«Trouble in Mind»
Ο Αμερικανός καλλιτέχνης Κρις Κριστόφερσον, ο οποίος έχασε τη ζωή του σε ηλικία 88 ετών, μπορεί να ήταν διάσημος για τη μουσική καριέρα του, ωστόσο, ανέπτυξε επίσης μια συμπαγή και πολυετή φιλμογραφία ως ηθοποιός με αρκετές αξιομνημόνευτες ερμηνείες.
Το ντεμπούτο του ήρθε το 1971 στην οριακή και απολύτως αντισυμβατική "Τελευταία Ταινία" του Ντένις Χόπερ, όπου ταιριαστά υποδύεται ένα τραγουδιστή. Το αταξινόμητο φιλμ διασκεδάζει την έννοια του γουέστερν, ενός είδους στο οποίο θα αναδεικνυόταν τα επόμενα χρόνια ο Κριστόφερσον χάρη στις συνεργασίες του με το θρυλικό σκηνοθέτη Σαμ Πέκινπα. Υποδύθηκε τον Μπίλι δε Κιντ στην περίπου ομώνυμη ταινία ("Pat Garrett and Billy the Kid", 1973) και εμφανίστηκε στο βίαιο "Bring Me the Head of Alfredo Garcia" (1974) προτού πρωταγωνιστήσει στην κατάφωρα αδικημένη "Πύλη της Δύσης" (1981) του Μάικλ Τσιμίνο που οδήγησε στη χρεοκοπία της United Artists και κατ’ επέκταση, στο άτυπο τέλος του ρεύματος του Νέου Χόλιγουντ. Από τα ‘70s δε ξεχνάμε μια από τις καλύτερες δουλειές του, απέναντι στην Έλεν Μπέρνστιν στο "Η Αλίκη δε Μένει πια Εδώ" (1974) του Μάρτιν Σκορσέζε.
Παράλληλα, ο Κριστόφερσον δοκιμάστηκε σε μια σειρά ρομαντικών δραμάτων με ανάμεικτα καλλιτεχνικά και εμπορικά αποτελέσματα. Βρίσκεται σε κεντρικό ρόλο μαζί με την Μπάρμπαρα Στρέιζαντ στη διασημότερη εκδοχή του φιλμ "Ένα Αστέρι Γεννιέται" (Φρανκ Πίερσον, 1976), ενώ μάλλον καλύτερα να λησμονηθεί η συνύπαρξή του με την Τζέιν Φόντα στο "Rollover" (Άλαν Τζ. Πάκουλα, 1982) όπου ενσαρκώνει έναν τραπεζίτη. Λίγο μετά, όμως, απέσπασε τη μοναδική οσκαρική υποψηφιότητα της καριέρας του για τη μουσική του "Songwriter" (1984), τη χαλαρά εμπνευσμένη από τη ζωή του κάουντρι μουσικού Γουίλι Νέλσον ταινία που σκηνοθέτησε ο μοντερνιστής και άψογος αφηγητής Άλαν Ράντολφ. Ο Κριστόφερσον, μάλιστα, συμπρωταγωνιστεί στην παραγωγή με τον Νέλσον και η οποία οδήγησε σε μια δεύτερη συνεχή συνεργασία με το σκηνοθέτη στο εξαιρετικό νεο-νουάρ "Οι Περιθωριακοί" (1985).
Στο πέρας της υπόλοιπης φιλμογραφίας του ξεχωρίζουν το υπέροχο γουέστερν "Μοναχικό Αστέρι" (1996) του Τζον Σείλς, με των οποίο θα δούλευαν μαζί δύο ακόμα φορές ("Limbo", "Silver City"), η παρουσία του στις ταινίες "Blade", η συμμετοχή του στον "Πλανήτη των Πιθήκων" (Τιμ Μπάρτον, 2011) και το "Chelsea Walls" (Ίθαν Χοκ, 2001). Ο Χοκ, συμπτωματικά, θα ήταν και ο τελευταίος που θα σκηνοθετούσε τον Κριστόφερσον στο σινεμά, στη βιογραφία του μουσικού Μπλέζι Φόλεϊ με τίτλο "Blaze" (2018).
