Είναι γυαλιστερό, βαρυσήμαντο και κυρίως πολυπόθητο για όλους τους ηθοποιούς. Το χρυσό αγαλματίδιο των Όσκαρ αποτελεί απόδειξη καταξίωσης, ένα μέσο αναγνώρισης των υποκριτικών ικανοτήτων τους στο πλαίσιο της βιομηχανίας του σινεμά: Το ολυμπιακό μετάλλιο του κινηματογραφικού πρωταθλητισμού.
Εκτός από σημαντικό όμως, ως βραβείο, είναι ταυτόχρονα εξαιρετικά ενδιαφέρον, όπως τουλάχιστον προκύπτει από τα παρακάτω 10 trivia που οι περισσότεροι αγνοούν.
10 οσκαρικά trivia
1. Αν αισθάνεσαι ότι η δουλειά σου δεν εκτιμάται όσο θα έπρεπε, σκέψου ότι ο ηχολήπτης Γκρεγκ Π. Ράσελ έχει προταθεί 17 φορές χωρίς να έχει αναδειχθεί ποτέ νικητής.
2. To χρυσό αγαλματίδιο δημιουργήθηκε το 1928 για να βραβεύει τους νικητές της Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών, η οποία ιδρύθηκε από τον μεγιστάνα Λούις Β. Μάγερ ένα χρόνο νωρίτερα. Οι "πατέρες" του ήταν δύο άνδρες: Ο Σεντρίκ Γκίμπονς, καλλιτεχνικός διευθυντής της "Metro", και ο Τζορτζ Στάνλεϊ. Ο πρώτος το σχεδίασε και ο δεύτερος το φιλοτέχνησε.
3. Κατόπιν απαίτησης της συζύγου του, της Μεξικανής Ντολόρες Ντελ Ρίο, ο Γκίμπονς προσέλαβε ως μοντέλο έναν Μεξικανό ηθοποιό, τον Εμίλιο "Ίντιο" Φερνάντεζ, ο οποίος πόζαρε για να φτιαχτεί το σκίτσο του αγαλματιδίου. Έτσι, κατά κάποιο τρόπο ένα από τα μεγαλύτερα αμερικανικά εμβλήματα είναι μεξικανικό.
4. Το βραβείο έχει μήκος 34,3 εκατοστά, βάρος 3,8 κιλά και είναι προς το παρόν κατασκευασμένο από μπρούντζο επικαλυμμένο με χρυσό 24 καρατίων. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, επειδή όλο το μέταλλο χρησιμοποιήθηκε για ορισμένες πολεμικές επιχειρήσεις, ο χαλκός αντικαταστάθηκε από γύψο.
5. Το αρχικό του όνομα ήταν "Academy Award of Merit" (της αξίας). Ο αστικός μύθος θέλει μία γραμματέα της Ακαδημίας, τη Μάργκαρετ Χάρικ να αναφώνησε ότι έμοιαζε με τον θείο της τον Όσκαρ και λέγεται πως έτσι 'βαφτίστηκε' κιόλας.
6. Ο πρώτος που αναφέρθηκε στο αγαλματίδιο με αυτόν τον τρόπο σε τελετή απονομής ήταν ο Γουόλτ Ντίσνεϊ το 1934, όταν του απονεμήθηκε το βραβείο καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους για τα Τρία Μικρά Γουρουνάκια.
7. Μέχρι το 1950, ο νικητής του αγαλματιδίου ήταν ο νόμιμος ιδιοκτήτης του και μπορούσε να το μεταπωλήσει δημόσια ή ιδιωτικά. Για να αποφευχθεί αυτή η εμπορία, έκτοτε, οι επίσημοι κανονισμοί αναφέρουν ότι οι νικητές δε μπορούν να πουλήσουν το Όσκαρ τους χωρίς πρώτα να προσφερθούν να το πουλήσουν πίσω στην Ακαδημία για 1 δολάριο, με αποτέλεσμα να καθορίζει την αρχική του αξία στο 1 δολάριο.
8. Συνεπώς, όλα τα Όσκαρ που δημοπρατούνται ή πωλούνται χρονολογούνται πριν από το 1950. Ο Μάικλ Τζάκσον, για παράδειγμα, αγόρασε το Όσκαρ καλύτερης ταινίας του 1999 "Όσα παίρνει ο άνεμος" για 1,5 εκατομμύριο δολάρια. Εντούτοις, μετά το θάνατό του δε βρέθηκε ανάμεσα στα υπάρχοντά του.
9. Όπως και να έχει, τίποτα δεν εμποδίζει κανέναν από το να πουλήσει ένα σύγχρονο Όσκαρ στη μαύρη αγορά, ακόμη και αν η τιμή του είναι σημαντικά χαμηλότερη από εκείνη των προ του 1950, κυρίως επειδή δε μπορεί να γίνει προώθηση της πώλησής του μέσω των κοινωνικών δικτύων.
10. Για την ιστορία πάντως, μόνο ένας Oscar μέχρι στιγμής έχει κερδίσει Όσκαρ: Ο Oscar Hammerstein II, ο οποίος έχει βραβευθεί δύο φορές για το καλύτερο πρωτότυπο τραγούδι (1942 και 1946). Στο άμεσο μέλλον, ίσως πάρει σειρά ο Oscar Isaac, ποιος ξέρει...
Πηγή: Esquire.com.gr
