Μαϊσάμπελ

3

Αληθινή ιστορία, με 14 υποψηφιότητες για βραβεία Γκόγια, η οποία προσπαθεί να δει με κατανόηση μια διχασμένη βόρεια Ισπανία, προκρίνοντας έναν ψύχραιμο, συμφιλιωτικό λόγο.

Maixabel

Αν και συνεργάζεται συνήθως με τον μόνιμο σεναριογράφο τού Κεν Λόουτς και σύντροφό της Πολ Λάβερτι, με τον οποίο έχουν συνυπογράψει τα "Ακόμα και η Βροχή" (2010), "Η Ελιά" (2016) και "Ο Χορός της Ζωής μου" (2019), η Μαδριλένα Ισιάρ Μπολαΐν διασκευάζει τώρα μια αληθινή ιστορία με τη βοήθεια μόνον της Ίσα Κάμπο. Αφορά την ακτιβίστρια Μαϊσάμπελ Λάσα Ιτουριός και τα τελευταία χρόνια της ένοπλης δράσης της βασκικής αυτονομιστικής οργάνωσης ΕΤΑ στην Ισπανία.


Η ταινία μοιράζει το χρόνο της ανάμεσα στους θύτες και τα θύματα της δολοφονίας του Χουάν Μαρία Χαουρέγκι το 2000, σοσιαλιστή πολιτικού ο οποίος προωθούσε την ιδέα του διαλόγου ανάμεσα στους αυτονομιστές και την εθνική κυβέρνηση. Παρακολουθώντας εν τάχει την εκτέλεσή του από τρία μέλη της ΕΤΑ, φτάνουμε στην ανάληψη της θέσης της προέδρου στην Επιτροπή Αφύπνισης για τα Θύματα της Τρομοκρατίας από τη Μαϊσάμπελ Λάσα, σύζυγο του Χαουρέγκι που μόλις έχει γίνει γιαγιά. Έχουν περάσει λοιπόν δέκα χρόνια και η πορεία σύγκλισης δυο πολιτικά αντίθετων πόλων ξεκινά. Οι φυλακισμένοι εκτελεστές Ιμπόν Ετσεσαρέτα και Λουίς Καράσκο αρχίζουν να αποστασιοποιούνται όλο και περισσότερο από τον αδιάλλακτο πυρήνα της ΕΤΑ, η ιδέα να συναντήσουν τους συγγενείς των θυμάτων τους για να ζητήσουν προσωπικά συγνώμη ωριμάζει, αλλά τα εμφύλια τραύματα είναι ακόμα ανοιχτά και οι οξύτατες αντιρρήσεις αμφίπλευρες.


Ο λόγος της Μπολαΐν, ταυτισμένος με αυτόν της Λάσα, είναι συμφιλιωτικός, αλλά όχι απλοϊκός ή ουμανιστικά διδακτικός. Η ματιά της πέφτει με κατανόηση στην ανθρώπινη ψυχολογία της "άλλης πλευράς", η οποία την ενδιαφέρει πιο πολύ από τις (αδιέξοδες όπως αποδείχτηκε) πολιτικές επιλογές της, και ξέρει να οδηγεί με στιβαρό βηματισμό το δράμα της, εμποδίζοντάς το να παραστρατήσει προς το μελό. Το δε υποδειγματικό καστ προσθέτει αξιοπιστία σε χαρακτήρες χωρίς μεγάλη ευελιξία (μετανοημένοι θύτες - μεγαλόψυχα θύματα), χαρίζοντας στην ταινία 14 υποψηφιότητες για βραβεία Γκόγια – τελικά απέσπασε τρία βραβεία για τις ερμηνείες των Μπλάνκα Πορτίγιο, Ούρκο Ολοσάμπαλ και Μαρία Σερεσουέλα.

Ισπανία. 2021. Διάρκεια: 115΄. Διανομή: WEIRD WAVE

Περισσότερες πληροφορίες

Μαϊσάμπελ

Maixabel
3
  • Δραματική
  • 2021
  • Διάρκεια: 115 '
  • Ισιάρ Μπολαΐν

Το 2010, δυο φυλακισμένοι Βάσκοι αυτονομιστές αρχίζουν να αποστασιοποιούνται όλο και περισσότερο από την αδιάλλακτη ΕΤΑ, σκεπτόμενοι να συναντήσουν τους συγγενείς των θυμάτων τους για να ζητήσουν προσωπικά συγνώμη. Αλλά τα εμφύλια τραύματα είναι ακόμα ανοιχτά και οι οξύτατες αντιρρήσεις αμφίπλευρες.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Οι νέες ταινίες που δεν θα χάσουμε τον Φεβρουάριο στους κινηματογράφους

Ένας γεμάτος κινηματογραφικός μήνας με βραβευμένες ταινίες κατευθείαν από τα μεγάλα φεστιβάλ, θρίλερ, animation και κωμωδίες.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
02/02/2026

Οι ταινίες που έρχονται στους κινηματογράφους την Πέμπτη 05/02

Τρεις ταινίες βραβευμένες στο Φεστιβάλ Καννών, δύο ταινίες τρόμου και όλα όσα θα δούμε στις αίθουσες την επόμενη εβδομάδα (5/2 - 11/2)

Ταινίες από μία άλλη εποχή που βλέπουμε στους κινηματογράφους

Οι προηγούμενοι αιώνες μέσα από κινηματογραφικές επιλογές που παίζουν στα σινεμά αυτή τη στιγμή.

Τι νέο βλέπουμε στους κινηματογράφους αυτό το ΠΣΚ

Η άποψη του "α" για τις πρεμιέρες που παίζονται στα σινεμά της Αθήνας από τις 29 Ιανουαρίου.

Κατέφθασαν οι πρώτες εικόνες των κινηματογραφικών Beatles

Η εντυπωσιακή μεταμόρφωση των τεσσάρων ηθοποιών μας κάνει να ανυπομονούμε για τις τέσσερις ταινίες του Σαμ Μέντες.

Μερικές ταινίες που πρέπει να δεις πριν το "Ανεμοδαρμένα Ύψη", σύμφωνα με την Έμεραλντ Φένελ

Η σκηνοθέτιδα που αναβιώνει το κλασσικό μυθιστόρημα στη μεγάλη οθόνη μοιράστηκε τις "ταινίες-έμπνευση" που πρέπει να δούμε πριν την πρεμιέρα του "Ανεμοδαρμένα Ύψη" στις 12/02.

Εύα Στεφανή, πώς ήταν να μπαίνεις στην "Καρδιά του Ταύρου";

Μιλήσαμε με την καταξιωμένη Ελληνίδα σκηνοθέτρια για το τελευταίο της πρότζεκτ, τη σχέση της με τον εμβληματικό χορογράφο Δημήτρη Παπαϊωάννου και την άνθηση του ελληνικού ντοκιμαντέρ.