Μετά από δυο πολυβραβευμένες στην Ελλάδα και το εξωτερικό ταινίες μυθοπλασίας ("Η Αιώνια Επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά", "Ο Γιος της Σοφίας"), η Ελίνα Ψύκου ετοιμάζεται για την πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ της "Αδέσποτα Κορμιά" στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, το οποίο ξεκινάει την επόμενη Πέμπτη 7/3. Το φιλμ ακολουθεί την ιστορία τριών γυναικών, αναζητώντας την έννοια της αυτοδιάθεσης στη σύγχρονη ευρωπαϊκή πραγματικότητα, και η σύνοψη αναφέρει: "Η Ρόμπιν είναι έγκυος, αλλά δεν θέλει να γίνει μητέρα. Η Κατερίνα θέλει, αλλά δεν μπορεί. Η Κική θέλει απλώς να πεθάνει με αξιοπρέπεια. Όμως η άμβλωση, η εξωσωματική γονιμοποίηση και η ευθανασία, αντίστοιχα, δεν είναι νόμιμες στις χώρες τους. Τα "Αδέσποτα Κορμιά" εξερευνούν τη σωματική αυτονομία σε μια Ευρώπη που επιτρέπεται να ταξιδέψεις, να εργαστείς και να καταναλώσεις ελεύθερα, αλλά όχι πάντα να ζήσεις ή να πεθάνεις όπως επιθυμείς".
Η αφίσα της ταινίας εξόργισε τον βουλευτή του κόμματος Νίκη Κομνηνό Δελβερούδη, ο οποίος κατέθεσε επίκαιρη ερώτηση στη Βουλή ζητώντας να ασκηθεί λογοκρισία στο εικαστικό της, αναφέροντας ανάμεσα σ’ άλλα: "Η ταινία "Αδέσποτα Κορμιά" συνοδεύεται από μία προκλητική, βλάσφημη και αντιαισθητική αφίσα, η οποία απεικονίζει εσταυρωμένη τη μορφή μιας γυναίκας, εγκύου και γυμνόστηθης, η οποία παραπέμπει απροκάλυπτα στο ιερό πρόσωπο της Παναγίας. Η εν λόγω αφίσα προσβάλλει απροκάλυπτα τα χρηστά ήθη, βλασφημώντας το ιερό σύμβολο του σταυρού και τα ιερά πρόσωπα του Εσταυρωμένου Χριστού και της Παναγίας, ενώ το απαράδεκτο αυτό γεγονός φανερώνει, για μια ακόμα φορά, πόσο επιτακτική είναι η ανάγκη επαναφοράς των ποινικών διατάξεων για την κακόβουλη βλασφημία και την καθύβριση θρησκεύματος. Πρόσφατα η Νίκη, μέσω του προέδρου της, κατήγγειλε ένα άλλο ατόπημα, σε σειρά του Netflix, όπου παρουσιάζεται ο Μέγας Αλέξανδρος ως ομοφυλόφιλος. Πότε επιτέλους θα σταματήσει ο διασυρμός της Ελλάδας, της πολιτιστικής και ορθόδοξης θρησκευτικής μας κληρονομιάς;"
Αναμένονται άμεσα οι τοποθετήσεις των ανθρώπων και των σωματείων του χώρου, αλλά και των επίσημων πολιτειακών φορέων, μιας και όπως όλα δείχνουν το θέμα της καλλιτεχνικής λογοκρισίας αρχίζει να γίνεται ολοένα και πιο επίκαιρο, ξεπερνώντας πλέον τα όρια της φαιδρής γραφικότητας.
