Μετρώντας δεκαετίες εμπειρίας στο Χόλιγουντ, ο βραβευμένος με Όσκαρ Ρον Χάουαρντ ("Ένας Υπέροχος Άνθρωπος") δεν θεωρείται άδικα ένας από τους πιο έμπιστους αφηγητές της μεγάλης οθόνης, αφού δεν υπάρχει κινηματογραφικό είδος με το οποίο να μην έχει ασχοληθεί στην καριέρα του. Υπό αυτή την έννοια, η μεταφορά μιας αληθινής ιστορίας που αφορά έναν γιατρό-φιλόσοφο, ο οποίος κατασκευάζει μια επίγεια ουτοπία σε ακατοίκητα εξωτικά νησιά έχοντας απογοητευτεί από την ηθική κατάπτωση της Ευρώπης του 1920, θα έπρεπε να ήταν βούτυρο στο ψωμί του, σωστά;
Κι όμως, κάνετε λάθος, διότι παρά τη δεδομένη πείρα του, ο Χάουαρντ καμία στιγμή κατά τη διάρκεια του φιλμ δεν αποφασίζει ποια είναι η δραματουργική προτεραιότητά του. Από τη μία, η νιτσεϊκή περσόνα του δόκτορα που φλερτάρει με τον μισανθρωπισμό απηχεί έναν συγκεκριμένο ανθρωπότυπο διανοουμένου που σήμερα έχει παρέλθει(;), εκείνου που νιώθει πως στις πλάτες του στηρίζονται οι τύχες του κόσμου. Από την άλλη, η πλοκή ψηλαφεί τη μηδαμινότητα του ανθρώπου απέναντι στην παντοδυναμία της φύσης, χωρίς όμως την υπερβατικότητα ενός Χέρτζογκ, για παράδειγμα. Και κάπου στη μέση ξεμυτίζει ο χαρακτήρας μιας κοσμοπολίτισσας βαρόνης (Άνα ντε Άρμας) για να προσθέσει άκομψη ίντριγκα, με αποικιοκρατικές νύξεις και βεβιασμένο ερωτισμό, χωρίς ποτέ να πείθει.
Για αυτό βέβαια δεν ευθύνεται η Ντε Άρμας ή οι πρωτοκλασάτοι συνάδελφοί της Τζουντ Λο, Βανέσα Κίρμπι, Σίντνι Σουίνι, η παρουσία των οποίων απλώς μεγεθύνει το πόσο εντυπωσιακά έξω πέφτει το "Νησί". Αλλά επιστρέφουμε πάλι στα ρηχά νερά μιας παραγωγής που πότε πλέει μεταξύ μελοδράματος και θρίλερ επιβίωσης και πότε ανάμεσα σε "Survivor" και "Άρχοντα των Μυγών".
ΗΠΑ. 2024. Διάρκεια: 129΄. Διανομή: ΣΠΕΝΤΖΟΣ.
Περισσότερες πληροφορίες
Το Νησί
Στα τέλη της δεκαετίας του ’20 μια οικογένεια Ευρωπαίων ταξιδεύει στα Νησιά Γκαλαπάγκος για να βρει έναν Γερμανό γιατρό και φιλόσοφο, ο οποίος επιχειρεί να φτιάξει στην περιοχή μια νέα επίγεια ουτοπία.
