Ένας από τους πλέον έμπειρους Έλληνες σκηνοθέτες, ο Στράτος Τζίτζης ("45 Τετραγωνικά", "Καύση"), επιστρέφει κινηματογραφικά με την ταινία "Έχω Κάτι να Πω" η οποία παίζεται από σήμερα (27/3) στους κινηματογράφους.
Πρωταγωνιστής του φιλμ, το οποίο ο Τζίτζης έχει χαρακτηρίσει ως "φιλοσοφική κωμωδία", είναι ο Αντίνοος Αλμπάνης. Ο γνωστός ηθοποιός υποδύεται έναν αποτυχημένο σκηνοθέτη ο οποίος αποφασίζει να γράψει ένα βιβλίο φιλοσοφίας. Η ταινία συστήνεται ως μια "αυτοσαρκαστική κωμωδία ενός σκεπτόμενου ανθρώπου που παρόλες τις αναποδιές και τα ευτράπελα που αντιμετωπίζει, αυτός επιμένει να στοχάζεται". Εκτός από τον Αλμπάνη, στη διανομή των ρόλων βρίσκουμε και άλλα γνωστά ονόματα ηθοποιών όπως, μεταξύ άλλων, οι Ζέτα Δούκα, Γιάννης Ζουγανέλης, ενώ εμφανίζονται επίσης προσωπικότητες όπως οι Πέτρος Τατσόπουλος, Ίκαρος Μπαμπασάκης, Βίκυ Φλέσσα, Φαίδων Κυδωνιάτης, Γιώργος Κουτλής, Λάκης Γαβαλάς και άλλοι.
Με αφορμή, λοιπόν, την πρεμιέρα του "Έχω Κάτι να Πω", ο Στράτος Τζίτζης μοιράζεται μαζί μας μερικές σκέψεις γύρω από το έργο του αλλά και μια απάντηση στο τι είναι, τελικά, φιλοσοφική κωμωδία. Ο λόγος σε εκείνον.
Ο Στράτος Τζίτζης έχει κάτι να μας πει:
"Ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δίνετε να εξηγήσω πώς προέκυψε αυτή η ασυνήθιστη συνάντηση φιλοσοφίας και κωμωδίας, η οποία, από όσο ξέρω, συμβαίνει πρώτη φορά. Χρησιμοποιώ τον νεολογισμό 'φιλοσοφική κωμωδία' για την ταινία μου, διότι συμβαίνει να έχει και τα δύο στοιχεία. Από τη μια, ασχολείται με φιλοσοφικά ζητήματα, καθώς ο ήρωάς της, που τον παίζει ο Αντίνοος Αλμπάνης, διακατέχεται από την επείγουσα ανάγκη να μιλήσει για κάποια ουσιώδη ζητήματα, που εμπίπτουν στον χώρο της φιλοσοφίας. Από την άλλη, διακωμωδεί την προσπάθειά του, καθότι είναι κάποιος άσχετος με την ακαδημαϊκή φιλοσοφία, ο οποίος θέλει να μπει στα χωράφια της. Είναι αυτό που του λέει κάποια στιγμή ο Ζουγανέλης 'πού πας ξεβράκωτος στα αγγούρια;'
Αυτός, όμως, πιστεύει ότι έχει κάτι σημαντικό να πει και στρώνεται να το γράψει, παρόλο που δεν έχει τα οικονομικά περιθώρια να αφιερωθεί σε αυτό. Είναι, όμως, τέτοια η ζέση του, που τα δίνει όλα, ξεχνώντας ακόμη και να φάει. Βέβαια, αυτό έχει συνέπειες και στην 18χρονη κόρη του, που έχει έρθει να μείνει μαζί του για να κάνει φροντιστήριο στην Αθήνα, η οποία, όσο και να τον καταλαβαίνει, χρειάζεται να έχει και κάτι στο ψυγείο. Με άδειο ψυγείο, αναγκάζεται να γυρίσει στη μητέρα της, στην Αίγινα.
Με όλη αυτή την αυτοθυσία του καταφέρνει να ολοκληρώσει τάχιστα το σύγγραμμά του, το οποίο θεωρεί τόσο σημαντικό που θέλει οπωσδήποτε να το βγάλει σε βιβλίο. Έλα όμως που δεν υπάρχει καμία περίπτωση να τον πάρει εκδότης στα σοβαρά. Χωρίς κάποιο βιογραφικό στην ακαδημαϊκή φιλοσοφία, δεν έχει καμία ελπίδα. Το βιογραφικό του είναι ενός σκηνοθέτη 'δεύτερης γραμμής', με κάποιες ταινίες χωρίς διεθνή αναγνώριση. Πώς θέλει να χωθεί στον χώρο του βιβλίου, χωρίς κανένα απολύτως εχέγγυο;
Εδώ τίθενται κάποια σοβαρά ζητήματα, όσο και αν τα εξετάζουμε στην κωμική τους πλευρά. Είναι ο χώρος των ιδεών κτήμα μόνο των ειδικών ή ανήκει σε όλους; Μπορεί κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος να έχει βήμα στη διαμόρφωση των φιλοσοφικών απόψεων για τον κόσμο μας ή είναι προνόμιο μιας κάποιας ελίτ; Αν η φιλοσοφία αποτελεί έναν στοχασμό πάνω σε θέματα γενικής φύσεως που αφορούν τους πάντες, επιτελεί τον ρόλο της εξειδικευμένη σε καθηγητικές έδρες και αποκομμένη από το σύνολο; Μήπως ένας από τους λόγους που πηγαίνουμε χωρίς πυξίδα είναι αυτή η αποχώρηση της φιλοσοφίας από την 'αγορά του δήμου', ο οποίος εγκαταλείφθηκε στην εύκολη συνθηματολογία;
Στην ταινία δεν εξετάζονται άμεσα αυτά τα ζητήματα, αλλά προκύπτουν έμμεσα από την περιπέτεια του ήρωά της. Αυτός τα ζει πάνω στο πετσί του, καθώς η προσπάθειά του να εκφραστεί τού επιφυλάσσει αρκετές ανατροπές. Οι ανατροπές που βιώνει αποδίδονται στην ταινία κωμικά, ενώ η φιλοσοφική του σκέψη παρουσιάζεται ακροθιγώς μόνο, σε κάποιες σκηνές όπου τον ακούμε να μιλάει και να γράφει για όσα τον απασχολούν.
Η κωμικο-φιλοσοφική περιπέτειά του τον μπλέκει σε μια σειρά καταστάσεων που αποδίδονται γλαφυρά στην ταινία, με τη βοήθεια του εξαιρετικού καστ που την στελεχώνει. Στο καστ εκτός από τους ηθοποιούς μας, συμμετέχουν και μη-ηθοποιοί, προσωπικότητες της δημόσιας ζωής, σε χαρακτηριστικούς ρόλους, ενώ παίζει σε 'ρόλο έκπληξη' και όλο το συνεργείο της ταινίας σε κάποιες σκηνές.
Εν τω μεταξύ, το βιβλίο που βγήκε – γιατί βγήκε πράγματι το βιβλίο με τις φιλοσοφικές μου σκέψεις – κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ευρασία, με τίτλο 'ΕΧΩ ΚΑΤΙ ΝΑ ΠΩ_στοιχεία για μια θεωρία της συμπλήρωσης'. Οπότε, εκτός από τη κωμωδία, εκπλήρωσα και το χρέος μου στη φιλοσοφία.
Ελπίζω αυτή η διπλή μου απόπειρα να βρει ανταπόκριση στο κοινό. Βασίζομαι στην ανάγκη του κόσμου να δει κάτι με νόημα, ειδικά αν είναι κωμωδία, γιατί το είδος έχει παρεξηγηθεί ως συνώνυμο της ανοησίας. Γι' αυτό, σνομπάρεται από τους σοβαρούς (και καλά) κινηματογραφικούς θεσμούς. Νομίζω ότι ήρθε καιρός να επαναφέρουμε την κωμωδία σαν είδος που μπορεί να αναδεικνύει ουσιώδη ζητήματα κι όχι να σαχλαμαρίζει.
Ειλικρινά δικός σας,
Στράτος Τζίτζης".
Περισσότερες πληροφορίες
Έχω Κάτι να Πω
Ο Σταύρος Τζίτζας είναι ένας σκηνοθέτης ο οποίος θέλει να εκδώσει τις φιλοσοφικές σκέψεις του, αλλά κανείς δεν τον παίρνει στα σοβαρά. Μέχρι που βρίσκει την πρώτη αφοσιωμένη αναγνώστριά του.
