Η απώλεια της Μόνικα Βίτι, πλήρους ημερών σε ηλικία 90 ετών, είναι ισάξια με τέλος εποχής.
Ο λόγος είναι απλός, η ερμηνευτική λιτότητα και οι υπαινιγμοί των χειρονομιών στο παίξιμό της, ταυτίστηκαν με το όνομα της Βίτι κυρίως λόγω των πρωταγωνιστικών ρόλων της στα αριστουργήματα του Μικελάντζελο Αντονιόνι. Συγκεκριμένα την περίοδο 1960-1962 στη λεγόμενη "τριλογία της αποξένωσης" ("Η Περιπέτεια", "Η Νύχτα", "Η Έκλειψη") και στην "Κόκκινη Έρημο" (1964). Δύο χρόνια αργότερα, η ηθοποιός πραγματοποίησε το αγγλόφωνο ντεμπούτο της στην κατασκοπική περιπέτεια "Modesty Blaise" (Τζόζεφ Λόουζι), ενσαρκώνοντας των ομώνυμο ρόλο απέναντι στους Τέρενς Σταμπ και Ντερκ Μπόγκαρντ.
Για τη συμμετοχή της στις ταινίες του Αντονιόνι είχε δηλώσει: "Το να κάνεις ταινίες με τον Αντονιόνι είναι πάντα σαν περιπέτεια, γεμάτη απρόβλεπτες καταστάσεις. Και για αυτό το λόγο τα γυρίσματα συνιστούν μια σημαντική στιγμή για τη ζωή των εμπλεκόμενων".
Στη συνέχεια, η Βίτι συνεργάστηκε σε μια ταινιών -κατά κύριο λόγο κομεντί- με τους σκηνοθέτες Μάριο Μονιτσέλι, Ετόρε Σκόλα και Αλμπέρτο Σόρντι. Ο τελευταίος, μάλιστα, υπήρξε βασικός συντελεστής του "Φαντάσματος της Ελευθερίας" (1974) του Λουίς Μπουνιουέλ.
Το 1990 η Βίτι έκατσε για πρώτη φορά στην καρέκλα του σκηνοθέτη και για τελευταία φορά μπροστά από την κάμερα, για κινηματογραφική παραγωγή, για τις ανάγκες του "Secret Scandal". Η Ιταλίδα συμπρωταγωνίστησε με τον Έλιοτ Γκουλντ σε ένα ρομαντικό δράμα με αξιοσημείωτη πλοκή: μια γυναίκα ανακαλύπτει οπτικό υλικό του άντρα της στο οποίο την απατά, γεγονός που τη σοκάρει τόσο ώστε αρχίζει να σκέφτεται την αυτοκτονία. Τότε, όμως, ένας φίλος της σκηνοθέτης, την πείθει να μείνει στη ζωή και να γυρίσουν μια ταινία για εκείνη.
Αμέσως μετά η Βίτι έμαθε πως πάσχει από Αλτσχάιμερ, έτσι αποσύρθηκε από την ενεργό δράση. Την είδηση του θανάτου της ανακοίνωσε ο κριτικός κινηματογράφος και πρώην δήμαρχος της Ρώμης Βάλτερ Βελτρόνι, εκ μέρους του συζύγου της πιανίστα Ρομπέρτο Ρούσο.
