«Ο Συνεργάτης μου»
Ο πλανήτης σήμερα ξύπνησε με την είδηση πως ο Ντόναλντ Τραμπ εκλέχτηκε ξανά στον προεδρικό θώκο των ΗΠΑ, επιστρέφοντας στην εξουσία για μια δεύτερη θητεία. Ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για τις πολιτικές εξελίξεις του μέλλοντος, ο πολλάκις χρεωκοπημένος ως επιχειρηματίας και καταδικασμένος για μια σειρά κατηγοριών πολιτικός, στο παρελθόν δεν έχασε την ευκαιρία να εμφανιστεί αρκετές φορές στο σινεμά είτε σε μικρούς ρόλους - "περάσματα" είτε υποδυόμενος τον εαυτό του. Ανέκαθεν, εξάλλου, υπήρξε εμμονικά προσηλωμένος στη δημόσια εικόνα του, όπως έθιξε πρόσφατα και η εμπνευσμένη από τη ζωή του ταινία "The Apprentice" (Αλί Αμπάσι). Με αφορμή, λοιπόν, τα αποτελέσματα των αμερικανικών εκλογών, θυμόμαστε μερικές από τις φορές που ο Τραμπ εμφανίστηκε στη μεγάλη οθόνη.
Το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Τραμπ έγινε στο ρομαντικό δράμα "Ghosts Can't Do It" (1989). Ένα b-movie ουσιαστικά, σε σκηνοθεσία του πολύπειρου ως ηθοποιού Τζον Ντέρεκ ("Οι Δέκα Εντολές") και πρωταγωνιστές τους Άντονι Κουίν(!) και Μπο Ντέρεκ. Αμέσως μετά τον είδαμε στο "Μόνος στο Σπίτι 2" (Κρις Κολόμπους, 1992), στο cameo που παραμένει και το διασημότερό του μέχρι σήμερα, χάρη σε μια σκηνή που συναναστρέφεται τον Μακάλεϊ Κάλκιν. Στη συνέχεια δεν ενσάρκωσε τον ίδιο, αλλά τον πατέρα του μικρού Γουάλντο στη διασκεδαστική οικογενειακή περιπέτεια "The Little Rascals" (1994) που σκηνοθέτησε η σημαντική Πενέλοπι Σφίρις ("The Decline of Western Civilization", "Suburbia").
Ακολούθως, στην κωμωδία "Ο Συνεργάτης μου" (Ντόναλντ Πέτρι, 1996) είδε την Γούπι Γκόλντμπεργκ να τον προσπερνάει στην ουρά αναμονής ενός κυριλέ εστιατορίου. Την ίδια χρονιά, οι δυο τους συνυπήρξαν επίσης σε μια ακόμα παραγωγή, το "Eddie, ο Θρύλος του NBA" (Στιβ Ρας). Στον 21ο αιώνα, μαζί με τη σύζυγό του Μελάνια παρακολούθησαν μία από τις πασαρέλες του "Zoolander" (Μπεν Στίλερ, 2001), προτού ανταλλάξει λίγα λόγια με τον Χιού Γκραντ στη rom com "Δύο Εβδομάδες Προθεσμία" (Μαρκ Λόρενς, 2002) και αφήσει στην άκρη την "υποκριτική" στο σινεμά μέχρι σήμερα...
Διαβάστε Επίσης
