«Anora»
Δικαίωση; Ποια είναι άραγε η καλύτερη λέξη για να περιγράψει την τρομερή επίδοση που κατέγραψε το "Anora" του Σον Μπέικερ, το οποίο ξεπέρασε τις προσδοκίες αποσπώντας πέντε βραβεία Όσκαρ στην 97η απονομή της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου; Το δράμα του Αμερικανού δημιουργού, γέννημα - θρέμμα του ανεξάρτητου σινεμά στο οποίο και αφιέρωσε τη μεγάλη νίκη του, ήταν φυσικά ανάμεσα στα φαβορί της τελετής, ωστόσο, πραγματοποίησε δύο κομβικές ανατροπές που καθόρισαν την πορεία της τελετής. Πρώτα στην κατηγορία του μοντάζ και έπειτα στον α’ γυναικείο ρόλο όπου εξαϋλώθηκαν όλα τα προγνωστικά.
Ενώ όλοι περιμέναμε η "μάχη" να κριθεί ανάμεσα στην Ντέμι Μουρ ("The Substance: Το Ελιξίριο της Νιότης") και τη Φερνάντα Τόρες ("Είμαι Ακόμη Εδώ"), εν τέλει η Μάικι Μάντισον ανέβηκε στη σκηνή για να παραλάβει το πρώτο χρυσό αγαλματίδιο της καριέρας της. Σε αυτό το σημείο, αξίζει να επισημάνουμε ένα απίθανο στατιστικό. Ο Μπέικερ έγινε ο δεύτερος δημιουργός στην ιστορία, μετά τον Γουολτ Ντίσνεϊ(!), που κάνει το τέσσερα στα τέσσερα κερδίζοντας για όλες τις υποψηφιότητές του. Ασύλληπτο…
Φυσικά, αυτή δεν ήταν η μόνη έκπληξη που επιφύλασσαν τα 97α Όσκαρ. Ενώ τελευταία είχε παρατηρηθεί αυξημένο ρεύμα υπέρ του Τίμοθι Σαλαμέ ("A Complete Unknown"), όπως έδειξε η νίκη του στα βραβεία SAG, εν τέλει ο α’ ανδρικός ρόλος απονεμήθηκε στον ισότιμο διεκδικητή Έιντριεν Μπρόντι ("The Brutalist"). Ο ηθοποιός, ο οποίος ευχαρίστησε μέχρι και τα… πόμολα στον ευχαριστήριο λόγο του που διήρκησε περίπου όσο και η ταινία που πρωταγωνιστεί, με αυτόν τον τρόπο έκανε δύο τα Όσκαρ που έχει στην κατοχή του. Αμφότερα, επίσης, για ρόλους που σχετίζονται με το εφιαλτικό τραύμα του Ολοκαυτώματος. Ταυτόχρονα, η επικράτηση του Μπρόντι σημαίνει πως ο Σαλαμέ δεν κατάφερε να του πάρει το ρεκόρ του για το νεαρότερο νικητή στην κατηγορία του α’ ανδρικού.
Από την άλλη, έγραψε ιστορία το "Είμαι Ακόμη Εδώ", καθώς το φιλμ του Βάλτερ Σάλες έγινε η πρώτη βραζιλιάνικη παραγωγή που αποσπά το Όσκαρ καλύτερης διεθνούς ταινίας. Αντίστοιχα, το animation από τη Λετονία με τίτλο "Flow - Η Γάτα που δε Φοβόταν το Νερό" αναδείχθηκε καλύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων, μια ανεξάρτητη δουλειά που κατάφερε να ξεπεράσει το άτυπο εμπόδιο του "Ατίθασου Ρομπότ" που βρισκόταν σε σαφώς πιο πλεονεκτική θέση όντας στουντιακό προϊόν.
Σε γενικές γραμμές, έγινε σαφές πως η Ακαδημία θέλησε να "μοιράσει" δίκαια τις δάφνες της. Ας πούμε, το πολυσυζητημένο μιούζικαλ "Emilia Pérez", παρά το σάλο, δε "θάφτηκε" και τα πήγε όπως αναμενόταν, επικρατώντας στο β’ γυναικείο ρόλο και το πρωτότυπο τραγούδι. Και το "Brutalist", από τη μεριά του, περιορίστηκε σε ακόμα δύο νίκες (πρωτότυπη μουσική, διεύθυνση φωτογραφίας). Αλλά, ας μη ξεχάσουμε και τους πικραμένους της απονομής. Μόλις ένα, πλην δίκαιο, βραβείο κέρδισαν τα "Substance" (μεϊκάπ) και "Κονκλάβιο" (διασκευασμένου σεναρίου), ενώ με άδεια χέρια αποχώρησαν από το Dolby Theater τα "Complete Unknown" και "Nickel Boys". Κορυφαία στιγμή της τελετής, το Όσκαρ καλύτερου ντοκιμαντέρ που πήγε στο "Καμία Άλλη Γη", με τη σκηνοθετική ομάδα να μιλά ανοιχτά για τη συνεχιζόμενη γενοκτονία στην Παλαιστίνη.
Διαβάστε Επίσης
