Ο Μπόγκνταν Τζόρτζε Απέτρι κάνει το "Θαύμα" του

Κάτω από τον εκτυφλωτικό ήλιο, διαπράττεται ένα στυγερό έγκλημα. Μια νεαρή μοναχή φεύγει κρυφά από το μοναστήρι της για να αντιμετωπίσει ένα προσωπικό της ζήτημα, αλλά εξαφανίζεται μυστηριωδώς. Ένας αποφασισμένος αστυνομικός αναλαμβάνει την υπόθεση, αγνοώντας ότι τον περιμένουν μια σειρά από διαδοχικές εκπλήξεις. Αυτή είναι η πλοκή του ρουμάνικου crime δράματος "Το Θαύμα", το οποίο υπογράφει ο Μπόγκνταν Τζόρτζε Απέτρι, με τον οποίο και μιλήσαμε ώστε να ξεδιπλώσουμε τις βαθύτερες πτυχές της ταινίας του.

Στις μέρες μας είναι μια φορά δύσκολο να κάνει κάποιος μία ταινία, πόσο μάλλον να δεσμευθεί για τριλογία! Σας αγχώνει αυτού του είδους η δέσμευση;
Ενδιαφέρον το ερώτημά σας, ομολογώ δε μου το έχουν διατυπώσει ξανά. Πράγματι, είναι ένα δύσκολο εγχείρημα, αν σκεφτούμε μάλιστα πως συνήθως μία μόνο ταινία απαιτεί μέσο όρο τρία χρόνια από τη ζωή σου. Κι αυτό χωρίς να υπολογίζουμε τις υποκειμενικές δυσκολίες κάθε παραγωγής, οι οποίες μπορούν να γίνουν ανυπέρβλητες. Πάντως, στην περίπτωσή μου επιλέγω να κάνω ένα βήμα τη φορά. Προσπαθώ αν μην αγχώνομαι και να ολοκληρώνω κάθε στάδιο ώσπου να φτάσω στο τέλος. Έπειτα, εάν έχεις αποφασίσει πως θα κάνεις μια τριλογία, το μυαλό σου συμπεριφέρεται διαφορετικά, γιατί γνωρίζει ότι υπάρχει ένας μακροπρόθεσμος στόχος και ότι δεν τελειώνουν όλα σε μία ταινία. Για παράδειγμα, όσο φτιαχνόταν το "Θαύμα" δούλευα ήδη το τρίτο μέρος της σειράς, κάνοντας κάστινγκ και επιλύοντας πρακτικά θέματα της παραγωγής. Επομένως θα έλεγα πως η συνολική εμπειρία σε γεμίζει με μια μεθυστική δημιουργική ενέργεια.

Εκτίμησα στη σκηνοθεσία σας πως ενώ ακολουθείτε το ύφος μιας αστυνομικής ταινίας, ουσιαστικά το μεγαλύτερο βάρος δίνεται στη ψυχολογία των χαρακτήρων και στις αμφίσημες προθέσεις τους.
Το σημείο εκκίνησης των σεναρίων μου είναι η επινόηση ηρώων που έχουν ξεχωριστό ενδιαφέρον και βρίσκουν τον εαυτό τους σε αξιοσημείωτες συνθήκες. Επομένως, αντιλαμβάνομαι τα φιλμ μου ως ταινίες χαρακτήρων και όχι είδους. Φυσικά, αγαπώντας το σινεμά απολαμβάνω τα διαφορετικά genres κι εννοείται πως υιοθετώ στοιχεία τους, αλλά δεν είναι αυτά η αφορμή για να γυρίσω μια ταινία. Ας πούμε, το ότι στο "Θαύμα" έχουμε να κάνουμε με μοναχές και αστυνομικούς, αυτό δε συμβαίνει γιατί με αφορά να διατυπώσω μια κριτική για τη σχέση εκκλησίας και κράτους. Περισσότερο με ενδιαφέρουν οι επιλογές των ηρώων, τα προσωπικά άρρητα προβλήματα που τους οδηγούν σε συγκεκριμένες αποφάσεις.

Κεντρικό, πάντως, ζήτημα στην ταινία είναι η έννοια της πίστης και της αναζήτησης της αλήθειας.
Σωστά, διότι μου φαίνεται εντυπωσιακό το πώς μπορείς να παρατηρείς ένα πράγμα αλλά να εξάγεις πολλά διαφορετικά συμπεράσματα ανάλογα με την οπτική γωνία σου. Κάπου στο ενδιάμεσο η έννοια της αλήθειας χάνεται! Αλλά για εμένα εξίσου σημαντική στην όλη η υπόθεση είναι και η εμπάθεια. Ένα συναίσθημα το οποίο σήμερα είναι ίσως πιο αναγκαίο από ποτέ.

Οι δύο συνάδελφοι αστυνομικοί δε θα μπορούσαν να είναι πιο διαφορετικοί: ο ένας απόλυτα ορθολογιστής και ο άλλος πρόθυμος να πιστέψει στο απίθανο. Θα λέγατε αντικατοπτρίζει αυτό το δίδυμο τις αντιφάσεις που κυριαρχούν στη σημερινή Ρουμανία;
Ναι, συμφωνώ απολύτως. Επιδίωξα οι συγκεκριμένοι χαρακτήρες να έχουν αυτήν την αντίθεση για έναν ακόμα λόγο. Μια ταινία χρειάζεται να έχει μικρές συγκρούσεις στο γενετικό κώδικά της. Επιπλέον, πιστεύω ειλικρινά πως μόνο όταν ένας άνθρωπος βρεθεί υπό ασφυκτική πίεση αποκαλύπτεται ο πραγματικός εαυτός του. Και το βλέπουμε στην περίπτωση του ορθολογιστή, όπως λέτε, αλλά στα αλήθεια, φαντάζεστε πώς μπορεί να αντιδρούσε ο άλλος; Είναι ένα ερώτημα που φιλολογικά κάνω κι εγώ στον εαυτό μου.

Μήπως η τρίτη ταινία θα είναι για εκείνον λοιπόν;
(γέλια) Θα μπορούσε! Αλλά μπορώ να πω μόνο πως θα εμφανιστεί ο ίδιος χαρακτήρας και πάλι. Μου αρέσει πάρα πολύ το παίξιμο του ηθοποιού που τον ενσαρκώνει, του Οβίντιου Κρισάν, ο οποίος μάλιστα μένει στο Κλουζ όπου έχει γυριστεί η ταινία.