Στον πάτο μιας πισίνας, σκεφτικός, ο Αντόνιο Μπαντέρας βγαίνει αργά στην επιφάνεια κι επιστρέφει από έναν κόσμο μοναξιάς και απομόνωσης στις ευτυχισμένες στιγμές της παιδικής ηλικίας του: δίπλα σε ένα ποτάμι, η μητέρα του και άλλες τρεις γυναίκες του χωριού πλένουν τα ρούχα στο ποτάμι ενώ τραγουδάνε.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Πέδρο Αλμοδόβαρ μετατρέπει σε κινηματογραφική μυθοπλασία τη ζωή του, χρησιμοποιώντας τη δημιουργία ταινιών σαν ένα είδος… γουντιαλενικής ψυχοθεραπείας. Τις περισσότερες φορές μνήμες και προσωπικές εμμονές εισχωρούν διακριτικά στις εικόνες του και άλλοτε, όπως στον «Νόμο του Πόθου» και στην «Κακή Εκπαίδευση», πρωταγωνιστής είναι ο ίδιος. Ένας σκηνοθέτης του σινεμά όπως ο Σαλβαδόρ Μάγιο, ο βραβευμένος στις Κάνες για τη μεστή, σοφά συγκρατημένη και βαθιά εκφραστική ερμηνεία του Αντόνιο Μπαντέρας.
Αγαπημένος του ηθοποιός, ο οποίος εδώ του μοιάζει ακόμη και οπτικά, ντύνεται σαν αυτόν, ενώ μένει και σε ένα παρόμοιο και πανομοιότυπα επιπλωμένο διαμέρισμα με το πραγματικό του πάλαι ποτέ ατίθασου Πέδρο. Διότι τώρα ο 70χρονος Σαλβαδόρ έχει πλέον στερέψει από καλλιτεχνική έμπνευση κι έχει κουραστεί από τη ζωή (τα σκοτεινά φυσικά χρώματα σε αντίθεση με τα χρωματιστά αντικείμενα που τον περιτριγυρίζουν), απαριθμώντας μας τα προβλήματα υγείας του: πονοκέφαλοι, εμβοές, ισχιαλγία, άσθμα. Και όταν το σώμα, πηγή απόλαυσης για τους κατοίκους του αλμοδοβαρικού σύμπαντος, ασθενεί, τι μπορεί να ελπίζει κάποιος μόνο από το πνεύμα;
Στην πιο ώριμη φάση της καριέρας του, ο Ισπανός σκηνοθέτης που άλλαξε το μοντέρνο σινεμά επιχειρεί να τα βρει με το παρελθόν και τα προσωπικά του φαντάσματα. Ως Σαλβαδόρ, από τη μία ανακαλεί τη ζωή δίπλα στη μητέρα του, με την οποία μετακομίζει από τη γενέτειρά του σε ένα υπόσκαφο στο βράχο «φυσικό σπίτι» κάπου έξω από τη Βαλένθια. Από την άλλη, ως καταξιωμένος μα απομονωμένος σκηνοθέτης πια, αναζητά τον πρωταγωνιστή της μεγάλης κινηματογραφικής επιτυχίας του. Είχαν χρόνια να μιλήσουν μα τελικά συμφιλιώνονται και ο ναρκομανής Αλμπέρτο προσφέρει μια διπλή παρηγοριά στον Σαλβαδόρ. Έχει τον τρόπο να τον αλαφρώσει από τους χρόνιους πόνους αλλά και να τον ξαναγυρίσει σε ένα χθες που, όπως αποκαλύπτει η συγκινητικότατη ιστορία με τον παλιό εραστή Φεντερίκο, λειτουργεί σαν ψυχολογικό παυσίπονο στο επώδυνο παρόν.
Λιτός και ουσιαστικός, ο Αλμοδόβαρ θα διαπλέξει δεξιοτεχνικά αυτό το ταξίδι στον βιωμένο χρόνο με την καλλιτεχνική δημιουργία (ο θεατρικός μονόλογος), θα στοχαστεί πάνω στην απρόβλεπτη λειτουργία της τελευταίας, θα συμβιβαστεί με τους κάθε λογιών εθισμούς (σωματικοί και ψυχικοί), που αποτελούν κομμάτι της προσωπικότητάς μας και θα ανακαλύψει την αληθινή δόξα που κρύβει μέσα του ο αγιάτρευτος πόνος.
Ισπανία. 2019. Διάρκεια: 113΄. Διανομή: ODEON.
Περισσότερες πληροφορίες
Πόνος και Δόξα
Ένας σκηνοθέτης που έχει χάσει την έμπνευσή του ανακαλεί τις κρίσιμες επιλογές της ζωής του, ενώ αναζητά τον πρωταγωνιστή της μεγαλύτερης επιτυχίας του με τον οποίο έχουν να μιλήσουν χρόνια.
