«Τζέρικο: Μια Άγρια Ιστορία»
Οι μαραθωνοδρόμοι και κατ' επέκταση το καθαυτό άθλημα του τρεξίματος πολλών χιλιομέτρων έχει μάλλον υποτιμηθεί στο σύνολο της ιστορίας του σινεμά. Ωστόσο, τις φορές που σκηνοθέτες έχουν εμπνευστεί από τη γοητεία του μαραθωνίου, τα αποτελέσματα πολύ συχνά υπήρξαν αποθεωτικά. Παρακάτω, ακολουθούν πέντε ταινίες στις οποίες η κούραση, ο ιδρώτας, η μοναξιά του αγωνίσματος παίρνουν σάρκα και οστά.
"The Loneliness of the Long Distance Runner" (1962)
Η απόλυτη ταινία αυτού του άτυπου είδους, δια χειρός ενός σπουδαίου σκηνοθέτη όπως ο Τόνι Ρίτσαρντσον ("Οργισμένα Νιάτα", "A Taste of Honey"), βρίσκεται στην κορυφή για δύο βασικούς λόγους. Πρώτον γιατί απεικονίζει το τρέξιμο ως σωστική λέμβο στη ζωή του κεντρικού ήρωα. Ο λόγος για ένα κλέφτη, ο οποίος μετά τη σύλληψή του βρίσκει έναν τρόπο διαφυγής, κυριολεκτικά και μεταφορικά, "καταπίνοντας" χιλιόμετρα με τα πόδια του. Δεύτερον, διότι κινηματογραφεί το τρέξιμο ως διαδικασία από το μηδέν, με χειροπιαστό ρεαλισμό και χωρίς να ωραιοποιεί τις πιο επίπονες στιγμές του.
"Τζέρικο: Μια Άγρια Ιστορία" (1979)
Παρόμοιας λογικής με την ταινία του Ρίτσαρντσον, καθώς και ο βιρτουόζος Μάικλ Μαν ("Ένταση") αφηγείται την ιστορία ενός φυλακισμένου, μόνο που εδώ ο δικός του ήρωας τολμά να δοκιμάσει να πάει μέχρι... τους Ολυμπιακούς Αγώνες! Ένα αδίκως υποτιμημένο φιλμ στην καριέρα του Μαν, καθώς γυρίστηκε για την τηλεόραση, το οποίο όμως διαθέτει ένα καλογραμμένο σενάριο και μια πρωταγωνιστική ερμηνεία από τον Πίτερ Στράους που απέσπασε βραβείο Έμι.
"Running Brave" (1983)
Εάν προσπεράσουμε το ατυχές καστ, αφού ο άξιος κατά τα άλλα Ρόμπι Μπένσον υποδύεται το γηγενή Αμερικανό από τη φυλή Σιούξ Μπίλι Μιλς, έχουμε στα χέρια μας ένα άκρως ψυχαγωγικό φιλμ. Ο σκηνοθέτης Ντόναλντ Σεμπίμπ εμπνέεται από την πραγματική περίπτωση του Μιλς, ο οποίος χρειάστηκε να ξεπεράσει τη ρατιστική προκατάληψη εις βάρος του, ώστε να μπορέσει να διαγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκυο το 1964. Μια κλασική ιστορία Δαβίδ εναντίον Γολιάθ με ξεσηκωτικό φινάλε.
"On the Edge" (1986)
Μια από τις παραγνωρισμένες μα και καλύτερες ερμηνείες του Μπρους Ντερν, ήρθε σε μια ταινία όπου υπήρχε προσωπική σύνδεση του ηθοποιού με το σενάριο. Ο Ντερν στην αρχή της καριέρας του, όταν δεν είχε γύρισμα έτρεχε κανονικά σε μαραθωνιούς, ένα σπορ που αγάπησε όσο κανένα άλλο. Στην ταινία του Ρομπ Νίλσον ενσαρκώνει έναν αντισυμβατικό χαρακτήρα, αποφασιστικό όσο και δύσκολο άνθρωπο, ο οποίος σε σχετικά μεγάλη ηλικία αποφασίζει να διεκδικήσει τη νίκη ενος μαραθωνίου. Η εξέλιξη της υπόθεσης θα σας εκπλήξει.
"Without Limits" (1998)
Πριν τον πρόωρο και τραγικό θάνατό του σε ηλικία μόλις 24 ετών, ο Στιβ Πρεφοντέν είχε ήδη προλάβει να γίνει θρύλος στο άθλημά του, καθώς σε κάθε απόσταση μεταξύ 2 και 10 χιλιάδων χιλιομέτρων κατάφερε να σπάσει διαδοχικά ρεκόρ. Στο ενδιάμεσο, είχε αναγάγει το τρέξιμο στις ΗΠΑ σχεδόν σε εθνικό σπορ, απογειώνοντας τη δημοφιλία του στη χώρα. Ο Ρόμπερτ Τάουνι εδώ μεταφέρει ιδανικά τη ζωή του, δίνοντας έμφαση στη σχέση του με τον προπονητή Μπιλ Μπάουερμαν.
