Συνεχίζοντας την έρευνά του στην εναλλακτική πλευρά της σύγχρονης ελληνικής κουλτούρας, ο Μελέτης Μοίρας ("Βαβέλ – Από τη Σιωπή στην Έκρηξη") αναρωτιέται τώρα πώς αντιλαμβανόμαστε τον όρο καλτ για τα ελληνικά κινηματογραφικά δεδομένα. Επιλέγει λοιπόν τέσσερις ταινίες των τελευταίων τριών δεκαετιών ("Τσίου", "Σπιρτόκουτο", "Ας Περιμένουν οι Γυναίκες" και το επεισόδιο "Βιετνάμ" από το "Όλα Είναι Δρόμος") που ίσως έχουν μερικές πειστικές απαντήσεις για έναν τόσο οικείο, μα και ασαφή σινε-ορισμό. Ανακρίνει τους συντελεστές τους, παίρνει τη γνώμη κριτικών και θεωρητικών, περνάει μια βόλτα από το "Gagarin" και το Φεστιβάλ Cult Ελληνικού Κινηματογράφου του Νίκου Τριανταφυλλίδη, ενώ "ενθέτει" τους δημοσιογράφους Δημήτρη Μανιάτη και Νίκο Ξυδάκη να σχολιάζουν ελεύθερα. Μερακλίδικη, απενοχοποιημένη, διασκεδαστική (αν και "ξεκούδουνες" οι σφήνες του Αντώνη Τσιοτσόπουλου - παπά), μα και ουσιαστική σινεφίλ κατάθεση, η οποία κυκλώνει το θέμα της, φωτίζοντάς το και από κοινωνιολογική σκοπιά.
Ελλάδα. 2024. Διάρκεια: 104΄. Διανομή: CINOBO
Περισσότερες πληροφορίες
Λατρεία – Οι Καλτ Ελληνικές Ταινίες (μου)
Πως αντιλαμβανόμαστε τον όρο καλτ για τα ελληνικά δεδομένα; Οι ταινίες «Τσίου», «Σπιρτόκουτο», «Ας Περιμένουν οι Γυναίκες» και «Όλα Είναι Δρόμος» ίσως έχουν μερικές πειστικές απαντήσεις.
