76ο Φεστιβάλ Καννών: ο Χιροκάζου Κορε-έντα αποκαλύπτει το πρόσωπο του "Τέρατος"

Συνωστισμός γαλλικών ταινιών στο ξεκίνημα της διοργάνωσης, η οποία ανέβασε γρήγορα στροφές χάρη στον δημιουργό τού «Κλέφτες Καταστημάτων».

Teras

Ο απόηχος της επίσκεψης του Τζόνι Ντεπ στην Κρουαζέτ ακόμα καλά κρατεί, άρα η επιλογή του ξέπνοου ιστορικού δράματος "Jeanne du Barry" της Μαϊουέν ως φετινή ταινία έναρξης κρίνεται εκ του αποτελέσματος πετυχημένη. Ακόμα και αν η κριτική υποδοχή της ήταν χλιαρότατη, καλύτερη πάντως από εκείνη της πρώτης και περιπετειώδους γαλλικής συμμετοχής στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα. Η "Επιστροφή" ("Le Retour") της Κατρίν Κορσινί μπήκε, βγήκε (λόγω καταγγελιών για κακοποιητικές συμπεριφορές στα γυρίσματα) και ξαναμπήκε στο πρόγραμμα, προκαλώντας πολλή μιντιακή φασαρία για το κινηματογραφικό τίποτα. Αντίθετα από τη συμπαθή "Μεγάλη Ρήξη", η οποία είχε χειροκροτηθεί πριν δυο χρόνια στο ίδιο φεστιβάλ, η τελευταία ταινία της δεν είναι παρά ένα κλισέ δράμα ενηλικίωσης και αναζήτησης ταυτότητας, το οποίο εξελίσσεται στην ηλιόλουστη Κορσική, έχοντας για πρωταγωνιστές μια οικογένεια θηλυκών Αφρικανών μεταναστών η οποία πρέπει να ξεπεράσει τα τραύματα του παρελθόντος της και να κοιτάξει το απειλητικό μέλλον της στα μάτια.

H epistorfi
"Επιστροφή" ("Le Retour") της Κατρίν Κορσινί

Γαλλικά μιλάνε και οι ταινίες έναρξης των παράλληλων τμημάτων "Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών" και "Ένα Κάποιο Βλέμμα". Το πρώτο ξεκίνησε με το "The Goldman Case" του Σεντρίκ Καν ("Roberto Succo", "Μάντεψε Ποιος Ήρθε στα Γενέθλιά σου"), δικαστικό θρίλερ βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα και συγκεκριμένα την προσπάθεια του ληστή, αλλά και ασυμβίβαστου πολιτικού ακτιβιστή των 70s Πιέρ Γκολμάν να αποδείξει την αθωότητά του όσον αφορά μια υπόθεση διπλής δολοφονίας για την οποία είχε αρχικά καταδικαστεί. Η προσηλωμένη στην ακροαματική διαδικασία αφήγηση δεν ολισθαίνει σε ευκολίες, διαθέτει σασπένς και συμπυκνώνει ιδέες μέσα από φαινομενικά τυπικές συμπεριφορές, ενώ στριμώχνει σε μια δικαστική αίθουσα όλη τη ρητορική (και φιλοσοφία) των γαλλικών εξουσιαστικών μηχανισμών στα τέλη του προηγούμενου αιώνα.

The Goldman case
"The Goldman Case" του Σεντρίκ Καν

Στο "Ένα Κάποιο Βλέμμα" και στο "Βασίλειο των Ζώων" ("La Regne Animal") του Τομάς Κεγί με τον Ρομέν Ντιρίς η κοινωνική κριτική πήρε τη μορφή μιας αλληγορίας φαντασίας, η οποία ξεκινάει σαν μαύρη κωμωδία (οι άνθρωποι αρχίζουν ανεξήγητα να μεταμορφώνονται σε ζώα) και εξελίσσεται σε περιπέτεια επιβίωσης. Επικίνδυνη έμπνευση που κερδίζει το στοίχημα του "ρεαλισμού", διαχειρίζεται ευφάνταστα την όλη ιδέα, δεν ξέρει όμως πως να κλείσει την τρίτη πράξη της, βάζοντάς την στον αυτόματο πιλότο.

To vasileio ton zoon
"Το Βασίλειο των Ζώων" ("La Regne Animal") του Τομάς Κεγί

Ο Ιάπωνας Χιροκάζου Κoρε-έντα, αντίθετα, δεν επαναπαύεται σε έτοιμες συνταγές. Αν το περσινό "Τυχερό Αστέρι" του, βραβευμένο εδώ στις Κάννες για την αντρική ερμηνεία του, είχε μιμηθεί το πνεύμα του χρυσοφοινικάτου "Κλέφτες Καταστημάτων", το "Τέρας" ("Monster") υιοθετεί μια... πιραντελική φόρμα και διηγείται την ιστορία ενός δασκάλου κι ενός μαθητή δημοτικού μέσα από τρεις διαφορετικές οπτικές γωνίες. Οι εκπλήξεις διαδέχονται η μία την άλλη, η αλήθεια αλλάζει διαρκώς σχήμα και το αληθινό πρόσωπο του τέρατος δεν αποκαλύπτεται παρά στο συγκινητικά απελευθερωτικό φινάλε, στο οποίο μας οδηγεί μια σοφή, σκληρά καταγγελτική όσο και βαθιά τρυφερή ανθρωποκεντρική κινηματογραφική προσέγγιση.

Teras1
"Τέρας" ("Monster") του Χιροκάζου Κορε-έντα

Διαβάστε όλες τις ανταποκρίσεις μας από το φεστιβάλ Καννών εδώ.

Ευχαριστούμε την  Aegean Airlines  για την υποστήριξή της στην πραγματοποίηση του ταξιδιού.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Παγκόσμια πρεμιέρα στο Τορόντο για το "Κρέας" του Δημήτρη Νάκου

Ο πολυβραβευμένος σκηνοθέτης ταξιδεύει στο κορυφαίο φεστιβάλ του Καναδά για την παγκόσμια πρεμιέρα του μεγάλου μήκους ντεμπούτου του.

ΓΡΑΦΕΙ: ΓΙΑΝΝΗς ΚΑΝΤΕΑ-ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟς
25/07/2024

Ο Τιμοτέ Σαλαμέ είναι ο Μπομπ Ντίλαν στο teaser του A Complete Unknown

Τραγουδώντας το "A Hard Rain's A-Gonna Fall" συστήνεται στο ρόλο του θρυλικού τραγουδοποιού ο διάσημος ηθοποιός.

Όλα για τη Μητέρα μου

Βραβείο διεθνούς Όσκαρ για ένα απενοχοποιημένα πληθωρικό και απόλυτα αλμοδοβαρικό μελόδραμα, το οποίο παραμένει μοντέρνο, συγκινητικό και αδιαπραγμάτευτα πολύτιμο.

Deadpool & Wolverine

Το πάλαι ποτέ πιο διασκεδαστικό franchise του MCU εδώ παίρνει αναίτια στα σοβαρά τον εαυτό του και επαναλαμβάνει μηχανικά μια συνταγή που χρειάζεται επειγόντως ανανέωση.

Ο Κανόνας του Παιχνιδιού

Πρωτότυπη, σεναριακά ιδιοφυής και σκηνοθετικά αξεπέραστη.

Τίγρης

Καλοστημένο, χαμηλότονο ψυχογράφημα, το οποίο, ωστόσο, χρησιμοποιεί προφανείς συμβολισμούς και μια αφήγηση που θα λειτουργούσε καλύτερα ως μικρού μήκους.

Ουγκέτσου Μονογκατάρι

Ένα ονειρώδες λαϊκό παραμύθι, όπου ο βίαιος ρεαλισμός αναμειγνύεται με τη μεταφυσική ποίηση και τα φαντάσματα του ασυνείδητου, μία από τις σημαντικότερες ταινίες όλων των εποχών.