Μάταια θα αναζητήσει κανείς γνώριμες αθηναϊκές εικόνες στα "Εγκλήματα του Μέλλοντος" του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ, μια γυρισμένη στην ελληνική πρωτεύουσα δυσοίωνη φουτουριστική παραβολή του γενναίου και προφητικού, άσφαιρου όμως εδώ και καιρό Καναδού auteur. Με ηθελημένα φτωχή σκηνογραφία, βαθιά μελαγχολική διάθεση και φλύαρη ανακύκλωση των τολμηρών ιδεών του για τη σάρκα, την τεχνολογία και τη μεταλλασσόμενη πραγματικότητα, ο Κρόνενμπεργκ έχει πολλά να πει, αλλά λίγα να δείξει για το δυστοπικό αύριο. Μακριά από κάθε διάθεση σκανδάλου, επιστρέφει χωρίς έμπνευση στη γνώριμη εικονογραφία του "Videodrome" και του "Existenz", κουρασμένος περισσότερο και από το βασικό ήρωά του (Βίγκο Μόρτενσεν).
Σε γνώριμο έδαφος πατά και ο Κριστιάν Μουντζίου ("4 Μήνες, 3 Εβδομάδες και 2 Μέρες"), πολυβραβευμένος θαμώνας του φεστιβάλ που ακτινογραφεί με το "R.M.N." (αρχικά της μαγνητικής τομογραφίας) τη ρατσιστική, παραδομένη στο φόβο πατρίδα του. Μια Ρουμανία που με την πρώτη αφορμή, την πρόσληψη τριών Ασιατών προσφύγων από μια επαρχιακή βιοτεχνία, ξεσπά σε ένα μισαλλόδοξο παραλήρημα, δεμένο με αρχέγονες ανασφάλειες και ψυχαναλυτικά τραύματα. Ένα φεστιβαλικής κοπής κοινωνικό δράμα που δεν κρύβει τις αλληγορικές παραπομπές του, όπως κάνει – με εντελώς διαφορετική σκηνοθετική μεθοδολογία – ο Άλεξ Γκάρλαντ ("Από Μηχανής") στο "Men", την πιο αναμενόμενη συμμετοχή του "Δεκαπενθημέρου των Σκηνοθετών". Ένα θρίλερ απειλητικής ατμόσφαιρας που ξεκινάει σαν τους "Εφιάλτες" του Ρόμπερτ Άλτμαν και ολοκληρώνεται δυστυχώς σαν το "Μητέρα!" του Ντάρεν Αρονόφσκι. Κινηματογραφικό παραλήρημα για την απώλεια και την ενοχή, παρασέρνει με την αμετροέπειά του κάθε φιλότιμη προσπάθεια της Τζέσι Μπάκλι να δώσει υπόσταση σ' ένα νευρωτικά παραισθητικό γυναικείο χαρακτήρα.
Από την άλλη, ο Παρκ Τσαν-γουκ ελέγχει απόλυτα το υλικό του στο ανοιχτό σε διηγηματικές προκλήσεις "Decision to Leave". Νεονουάρ που δοκιμάζει τα όρια του είδους και love story με πικρή επίγευση, αναρωτιέται πάνω στις έννοιες της ερωτικής και κοινωνικής αφοσίωσης, αντανακλώντας παραμορφωτικά τις εικόνες του σκληρού ντετέκτιβ, της μοιραίας γυναίκας και της μεθοδολογικής αστυνομικής έρευνας. Χωρίς να ανήκει στις κορυφαίες στιγμές της φιλμογραφίας του Κορεάτη δημιουργού, ξεχωρίζει μέσα από μια μέτρια προς το παρόν διαγωνιστική επιλογή χωρίς κανένα φαβορί για τα μεγάλα βραβεία. Ενδεικτικό είναι το πως στα αστεράκια των κριτικών τα οποία δημοσιεύουν τα ημερήσια έντυπα όλες σχεδόν οι ταινίες κινούνται στη χρυσή – έως απογοητευτική – μετριότητα, με το "Armageddon Time" του Τζέιμς Γκρέι να προηγείται με βραχεία κεφαλή του "ΕΟ" του Γέρζι Σκολιμόφσκι τόσο στο αγγλόφωνο Screen Daily όσο και στο γαλλόφωνο Film Francais.
Εκτός συναγωνισμού, το spy thriller "Hunt" του Λι Τζουνγκ-τζάε, η εντυπωσιακή πρώτη σκηνοθετική προσπάθεια του Κορεάτη πρωταγωνιστή του τηλεοπτικού "Παιχνιδιού του καλαμαριού", προσφέρει δυόμιση ώρες γεμάτες αδρεναλίνη κι ασταμάτητες ανατροπές, ενώ το 70λεπτο ντοκιμαντέρ του Ίθαν Κοέν "Jerry Lee Lewis: Trouble in Mind", επίσης πρώτη σόλο σκηνοθετική απόπειρα του οσκαρικού Αμερικανού δημιουργού του "Φάργκο", προσεγγγίζει τον 86χρονο ροκ εντ ρολ μύθο με πονηρή κι αποτελεσματική απλότητα: συναυλίες και συνεντεύξεις αρχείου μοντάρονται κοφτά, λόγια και νότες γίνονται ένα – κάτι βαθιά αμερικανικό, επιφανειακό και συναρπαστικό, αφελές και μεγαλοφυές ταυτόχρονα πλημμυρίζει την οθόνη.
Διαβάστε όλες τις ανταποκρίσεις του "α" από το 22ο Φεστιβάλ Κανών εδώ.
Ευχαριστούμε την Aegean Airlines για τη βοήθεια πραγματοποίησης του ταξιδιού στις Κάνες.
