Πολύ συχνά στο χώρο του κινηματογράφου λέγεται πως κάποια βιβλία είναι αδύνατο να μεταφερθούν στη μεγάλη οθόνη. Ορισμένοι δημιουργοί αντιμετωπίζουν την παραπάνω παραδοχή ως πρόκληση για να αποδείξουν τις ικανότητές τους, πολύ πρόχειρα παραδείγματα τα "Cloud Atlas" (2012) και "Ulysses" (Τζόζεφ Στρικ, 1967), ωστόσο στην περίπτωση του συγγραφέα Τομ Ρόμπινς πιθανότατα να ισχύει απόλυτα.
Ο αγαπημένος λογοτέχνης που έχασε τη ζωή του σε ηλικία 92 ετών, εκτός του ότι ευθύνεται για σωρεία δημοφιλών μυθιστορημάτων όπως ο "Τρυποκάρυδος" και η "Θιβετιανή Ροδακινόπιτα", είναι διάσημος για το ιδιοσυγκρασιακό και σουρεαλιστικό ύφος του, το οποίο δύσκολα μπορεί να λειτουργήσει το ίδιο επιτυχημένα μακριά από τις σελίδες ενός βιβλίου. Ωστόσο, ο εξαιρετικός σκηνοθέτης Γκας Βαν Σαντ ("Το Δικό μου Άινταχο", "Ο Ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ") το 1993 πήρε το ρίσκο να το προσπαθήσει διασκευάζοντας το "Ακόμα και οι Καουμπόισσες Μελαγχολούν".
Από την παρουσίαση των εκδόσεων Αίολος, διαβάζουμε πως η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από ένα κορίτσι με τεράστιους αντίχειρες, ένα μεγιστάνα των καλλυντικών ο οποίος αυτοαποκαλείται "κόμισσα", ένα ράντζο με καουμπόισσες και έναν ερημίτη που παριστάνει τον ιδιάνο και λατρεύει τους τηγανιτούς κροταλίες. Στην ταινία τους πρωταγωνιστούς ρόλους κρατάνε οι ανερχόμενοι, τότε, Ούμα Θέρμαν, Κιάνου Ριβς, Τζον Χαρτ και Λορέιν Μπράκο.
Η τολμηρή απόπειρα του Βαν Σαντ κατάφερε μεν να διεκδικήσει το Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ Βενετίας, αλλά γνώρισε παταγώδη υποδοχή τόσο από τον Τύπο όσο και στο box office. Χαρακτηριστικά, ο θρυλικός κριτικός κινηματογράφου Ρότζερ Ίμπερτ έγραψε πως είναι ένα από τα πιο "κενά, ανούσια και ακατανόητα φιλμ" που μπορούσε να θυμηθεί, προσθέτοντας ότι "η θέασή του αποτελεί μια άσκηση στο τίποτα". Άουτς... Σα να μην έφτανε αυτό, η παραγωγή που κόστισε 8,5 εκατομμύρια δολάρια συγκέντρωσε μόλις 1,7 στα ταμεία, ενώ απέσπασε και δύο υποψηφιότητες στα Χρυσά Βατόμουρα.
Όπως αντιλαμβάνεστε, αφού οι "Καουμπόισσες" πήγαν... άπατες, κανένα στούντιο δεν επιδίωξε αργότερα να δοκιμάσει κάποια άλλη μεταφορά του Ρόμπινς. Βέβαια σήμερα, στην εποχή των IPs και των αμέτρητων requels ποτέ μη λες ποτέ...
Διαβάστε Επίσης
