"Άκουσέ με" - Η πρωταγωνίστρια Ευθαλία Παπακώστα ήρθε για να μείνει

Ένα από τα πιο δυναμικά ανερχόμενα ονόματα στο χώρο της υποκριτικής, η Ευθαλία Παπακώστα έγινε αρχικά γνωστή στο ελληνικό σινεμά μέσα από τη συμμετοχή της στις μικρού μήκους του Ανδρέα Βακαλιού ("Μίλα", "Γιάμα"), προτού γνωρίσει ακόμα μεγαλύτερη προβολή μέσα από τις εμφανίσεις της στις σειρές "Σασμός" και "Μαύρο Ρόδο". Ανάμεσα σε αυτές τις δουλειές, πρωταγωνίστησε στην ταινία "Άκουσέ με" της Μαρίας Ντούζα, όπου ενσαρκώνει τη Βαλμίρα. Μια έφηβη η οποία αναγκάζεται να εγκαταλείψει το σχολείο κωφών όπου φοιτά στην Αθήνα, για να επιστρέψει στο νησί όπου μένει πατέρας της. Εκεί, έρχεται αντιμέτωπη τόσο με μια πρωτόγνωρη πραγματικότητα, όσο και με το κόστος της περιθωριοποίησης και της αδιαφορίας. Περισσότερα για το ρόλο, μοιράζεται η Παπακώστα με το "α" παρακάτω.

Αν δεν κάνω λάθος, το "Άκουσέ με" πρέπει να προέκυψε σε μια φάση που μόλις ξεκινούσε η καριέρα σου στον κινηματογράφο. Ισχύει;
Πράγματι, ήταν αρκετά νωρίς. Η πρόταση για την ταινία μου έγινε την περίοδο που συμμετείχα στην παράσταση "Το Μωρό της Ρόζμαρι" και ένα διάστημα αφού είχε κυκλοφορήσει το "Μίλα". Σε αυτήν τη μικρού μήκους με είχε δει η Μαρία και αποφάσισε να με πάρει τηλέφωνο. Από την πρώτη οντισιόν είχαμε μια πολύ ζεστή επαφή, έτσι είπαμε να το προχωρήσουμε.

Σε ρωτάω γιατί ανέλαβες έναν πραγματικά απαιτητικό ρόλο με χειροπιαστές δυσκολίες.
Ναι, αλλά ήταν κάτι συναρπαστικό! Έπειτα, δε σου κρύβω πως νιώθω ότι μπορώ να ανταπεξέλθω καλύτερα όσο πιο δύσκολος είναι ένας ρόλος. Εν προκειμένω, κιόλας, ένιωσα πως έχω μια ευθύνη απέναντι στην ηρωίδα. Γιατί την καταλάβαινα, αφουγκραζόμουν τις πληγές της. Για το λόγο αυτό, για παράδειγμα, έμαθα την ελληνική νοηματική γλώσσα. Καθοριστική στην όλη διαδικασία ήταν η Μαρία, η οποία μου έδειξε εμπιστοσύνη, αγάπη και κάτι ακόμα πιο πολύτιμο, ευγένεια. Μπορεί να βρισκόμασταν υπό πίεση, αλλά ποτέ δε μιλούσε άσχημα. Ίσως ακούγεται δευτερεύον αλλά πίστεψέ είχε σημασία για εμένα, γιατί ένιωθα ασφάλεια. Όλα αυτά ενώ είχαμε μόλις ένα μήνα στη διάθεσή μας για προετοιμασία. Ριχτήκαμε εξαρχής ολόψυχα σε αυτό και μόλις άρχισαν τα γυρίσματα η ερμηνεία μου προέκυψε αβίαστα.

Οι χαρακτήρες του "Άκουσε με" βιώνουν με διαφορετικούς τρόπους μια μοναχική αποξένωση. Υπό αυτήν την έννοια, ο τίτλος μοιάζει περισσότερο με έκκληση βοήθειας. Εσύ πώς το ερμηνεύεις;
Καθώς μεγαλώνω, καταλαβαίνω όλο και περισσότερο πως το τι ακριβώς βιώνει ο διπλανός σου συχνα δεν έχεις καν την ικανότητα να το συλλάβεις ως πραγματικότητα. Πιστεύω πως για αυτό ευθύνεται η ποιότητα της επικοινωνίας που έχουμε σήμερα. Γιατί για να έχεις την ικανότητα να ανοίγεσαι σε νέες καταστάσεις, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να έχεις δουλέψει αρκετά με τον εαυτό σου. Διαφορετικά είσαι τελείως απροετοίμαστος στο να αντιληφθείς τη δυσφορία στην οποία βρίσκεται ο άλλος. Τώρα, όσον αφορά τους χαρακτήρες της ταινίας, μαθαίνουν τη σημασία του να μην υψώνεις κατευθείαν άμυνες, να μη φοβάσαι να βρεθείς εκτεθειμένος, το πώς θα αποδεχθείς αυτό που δε σου είναι οικείο.

Κάτι που έκανε εντύπωση στο φιλμ είναι η απρόβλεπτη εξέλιξη της πλοκής. Ξεκινάει με έναν τρόπο που σε οδηγεί σε κάτι ολότελα απρόσμενο στο τέλος.
Οι διακυμάνσεις του σεναρίου και του πού θα δοθεί το περισσότερο δραματουργικό βάρος, μας απασχόλησε και εμάς ήδη από τις πρόβες. Γιατί η Μαρία ήθελε πολύ να αναδειχθούν οι πολυπλοκότητες όλων των ηρώων. Έτσι η Βαλμίρα αποτέλεσε το σημείο αναφοράς, ώστε μέσω εκείνης να εμβαθύνουμε στο μικρόκοσμο του νησιού. Διότι δεν εξαντλείται η υπόθεση στα προβλήματα αυτού του κοριτσιού, υπάρχει ένα ψηφιδωτό παράλληλων αδιεξόδων.

Πρόκειται για ήρωες νέους, στοιχείο που δε βρίσκω τυχαίο εδώ. Γιατί η ταινία κυκλοφορεί σε μια φάση όπου έχουμε πρόσφατα παρόμοια δείγματα, όπως το "18" και το "Daniel 16", τα οποία επίσης αναμετρώνται με την έννοια της νεότητας.
Φυσικά, μιλάμε βέβαια για σκηνοθέτες οι οποίοι ανήκουν σε μια γενιά που βρίσκεται σε καθαρή απόσταση από τους ήρωές τους. Η Μαρία ένιωσα πως είχε ένα μητρικό νοιάξιμο απέναντί τους, ήθελε ειλικρινά να τους καταλάβει και να τους δώσει χώρο να εκφραστούν.