Με κάθε καινούρια ταινία του ο Γιώργος Λάνθιμος βάζει κι ένα καινούριο στοίχημα και μέχρι σήμερα μοιάζει να μην έχει χάσει ούτε ένα. Το τελευταίο κερδήθηκε με τον καλλιτεχνικό και εμπορικό θρίαμβο της "Ευνοούμενης" (Αργυρό Λιοντάρι και βραβείο ερμηνείας εδώ στην Βενετία), σηκώνοντας τον πήχη στον... Θεό για την επόμενη κινηματογραφική προσπάθειά του 50χρονου δημιουργού. Κι εκείνος, για ακόμα μια φορά, απέφυγε να αντιγράψει τον εαυτό του, δοκιμάζοντας κάτι καινούριο, το οποίο φέρει ταυτόχρονα φαρδιά πλατιά την ευδιάκριτη υπογραφή του. Διατήρησε το μέγεθος της μεγάλης – για τα φεστιβαλικά / καλλιτεχνικά δεδομένα - αμερικανοβρετανικής παραγωγής και μια αφήγηση που δεν ξενίζει το mainstream κοινό. Επέλεξε μια αναγνωρίσιμη στον σκελετό της ιστορία, αυτή του "Φρανκενστάιν", κι από εκεί και πέρα άρχισε να τη γεμίζει με weird σεναριακές και σκηνοθετικές πινελιές.
Το βαθιά σαρκαστικό μυθιστόρημα του Άλασντερ Γκρέι "Χαμένα κορμιά" ("Poor Things"), το οποίο διασκευάστηκε προς το πολιτικότερο από τον Τόνι ΜακΝαμάρα της "Ευνοούμενης", μας μεταφέρει στο Λονδίνο του 19ου αιώνα και θέλει έναν αντισυμβατικά οραματιστή γιατρό (Γουίλεμ Νταφόε) να επαναφέρει στη ζωή την Μπέλα (Έμα Στόουν), μια νεαρή γυναίκα που αυτοκτόνησε. Αναθέτει στο βοηθό του Μαξ (Ράμι Γιούσεφ) να την προσέχει, μιας και αυτή συμπεριφέρεται σαν παιδί, αλλά η Μπέλα αναζητά την ελευθερία της. Παρ' όλο που υπόσχεται πως θα παντρευτεί τον καλόκαρδο Μαξ λοιπόν, αποφασίζει να φύγει μακριά με το γοητευτικό τυχοδιώκτη Ντάνκαν Γουέντερμπερν (Μαρκ Ράφαλο) για να ανακαλύψει τον κόσμο.
Από την Λισαβόνα ως την Αλεξάνδρεια και το Παρίσι, η Μπέλα ταξιδεύει "στη χώρα των θαυμάτων", ανακαλύπτοντας το σεξ, την πολιτική, τη φιλοσοφία, τους κοινωνικούς κανόνες, τους ρόλους των δύο φύλων και υπόλοιπες, όλες ρευστές, αλήθειες της ζωής. Ο θαυμαστός καινούριος κόσμος γύρω της, σκηνοθετημένος με ευρηματική ειρωνεία και σκηνογραφημένος με αχαλίνωτη φαντασία, ζωντανεύει σαν ένα γοτθικό παραμύθι ποτισμένο από κατάμαυρο χιούμορ. Η πορεία προς την ενηλικίωσή της είναι μια γιγαντιαία, ξεκαρδιστική φάρσα και την ίδια στιγμή μια παιχνιδιάρικη, μα βιτριολική ματιά στη σύγχρονη πραγματικότητα. Ο Λάνθιμος την αποκαλύπτει με πικρή θυμηδία, μα αυτή τη φορά, σε σχέση με σχεδόν όλες τις προηγούμενες ταινίες του, προτιμάει να γελάσει κι όχι να μελαγχολήσει μαζί της. Κι αυτή η αίσθηση πλημμύρισε την Sala Grande της πρωινής δημοσιογραφικής προβολής, οι θεατές της οποίας καταχειροκρότησαν ενθουσιασμένοι στο φινάλε. Αμέσως, λοιπόν, το "Poor Things" μετατράπηκε στο προσωρινό μεγάλο φαβορί της φετινής κούρσας για το Χρυσό Λιοντάρι, ενώ ισχυρή υποψηφιότητα για το βραβείο γυναικείου ρόλου έβαλε και η απολαυστική Έμα Στόουν, με μια τολμηρή ερμηνεία (όχι μόνο για τις γραφικές σκηνές σεξ, αλλά για την απαιτούμενη κωμικοτραγική ισορροπία), η οποία μπορεί να της χαρίσει μια ακόμα οσκαρική υποψηφιότητα.
Ευχαριστούμε την Aegean Airlines για την υποστήριξή της στην πραγματοποίηση του ταξιδιού.
