Στην τελετή απονομής του Νόμπελ λογοτεχνίας του 1969, ο Σάμιουελ Μπέκετ ανέβηκε στη σκηνή, παρέλαβε βιαστικά την επιταγή, αλλά όχι το βραβείο, και εγκατέλειψε την Αίθουσα Συναυλιών της Στοκχόλμης, σκαρφαλώνοντας, σε δημόσια θέα, από μια σκάλα που οδηγούσε προς την οροφή.
Θα μπορούσε, αν είχε συμβεί πραγματικά, να ήταν η πιο σουρεαλιστική σκηνή στην ιστορία των διάσημων βραβείων. Είναι, όμως, η εναρκτήρια σεκάνς μιας σινε-βιογραφίας, η οποία προσπαθεί συγκροτημένα, χωρίς να το καταφέρνει απόλυτα, να συλλάβει το ιδιοσυγκρασιακό πνεύμα του κορυφαίου Ιρλανδού συγγραφέα. Ο οσκαρικός –για το ντοκιμαντέρ "Σε Τεντωμένο Σκοινί"– Τζέιμς Μαρς ("Η Θεωρία των Πάντων") διαθέτει λίγες μπεκετικές ιδέες κι έναν ευρηματικό μοντέρ (Ντέιβιντ Σάραπ), το εγχείρημά του, όμως, παραμένει τίμια περιορισμένο μέσα στο αναγνωρίσιμο πλαίσιο ενός τυπικού, γραμμικού και πειθαρχημένου biopic.
Περισσότερες πληροφορίες
Χορεύοντας με τον Μπέκετ
Στην απονομή του Νόμπελ λογοτεχνίας του 1969, ο Σάμιουελ Μπέκετ ανακαλεί τις σχέσεις του με τους σημαντικότερους ανθρώπους της ζωής του.
