Η ανατριχιαστική αληθινή ιστορία πίσω από το πρωτοκλασάτο "Νησί"

Τζουντ Λο, Βανέσα Κίρμπι, Ντάνιελ Μπρουλ, Σίντνι Σουίνι και Άνα ντε Άρμας βρίσκονται αποκομμένοι από τη στεριά σε εξωτική τοποθεσία, δίχως επικοινωνία με τον κόσμο και υποχρεωμένοι να επιβιώσουν έχοντας ελάχιστα εφόδια στη διάθεσή τους. Δεν πρόκειται για την πλοκή κάποιου "Survivor" διασήμων αλλά για την υπόθεση του "Νησιού", της νέας ταινίας του οσκαρικού βετεράνου Ρον Χάουαρντ ("Ένας Υπέροχος Άνθρωπος"), ενός φιλμ μεταξύ ιστορικού δράματος και θρίλερ επιβίωσης, που βρίσκει τους πρωτοκλασάτους σταρ να παλεύουν για τη ζωή τους. Εξίσου εντυπωσιακό με όσα τους συμβαίνουν στη μεγάλη οθόνη όμως είναι το γεγονός πως όλα βασίζονται σε μια ανατριχιαστική αληθινή ιστορία, η οποία περιλαμβάνει μυστηριώδεις εξαφανίσεις, βίαιους θανάτους και την παταγωδώς αποτυχημένη προσπάθεια ενός άντρα να κατασκευάσει μια επίγεια ουτοπία.

Παράδεισος και κόλαση μαζί

Στην εποχή του υπερτουρισμού και των οικονομικών πτήσεων προς κάθε πιθανό προορισμό, ίσως είναι δύσκολο να φανταστούμε σε βάθος την εποχή που σημαντικό μέρος του πλανήτη παρέμενε αχαρτογράφητο. Κάτι παραπάνω από έναν αιώνα πριν, πάντως, αν κάποιος το ήθελε πάρα πολύ, μπορούσε να απομονωθεί πραγματικά από την κοινωνία και να ζήσει στο περιθώριο, μακριά από ανεπιθύμητα βλέμματα. Κάπως έτσι κινήθηκε και ο Γερμανός γιατρός Φρίντριχ Ρίτερ, ο οποίος μαζί με τη σύζυγό του Ντόρε Στράουχ στα τέλη της δεκαετίας του ’20 έφτασε μέχρι τα ακατοίκητα Νησιά Γκαλαπάγκος. Το ζεύγος είχε καταρρακωθεί ψυχολογικά από τις αποκαρδιωτικές συνθήκες ζωής στη χώρα τους, ενώ ο Ρίτερ φιλοδοξούσε να γράψει μια νέα, ολόδική του πολιτική φιλοσοφία που θα έσωζε την Ευρώπη από τα δεινά της. Θυμίζουμε πως εκείνη την περίοδο η Γερμανία εξακολουθούσε να υποφέρει οικονομικά από την ήττα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, την ώρα που απλωνόταν όλο και περισσότερο το φάσμα του φασισμού.

Τίποτε από όλα αυτά δεν υπήρχε στα Γκαλαμπάγκος, αλλά ούτε και γενικώς οτιδήποτε άλλο. Οι Ρίτερ - Στράουχ έπρεπε να ξεκινήσουν κυριολεκτικά από το μηδέν, δοκιμάζοντας τα όριά τους όποτε οι συνθήκες ζόριζαν επικίνδυνα, δηλαδή εξαιρετικά συχνά. Τα πράγματα άρχισαν να δυσχεραίνουν ακόμα περισσότερο όταν, εμπνευσμένοι από την τόλμη τους, το παράδειγμά τους ακολούθησαν και άλλοι άνθρωποι. Συγκεκριμένα μια οικογένεια τριών ατόμων και η εκκεντρική βαρόνη Βον Βάγκνερ, συνοδεία δύο βοηθών και εραστών της, που ονειρευόταν την κατασκευή πολυτελούς θερέτρου στην περιοχή. Τα πράγματα βέβαια δεν πήγαν ακριβώς όπως τα είχε στο μυαλό της…

(Μην) πυροβολείτε αλλήλους

Μια πολύτιμη καταγραφή του τρόπου ζωής των εποικιστών υπάρχει στην αποκαλυπτική βουβή μικρού μήκους "The Empress of Floreana" (1934) που γύρισε ο ζωολόγος Έμερι Τζόνσον. Μάλιστα, ο επιστήμονας, έκθαμβος από όσα είδε, ταξίδεψε ξανά και ξανά στα Γκαλαπάγκος, στην κρίσιμη φάση που ακόμα όλα ήταν ρόδινα μεταξύ τους. Η έλλειψη αγαθών και οι αρρώστιες όξυναν τη δυσπιστία και τη διχόνοια, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι του νησιού σταδιακά είτε να εξαφανίζονται ανεξήγητα, είτε να εντοπίζονται μυστηριωδώς νεκροί. Στην ταινία ο Χάουαρντ επιχειρεί να φανταστεί πώς μπορεί να εκτραχύνθηκαν τόσο οι σχέσεις των κατοίκων, αλλά και να διερωτηθεί κινηματογραφικά αν αυτό άξιζε να είναι το κόστος δημιουργίας μιας νέας κοινωνίας. Σε κάθε περίπτωση, αν επιθυμείτε να επιμορφωθείτε περαιτέρω σχετικά, μην παραμελήσετε το ντοκιμαντέρ "The Galapagos Affair: Satan Came to Eden" (Ντάνιελ Γκέλερ & Ντάινα Γκλοντφάιν, 2013).