15 χρόνια να βρει τα κλεμμένα εκατομμύρια που είχε εμπιστευτεί στον καθυστερημένο διανοητικά αδελφό του. Τον Μαντς Μίκελσεν, χάρμα ειδέσθαι ως Μάνφρεντ που θέλει να τον φωνάζουν πλέον Τζον, γιατί νομίζει πως είναι ο... Τζον Λένον, με τον Γιένσεν να αναμιγνύει απρόβλεπτα, μα τόσο αποτελεσματικά (ειδικά στο πρώτο μέρος του φιλμ), crime thriller, οικογενειακό δράμα και μια πολύ αστεία κοινωνική σάτιρα.
Ευχαριστούμε την Aegean Airlines για την υποστήριξή της στην πραγματοποίηση του ταξιδιού.
