Γιατί επιλέξατε την ιστορία του Ότο Ρεχάγκελ και της ελληνικής εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου για θέμα του πρώτου σας ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους;
Πρόκειται για την πιο συγκλονιστική αθλητική ιστορία γύρω από ένα αουτσάιντερ που ποτέ δεν μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο. Έχω ελληνική καταγωγή και λατρεύω την παρουσίαση ιστοριών που αφορούν στην Ελλάδα. Σε συνδυασμό λοιπόν µε την προϋπηρεσία µου στο χώρο των αθλητικών ντοκιμαντέρ, αποτέλεσε την ιδανική ευκαιρία για να γυρίσω την πρώτη µου μεγάλου μήκους.
Ο κύριος Ρεχάγκελ δηλώνει στη ταινία πως είναι ένας τυπικός Γερμανός. Πως ήταν από κοντά όταν η κάμερα δεν κινηματογραφούσε;
Είναι ακριβώς ο ίδιος όπως και μπροστά στην κάμερα. Είναι ένας ευθύς και άνετος άνθρωπος και αυτό το περνά και στους γύρω του. Πρόκειται σίγουρα ια µια ελκυστική προσωπικότητα που εμπνέει τους ανθρώπους.
Ξεκινήσατε γυρίσματα ακολουθώντας κάποιο προϋπάρχον σενάριο ή δομήσατε την ταινία βάσει των συνεντεύξεων;
Πριν τα γυρίσματα διαμορφώσαμε τη συνολική δομή αυτού που θα θέλαμε να πούμε, όμως σαφώς η ιστορία αλλάζει και πρέπει να προσαρμοστείς όταν οι συνεντεύξεις σε οδηγούν σε µια διαφορετική δημιουργική κατεύθυνση. Συνεπώς το τελικό αποτέλεσμα εξελίχθηκε σε µια άσκηση ισορροπίας μεταξύ αυτού που επιδιώκαμε αρχικά και του σημείου προς το οποίο µας κατηύθυναν οι συνεντεύξεις.
Γιατί επιλέξατε αυτά τα συγκεκριμένα οκτώ πρόσωπα, τον Ρεχάγκελ και το βοηθό του Γιάννη Τοπαλίδη, τον πρώην πρόεδρο της ΕΠΟ Βασίλη Γκαγκάτση και μόνον πέντε ποδοσφαιριστές, για να μιλήσουν στην κάμερα;
Επιλέξαμε αυτούς τους συγκεκριμένους παίκτες για διάφορους λόγους. Ήταν όλοι εξαιρετικά συνεργάσιμοι, ανοικτοί και µας προσέφεραν γενναιόδωρα το χρόνο τους. Ως δημιουργοί, επιλέξαμε να αφήσουμε να µας αφηγηθούν την ιστορία αυτοί ακριβώς που την έζησαν αντί να πάρουμε συνεντεύξεις από ειδικούς που ίσως θα µας έδιναν τη δική τους οπτική κι αυτό διότι ενώ όλοι έχουν την άποψή τους για τη συγκεκριμένη ιστορία, µόνο οι ίδιοι οι παίκτες μπορούν να μιλήσουν π.χ. για το συναίσθημα να κερδίζεις τη Γαλλία στα προημιτελικά.
Ποια είναι τα αγαπημένα σας ντοκιμαντέρ και ποιες οι ταινίες οι οποίες σας ενέπνευσαν για τον «Βασιλιά Όττο»;
Παρακολουθώ περισσότερο αφηγηματικές δουλειές αντί για ντοκιμαντέρ. Αν και σαφώς έχω κάποια αγαπημένα ντοκιμαντέρ και σκηνοθέτες στο είδος αυτό, προσεγγίσαμε τον «Βασιλιά Όττο» περισσότερο ως ταινία μυθοπλασίας και λιγότερο ως ντοκιμαντέρ. Πηγές έμπνευσης για εμάς αποτέλεσαν τα «Miracle» και «Ρόκι», δύο άλλες αθλητικές ταινίες για αουτσάιντερ µε τις οποίες μεγάλωσα. Και οι δύο είναι ιστορίες «τόνωσης του ηθικού» για αουτσάιντερ που ανέτρεψαν τα προγνωστικά, αλλά ουσιαστικά πρόκειται για την ανθρώπινη ιστορία πίσω από το αθλητικό επίτευγμα. Επίσης, κάναμε μεγάλη προσπάθεια να αποδώσουμε τις ποδοσφαιρικές σκηνές σαν να γυρίζαμε µια ταινία μυθοπλασίας προκειμένου να αναπαράγουμε τον ενθουσιασμό κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης και να «ζωντανέψουμε» ξανά τις αναμετρήσεις ενώπιον του κινηματογραφικού κοινού.
Η πρώτη μικρού μήκους σας ήταν μυθοπλασία, η επόμενη ένα αθλητικό ντοκιμαντέρ. Τι ακολουθεί μετά τον «Βασιλιά Όττο»;
Η επόμενη δουλειά µας είναι µια ταινία μυθοπλασίας και βρισκόμαστε σε συζητήσεις για να κάνουμε τα γυρίσματά της στην Ελλάδα.
