ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΟΥΡΙΚΗΣ
Ψάχνοντας την αλήθεια στο ρόλο
Από τους «Απόντες» και τον «Βασιλιά» μέχρι την «Αγρύπνια», ο Βαγγέλης Μουρίκης είναι απόλυτα ταυτισμένος με το σινεμά του Νίκου Γραμματικού. Διαβάστε το γιατί, αλλά μην εκπλαγείτε αν στο προσεχές μέλλον τον δείτε σε εντελώς διαφορετικές ταινίες μεγάλου μήκους, αλλά και μικρού που τις αγαπάει πολύ. Του αρέσει, βλέπετε, η κίνηση...
Για τον Νίκο Γραμματικό. «Ο Γραμματικός δίνει μεγάλη ελευθερία για αλλαγές πάνω σε ένα ρόλο. Στην “Αγρύπνια”, έχει συμβεί ένα ακραίο γεγονός στη ζωή του ήρωα που υποδύομαι κι αυτός κάπως πρέπει να αντιδράσει. Έχει μια μεγάλη γκάμα επιλογών, αλλά ταυτοχρόνως καμία, και άρα υπάρχει μια κατάσταση που αιωρείται. Κάθε βήμα του από 'δω και πέρα θα κάνει αυτό τον άνθρωπο κάτι άλλο. Ακριβώς λοιπόν επειδή έχει όλη αυτή την παλέτα επιλογών μπροστά του, άλλες τόσες έχω κι εγώ ως ηθοποιός. Αυτό που βρίσκω ενδιαφέρον στον Γραμματικό είναι αυτή του η έγνοια, οι ήρωές του να έχουν κοινωνικό πάτημα και αλήθεια. Το ψάχνει πολύ, θέλει ν' ανοίξει την πόρτα του σπιτιού του και να δει αυτές τις ιστορίες εκεί έξω». Για τις θετικές κριτικές του Variety και του Screen για την «Αγρύπνια». «Δεν τις έχω διαβάσει, αλλά δεν μου φαίνεται παράξενο το να καταλάβει την ταινία ένας ξένος. Είναι μια πολύ απλή ιστορία με δύο ανθρώπους που προσπαθούν να βρουν το νήμα της προηγούμενής τους συνάντησης. Είναι αναγνωρίσιμη κατάσταση, παγκόσμια». Για το ελληνικό πατρίς-θρησκεία-οικογένεια. «Ο αστυνόμος που υποδύομαι έχει ένα κόλλημα με την οικογένεια, “καθάριζε” για τον αδερφό του τόσα χρόνια. Η μάνα του κάλυπτε πάντα τις αμαρτίες του γι' αυτό και λέει “έκανε τα στραβά μάτια, όπως κάνουν όλοι”. Αυτό είναι μια πραγματικότητα γύρω μας και οι ήρωες του Γραμματικού τη ζουν ως έχει, δεν προσπαθούν να την αλλάξουν, την επαναλαμβάνουν. Ο Γραμματικός το αίμα το κρατάει πολύ κοντά: σε ό,τι συμβαίνει, οι εμπλεκόμενοι είναι μια οικογένεια. Προσωπικά δεν ασχολήθηκα καθόλου με τη στολή του μπάτσου και τα στερεότυπα που την ακολουθούν. Ήθελα να δω αυτό τον άνθρωπο στην εξέλιξή του και όχι να βγάλω ένα συμπέρασμα εξ αρχής». Για την Αυστραλία όπου σπούδασε στο La Τrobe University, σε κολέγια και σε στούντιο υποκριτικής. «Έμεινα εκεί πέντε χρόνια. Οι Αυστραλοί είναι άνετοι με τα πράγματα και τις σχέσεις τους. Είναι μια κοινωνία που έχει στηθεί με κόσμο που έρχεται από «αλλού», οπότε ο τρόπος που διεκδικείς το χώρο σου εκεί πέρα έχει κάτι πολύ ιδιαίτερο. Ταυτοχρόνως δεν πρέπει να ενοχλείς και τον άλλον. Ήταν ωραία κατάσταση, γιατί τότε, στα μέσα του ’80, έπεσαν πολλά χρήματα και οι Αυστραλοί άρπαξαν την ευκαιρία και έκαναν πράγματα. Τότε γεννήθηκε και η φουρνιά διαφόρων ηθοποιών που έχουν γίνει σήμερα πρώτα ονόματα». Βένια Βέργου
vvergou@athinorama.gr
