Υπάρχει ένας «μύθος» που λέει πως οι άνθρωποι έμαθαν να φιλιούνται χάρη στο σινεμά. Η μαγεία της 7ης τέχνης και ο μοναδικός τρόπος της να δημιουργεί διαπεραστικά συναισθήματα, ήταν αρκετά ώστε να μπει φωτιά στην ανθρώπινη φαντασία, αλλά και να ωθήσει πολλούς να αντιγράψουν τα τρυφερά ενσταντανέ που παρακολουθούσαν στη μεγάλη οθόνη. Γιατί είτε μας αρέσει να το παραδεχόμαστε είτε όχι, πολλά από τα παρακάτω διάσημα φιλιά θα θέλαμε να είναι και δικά μας. Ας θυμηθούμε λοιπόν 10 φορές που κάποιο κινηματογραφικό ζευγάρι μοιράστηκε μια τρυφερή στιγμή που γέννησε έναν έρωτα μεγάλο...
Μισώ που σ' αγαπώ – Χάρι και Σάλι («Όταν ο Χάρι Γνώρισε τη Σάλι» , 1989)
Είστε σε ρεβεγιόν, τότε θυμάστε, που βγαίναμε όλη νύχτα σε πάρτι. Αλλά, δεν έχετε ταίρι κι ο μόνος άνθρωπος που θέλετε να σας φιλήσει δε βρίσκεται κοντά σας. Η μοίρα το θέλει όμως, έτσι το σωστό πρόσωπο εμφανίζεται την ύστατη στιγμή. Ο Μπίλι Κρίσταλ φτάνει ασθμαίνοντας πριν την αλλαγή του χρόνου στο πλάι της Μεγκ Ράιαν, κάνει μια... ορθολογικά ποιητική ερωτική εξομολόγηση κι οι δυο τους δακρυσμένοι ξεκινούν αμέσως την υπόλοιπη ζωή τους μαζί.
Γεύση τρικυμίας στα χείλη – Λοχίας Γουόρντεν και Κάρεν («Όσο Υπάρχουν Άνθρωποι», 1953)
Νιώθουμε ότι ο Οδυσσέας Ελύτης θα συμφωνούσε, πως η σκηνή από την ταινία του Φρεντ Ζίνεμαν -μια από τις καλύτερες όλων των εποχών- απεικονίζει απόλυτα το στίχο του από τη «Μαρίνα των βράχων». Βρισκόμαστε στη Χαβάη του 1941, οι Ντέμπορα Κερ και Μπαρτ Λάνκαστερ ζουν έναν απαγορευμένο έρωτα που καψαλίζει, συναίσθημα που κορυφώνεται στη διαχρονικά ακαταμάχητη ρομαντική σκηνή με φόντο τον Ατλαντικό. Κρυφά από όλους, το ζευγάρι απολαμβάνει μια πολύτιμή στιγμή μοναξιάς κι ανεμελιάς, η οποία στο πέρας μόλις ενός λεπτού περνάει από την ερωτική ευφορία στην αμηχανία της αμφιβολίας.
Και πολύ άργησε – Ένις και Τζακ («Το Μυστικό του Brokeback Mountain», 2005)
Άραγε υπάρχει ημερομηνία λήξης για τα απωθημένα; Μάλλον όχι ή τουλάχιστον, αυτό συμβαίνει με τους πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες που ενσάρκωσαν μοναδικά οι Χιθ Λέτζερ και Τζέικ Τζίλενχαλ. Δύο βαθιά ερωτευμένους που όταν βρίσκονται ξανά μετά από τέσσερα χρόνια, τίποτα δε μοιάζει αρκετό για να τους κρατήσει χωριστά. Η συνάντησή τους δε θα μπορούσε να μετουσιωθεί σε τίποτα άλλο πέρα από ένα παθιασμένο φιλί γεμάτο ρίσκο.
Κράτα γερά – Τζακ και Ρόουζ («Τιτανικός», 1997)
Τίποτα δεν πηγαίνει στραβά σε μία από τις πλέον εμβληματικές σκηνές φιλιού στην ιστορία του σινεμά. Το (τεχνητό) φως του ηλιοβασιλέματος είναι τέλειο, οι Κέιτ Γουίνσλετ και Λεονάρντο ντι Κάπριο δείχνουν αψεγάδιαστοι, στο φόντο ακούγεται η λυρική μουσική του Τζέιμς Χόρνερ και το μόνο που απομένει, είναι οι δύο ηθοποιοί να σμίξουν στο χείλος του Τιτανικού ενώ η κάμερα «χορεύει» τριγύρω τους. Έκτοτε, δεν έχει υπάρξει πρύμνη πλοίου πουθενά στον κόσμο, όπου να μην έχει βρεθεί άνθρωπος ώστε να φωνάξει την ατάκα της Γουίνσλετ: «Jack, I'm flying!».
Γλυκό ατύχημα («Η Λαίδη και ο Αλήτης», 1955)
Ο έρωτας περνάει από το στομάχι κι η αγάπη από το φακό της Disney, αφού το θρυλικό στούντιο σκαρφίστηκε το ιδανικό ραντεβού για τους τετράποδους ήρωές του. Ο Αλήτης κανονίζει το δείπνο, ιταλικό κάτω από τον έναστρο ουρανό, κι ένα αθώο πιάτο με σπαγγέτι γίνεται ο καταλύτης ώστε να συναντηθούν οι ανυποψίαστες μουσούδες που εξακολουθούν να σκιρτούν τις καρδιές μας.
Σφύριξα κι έληξες – Μαρί και Χάρι («To Have and Have Not», 1944)
Λοιπόν, δύο λόγοι υπάρχουν για τη συμπερίληψη αυτού του φιλιού στη λίστα. Αρχικά, ομολογουμένως το εν λόγω φιλί δεν είναι κάτι σπουδαίο. Ωστόσο ο πονηρός διάλογος που τον πλαισιώνει, ανάμεσα στη Λορέν Μπακόλ και το Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, αλλά κι ο τρόπος που η σπουδαία ηθοποιός επιβάλλεται στη σκηνή, δημιουργεί μια μεθυστική ατμόσφαιρα μεταξύ τους. Έπειτα, έχει τη δική του σημασία πως κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων Μπακόλ και Μπόγκαρτ ερωτεύτηκαν κεραυνοβόλα, μάλιστα παντρεύτηκαν ένα χρόνο μετά την πρεμιέρα της ταινίας.
Εύθυμη ήττα – Τζούλιετ και Μαρκ («Αγάπη Είναι...», 2003)
Υπάρχουν και αυτά. Να έχεις αποσιωπήσει το ερωτικό ενδιαφέρον σου σε τέτοιο βαθμό ώστε να δείχνεις πως μισείς τον άνθρωπο που σε γεμίζει θαλπωρή. Συμβαίνει. Αυτό έκανε πειστικότατα κι ο χαρακτήρας του Άντριου Λινκολν εις βάρος εκείνου της Κίρα Νάιτλι, με την τελευταία να προσπαθεί να τον κάνει φίλο της. Αυτός όμως είχε άλλα σχέδια. Παραμονή Χριστουγέννων παίρνει παραμάσχαλα χειρόγραφες υπερμεγέθεις κάρτες κι ένα CD player (πόσο '00s...) και χτυπάει την πόρτα της Νάιτλι. Το αποτέλεσμα ήταν η διασημότερη μοντέρνα ερωτική εξομολόγηση, την οποία σκεφτείτε διπλά προτού αντιγράψετε, γιατί σας έχουν ήδη προλάβει πάρα πολλοί...
Revenge of the nerd – Πίτερ και Μαίρη («Spider-Man», 2002)
Όταν τον Πίτερ Πάρκερ ενσάρκωνε ο Τόμπι Μαγκουάιρ και τη Μέρι Τζέιν η Κίρστεν Ντανστ, σε εποχές που ήταν γεγονός η κυκλοφορία ενός υπερηρωικού μπλοκμπάστερ, στις σκοτεινές αίθουσες παρακολουθούσαμε το ιδανικό κάστινγκ δύο πολύ αγαπημένων χαρακτήρων. Ο Μαγκουάιρ έπειθε αβίαστα ως ανασφαλής σπασίκλας που μετατρέπεται σε παντοδύναμο super hero, ενώ η Ντανστ ήταν το τέλειο «κορίτσι της διπλανής πόρτας». Από τη μεριά του, ο σκηνοθέτης Σαμ Ράιμι μετουσίωσε σε σκηνή ανθολογίας το πρώτο φιλί ανάμεσα στον Spidey και την Τζέιν, προδίδοντας... κατά το ήμισυ την ταυτότητα του μασκοφόρου σωτήρα, ο οποίος βίωνε τη μέθεξη υπό καταρρακτώδη βροχή κι ύστερα από μια βίαιη μάχη ζωής ή θανάτου.
Το απαγορευμένο – Αλίσια και Ντέβλιν («Notorious», 1946)
Πίσω στη δεκαετία του '40, ο λογοκριτικός κώδικας Χέιζ έδινε τον τόνο στο Χόλιγουντ, εφαρμόζοντας μια σειρά απαγορεύσεων στις ταινίες κυρίως όσον αφορά τις σκηνές ερωτικού χαρακτήρα. Προφανώς, ο κώδικας ήταν ιδιαίτερα αυστηρός και σε σχέση με την απεικόνιση των φιλιών. Συγκεκριμένα, οποιοδήποτε φιλί δεν έπρεπε να ξεπερνά τα 3 δευτερόλεπτα(!). Πώς, λοιπόν, κατάφερε ο Άλφρεντ Χίτσκοκ να γυρίσει μια σκηνή, στην οποία ο Κάρι Γκραντ φιλιέται με την Ίνγκριντ Μπέργκμαν επί δυόμιση ολόκληρα λεπτά; Ο δαιμόνιος σκηνοθέτης, πολύ απλά, ζήτησε από τους ηθοποιούς να διακόπτουν κάθε 3" το φιλί τους, έτσι ώστε ενώ δίνεται η αίσθηση της συνέχειας, επί της ουσίας κάτι τέτοιο δε συμβαίνει. Έτσι, οι λογοκριτές δεν είναι σε θέση να «κόψουν» την εν λόγω σκηνή και το σινεμά ξεγελά τεχνηέντως τους παράλογους κανόνες.
Μυστικά και ψέματα – Μαριάν και Ελοίζ («Το Πορτρέτο μιας Γυναίκας που Φλέγεται», 2019)
Πολύ συχνά η αγάπη χρειάζεται ένα καταφύγιο. Κάποιο μέρος που θα νιώσει ασφάλεια για να εκδηλωθεί. Στην ταινία της ταλαντούχας Σελίν Σιαμά, αυτό είναι μια σπηλιά με θέα τη θάλασσα. Εκεί όπου τσακισμένες από την έλξη, οι ηρωίδες που υποδύονται η Αντέλ Ενέλ και η Νοεμί Μερλάν, θα μοιραστούν μια πράξη απελευθέρωσης, μια αδιαπραγμάτευτη παράδοση στον πόθο η οποία θα τις σημαδέψει για όλη τους τη ζωή.
