Αγαπούσε τα Λουλούδια Περισσότερο

2,5

Κλειστοφοβική ιστορία ενηλικίωσης, η οποία εισβάλλει με σινεφίλ θάρρος στα χωράφια της επιστημονικής φαντασίας, για να αναμετρηθεί, μελαγχολικά κι αμήχανα, με την επώδυνη απώλεια.

Αγαπούσε τα Λουλούδια Περισσότερο11

Εκτός από τον ιμπεριαλισμό, υπάρχει και η μοναξιά, έλεγε ένα παλιό, αλλά πάντα επίκαιρο σύνθημα. Έτσι, εκτός από την άμεσα πολιτικοκοινωνική κινηματογραφική προσέγγιση της σύγχρονης απομόνωσης κι αλλοτρίωσης, υπάρχει και η περισσότερο ψυχολογική περιγραφή της, με ήρωες οι οποίοι αρνούνται να μεγαλώσουν να καταλαμβάνουν όλο και περισσότερο χώρο στις ταινίες των νέων Ελλήνων σκηνοθετών (από την Ελίνα Ψύκου και τον Αλέξανδρο Βούλγαρη ως την Ρηνιώ Δραγασάκη και την Ζακλίν Λέντζου). Όπως τα τρία αδέλφια της δεύτερης ταινίας του Γιάννη Βεσλεμέ ("Νορβηγία"), τα οποία έχουν απομονωθεί σε μια έπαυλη επιχειρώντας να κατασκευάσουν μια χρονομηχανή με σκοπό να επαναφέρουν στη ζωή τη νεκρή μητέρα τους. Η επίσκεψη της νεαρής Σαμάνθας αναστατώνει τις μεταξύ τους ισορροπίες, μέχρι που ο αποξενωμένος πατέρας τους κάνει την εμφάνισή του και το πείραμα ξεφεύγει εντελώς από τον έλεγχό τους.


Το σινεμά του Νίκου Νικολαΐδη ρίχνει τη βαριά, όσο και παιχνιδιάρικη σκιά του πάνω σ’ αυτό τον κλειστοφοβικό και άχρονο μικρόκοσμο, μετέωρο ανάμεσα στην (επιστημονική) φαντασία και την πραγματικότητα. Εξίσου μετέωρα ανάμεσα σε δύο γλώσσες (ελληνικά και γαλλικά), δύο χρόνους (το παρελθόν και το παρόν) και δύο ηλικίες (την καθυστερημένη εφηβεία και την αντρική ταυτότητά τους) στέκουν και τα τρία αγόρια, τα οποία πασχίζουν με κάθε τρόπο να διατηρήσουν τον αθώο παλιμπαιδισμό τους, απωθώντας την τραυματική αλήθεια^ αυτή της ενηλικίωσης. Ο Βελσεμές τα τυλίγει με ένα προστατευτικό κουκούλι άκρως σινεφίλ ψευδαίσθησης, όπου η παραξενιά γίνεται συχνά αυτοσκοπός και η παραδοξολογία αχρείαστος κανόνας. Το αφηγηματικό θάρρος και η εμπνευσμένη κατασκευή αυτής της σινε-χρονοκάψουλας, όμως, διαθέτουν μια γλυκόπικρη, μελαγχολική ειλικρίνεια καθώς περιγράφουν την αναμέτρηση της ανέμελης αθωότητας με την επώδυνη απώλεια.

Ελλάδα, Γαλλία. 2024. Διάρκεια: 86΄

Περισσότερες πληροφορίες

Αγαπούσε τα Λουλούδια Περισσότερο

2,5
  • Σινεφίλ
  • 2024
  • Διάρκεια: 86 '
  • Γιάννης Βεσλεμές

Τρία αδέρφια κατασκευάζουν μια χρονομηχανή με σκοπό να επαναφέρουν στη ζωή τη νεκρή μητέρα τους. Όταν όμως ο πατέρας τους κάνει την εμφάνισή του, το πείραμα ξεφεύγει εντελώς από τον έλεγχό τους.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Κουίζ: Πόσα ξέρεις για τον Τιμοτέ Σαλαμέ;

Ο νεαρός ηθοποιός έχει σταθερή παρουσία στο σινε-σύμπαν των τελευταίων χρόνων και με την αφορμή της νέας του ταινίας και της Χρυσής Σφαίρας που πήρε, έφτασε η ώρα να δούμε τι ξέρουμε για εκείνον.

ΓΡΑΦΕΙ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟς ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟς
13/01/2026

Μετά τον Καποδίστρια, ο Άγιος Παΐσιος έρχεται να κατακτήσει τις κινηματογραφικές αίθουσες

Στις 29 Ιανουαρίου κάνει πρεμιέρα η εμπλουτισμένη κινηματογραφική εκδοχή της σειράς του Mega, φιλοδοξώντας να κερδίσει κινηματογραφικό και θρησκευτικό κοινό.

Ελληνικό box office: Ξεπέρασε το μισό εκατομμύριο εισιτήρια ο "Καποδίστριας"

Μπορεί μετά από δυο εβδομάδες με απανωτά sold out η προσέλευση του βιογραφικού δράματος του Γιάννη Σμαραγδή να υποχώρησε, οι επιδόσεις του παρ' όλα αυτά παραμένουν αξιοθαύμαστες, επιπέδου "El Greco" και "Υπάρχω".

Το '28 Χρόνια Μετά: Ο Ναός των Οστών' και 5 πράγματα που πρέπει να γνωρίζεις για την ταινία

Πριν καθίσεις στην πολυθρόνα σου και αφεθείς στον τρόμο, υπάρχουν κάποια στοιχεία για τη νέα ταινία δια χειρός Νία ΝταΚόστα που θα κάνουν την εμπειρία ακόμη πιο ολοκληρωμένη. Τα συγκεντρώσαμε και τα βρίσκεις εντός.

"Μία Μάχη Μετά την Άλλη" και "Άμνετ" σάρωσαν στις Χρυσές Σφαίρες 2026

Οι νικητές της βραδιάς παίρνουν τα βραβεία τους και ετοιμάζονται για τον μεγάλο αγώνα των Όσκαρ.

Οι νέες ταινίες της εβδομάδας που κάνουν πρεμιέρα αυτή την Πέμπτη στα σινεμά

Ο Τίμοθι Σαλαμέ γίνεται ένας θρύλος του πινγκ πονγκ, ένα μεγάλο ζόμπι-franchise συνεχίζεται και όλες οι κυκλοφορίες που έρχονται την Πέμπτη 15/01.

Το "Αυτοί οι Τρελοί Τρελοί Παραγωγοί" σε δωρεάν προβολή στο Κολωνάκι

Σήμερα βλέπουμε την κωμωδία του 1967, που θα προβληθεί στην Ελληνοαμερικανική Ένωση, στο πλαίσιο των δράσεων της έκθεσης "Εγώ, ο Ανδρέας Βουτσινάς".